Księstwa

Witam wszystkich. Chciałbym, żeby ktoś mi wytłumaczył jaka jest dokładna różnica między księstwem, wielkim księstwem a arcyksięstwem. Wiem, że to trzecie było tylko w Austrii, ale różni się to tylko tytułem, czy również jakimś sposobem władzy? Niestety na Wikipedii nie ma o tym dokładnie napisane :/ A jak już jesteśmy przy władcach to chciałbym też się spytać o cesarza. Nazwa pochodzi od Juliusza Cezara i teoretycznie ten tytuł mogli mieć tylko europejscy następcy Imperium Rzymskiego. Dlaczego więc już setki lat przed nim w Chinach używano tego tytułu i setki lat po nim także używano w innych krajach (Cesarstwo Etiopii, Brazylii WTF?). Skąd to się wzięło? Czy to dlatego, bo polskie przetłumaczenie słowa "Empire" tłumaczy na dwa różne słowa: "Imperium" i "Cesarstwo"?

Nie jestem żadnym znawcą, ale póki nie odpowie ktoś bardziej obeznany z tematem to:
1. Wielkie księstwo było sposobem na pokazanie że jest się kimś wyżej niż inni książęta. W przypadku Europy "funkcjonowało" ono jednak raczej równocześnie jako coś o niższym statusie niż królestwo. Więc były to głównie tytuły honorowe tak jak wszystkie zresztą.
2. Nie ma określonych różnić w rządzeniu księstwem czy wielkim księstwem. Nie ma też takich zasad w przypadku królów, książąt itd. Wszystko zależało od lokalnej specyfiki władzy.
3. Jak mniemam w Chinach nie używano tytułu "cesarz", używano tytułu wynikającego zapewne z tamtejszego języka którego przetłumaczenie jest raczej niemożliwe. Tak samo jest w przypadku Basileusów, Wielkich Chanów, Królów króli, Faraonów, Kalifów itd. Nie ma żadnej określonej hierarchii która w przypadku poszczególnych regionów inaczej by po prostu brzmiała. Oczywiście są jednak związki i pewne przenikanie się wzorców jak np. w Bizancjum w okresie zainteresowania Persją.
4. Tytuł Cesarza miało w Europie wiele osób, carowie Bułgarscy, Serbscy, Ruscy. Przez pewien czas był nawet cesarz Hiszpanii. Następcą po Cesarstwie Rzymskim (z czego próbowano wyciągać prawo do władzy na światem) "miały być" osoby noszące tytuł cesarza rzymskiego. Choć w różnym czasie inaczej to rozumiano, inaczej rozumiano też władzę cesarską i sposób wybrania cesarza.
Koniec końców wszystko jest tylko symboliką i samą w sobie pustą tytulaturą. Nie było żadnej ogólnoświatowej umowy społecznej regulującej kwestię tytułów i hierarchii. Były tytuły przynoszące pewien prestiż który też wynikał jedynie z tego jak był postrzegany przez ludzi. W okresie średniowiecza ciężko jest określić jakąś konkretną tytulaturę w konkretnym czasie i miejscu; stworzenie jakiejś uniwersalnej hierarchii jest niemożliwe.

Nie do końca się zgodzę, że to tylko tytuły honorowe. W krajach chrześcijańskich, aby zostać królem trzeba było mieć jakieś poparcie Kościoła co od razu stawiało króla na wyższą pozycję od księcia. Podobnie zapewne było w krajach muzułmańskich gdzie odpowiednikiem księcia był emir, a króla kalif.

Mój błąd, źle się wyraziłem. Chodziło mi o to że tytuły same w sobie niewiele znaczą i dają, wszystko zależy od tego jak postrzegają je inni.

Cytat:

---

Zamieszczone przez Gaeth I

W krajach
chrześcijańskich, aby zostać królem
trzeba było mieć jakieś poparcie
Kościoła co od razu stawiało króla na
wyższą pozycję od księcia.

---

Ale arcyksięcia nad zwykłym już nie :)

No właśnie z tym arcyksięstwem nie rozumiem :P

Cytat:

---

Zamieszczone przez Gaeth I

Witam wszystkich. Chciałbym, żeby ktoś mi wytłumaczył jaka jest dokładna różnica między księstwem, wielkim księstwem a arcyksięstwem. Wiem, że to trzecie było tylko w Austrii, ale różni się to tylko tytułem, czy również jakimś sposobem władzy? Niestety na Wikipedii nie ma o tym dokładnie napisane :/ A jak już jesteśmy przy władcach to chciałbym też się spytać o cesarza. Nazwa pochodzi od Juliusza Cezara i teoretycznie ten tytuł mogli mieć tylko europejscy następcy Imperium Rzymskiego. Dlaczego więc już setki lat przed nim w Chinach używano tego tytułu i setki lat po nim także używano w innych krajach (Cesarstwo Etiopii, Brazylii WTF?). Skąd to się wzięło? Czy to dlatego, bo polskie przetłumaczenie słowa "Empire" tłumaczy na dwa różne słowa: "Imperium" i "Cesarstwo"?

---

Tytuł nadawał prestiż i wyłamywał z pewnych kręgów zależności. Książę mógł być lennikiem cesarza, króla, ale nie innego księcia, chyba że Wielkiego księcia. Królowi już nie wypadało być lennikiem kogokolwiek, nie mówiąc o cesarzu. W XIX wieku doszło do apogeum manii tytułów, coś co 1000 lat temu było hrabstwem magle staje się księstwem, co było księstwem, staje się królestwem. :)
Najlepszy przykład to Habsburgowie czy Hohenzollernowie. Z burgrabiów do tytułu cesarskiego i to z takim przywiązaniem, że Habsburgowie rezygnując z tytułu cesarza Rzeszy (nie chcąc narażać się na konflikt z Napoleonem, jednocześnie zakończyło to istnienie Cesarstwa), nie stracili tytułu cesarskiego - stworzyli z ziem sobie podległych cesarstwo. Potem samo-koronacja Napoleona na cesarza, stworzenie tytułu Cesarzowej Indii dla Wiktorii, to już schyłek absurdów w tytułomanii jaka wtedy panowała. Jak się tylko dało, tak kombinowano by znaleźć powód, by podnieść swój prestiż.

I w przeciwieństwie do tego co stwierdził Gaeth:

Cytat:

---

Zamieszczone przez Gaeth I

Nie do końca się zgodzę, że to tylko tytuły honorowe. W krajach chrześcijańskich, aby zostać królem trzeba było mieć jakieś poparcie Kościoła co od razu stawiało króla na wyższą pozycję od księcia. Podobnie zapewne było w krajach muzułmańskich gdzie odpowiednikiem księcia był emir, a króla kalif.

---

Uważam, że Kościół nie był potrzebny w krajach chrześcijańskich do koronacji królewskiej. Oczywiście, Piastowie są tego najlepszym przykładem, ale tylko dla pewnego okresu średniowiecza. Czy Wiktoria potrzebowała zgody kościoła by zostać cesarzową Indii? Czy Habsburgowie potrzebowali zgody Kościoła na zmiany nazwy swojego tytułu cesarskiego? Czy Bawaria, Saksonia czy Prusy potrzebowały Kościoła do przejścia z księstw/elektoratów do rangi królestw? Czy Rzeczypospolita potrzebowała Kościoła do powołania króla w drodze wolnej elekcji? (pomijam rolę interrexa)
Reasumując - Kościół mógł decydować o nadaniu tytułu lub też nie do wieku XIV-XV. Po reformacji wpływ Kościoła w tej materii jest niewielki, szczególnie w krajach protestanckich, gdzie głową kościoła była osoba władcy lub krewny z dynastii. Pomijam basileusów. :)

Tytuły z racji swojego występowania i częstotliwości, powszedniały. Chcąc się wyróżnić, należało sięgać po jak najwyższe. Dla kultury europejskiej, chrześcijańskiej, tym tytułem był cesarz/car. W XIX i XX wieku kultura europejska panowała na wszystkich kontynentach, była postępowa, nowoczesna, więc nic dziwnego iż w Japonii czy Chinach szukano najlepszego terminu dla władcy - był najwyższy w hierarchii uprzywilejowanych, w przełożeniu na Europę - cesarzem. Nikogo ponad cesarzem nie było, był władcą władców.

Mniej więcej z podobnymi wnioskami zaczęto wychodzić w Etiopii, Brazylii czy Meksyku. Moda, nawiązanie do kultury europejskiej, wzmocnienie swojej władzy.

Cytat:

---

Zamieszczone przez Dagorad

Koniec końców wszystko jest tylko symboliką i samą w sobie pustą tytulaturą. Nie było żadnej ogólnoświatowej umowy społecznej regulującej kwestię tytułów i hierarchii. Były tytuły przynoszące pewien prestiż który też wynikał jedynie z tego jak był postrzegany przez ludzi. W okresie średniowiecza ciężko jest określić jakąś konkretną tytulaturę w konkretnym czasie i miejscu; stworzenie jakiejś uniwersalnej hierarchii jest niemożliwe.

---

Racja, stworzenie uniwersalnej hierarchii nie jest możliwe, nigdy takowa nie powstała. Lecz zawsze można szukać porównań, starając się dobrać najbardziej odpowiednie tytuły do siebie. Każdy ustrój feudalny, niezależnie od regionu miał swoją drabinkę tytułów, określających ich znaczenie i rangę. Znajdziemy drabinkę w świecie muzułmańskim, w Chinach czy Japonii.

Cytat:

---

Zamieszczone przez Gaeth I

No właśnie z tym arcyksięstwem nie rozumiem :P

---

Tytuł cesarski był na początku z łask papieża, potem elektorów, którzy wybierali jak wybierali zapewne przy akompaniamencie układów i układzików. W pewnym momencie również tytuł króla Niemiec stał się elekcyjny. Kim jest cesarz i król jednocześnie bez tych tytułów? Zwykłym księciem. Takich książąt było pełno. :)
Nic innego jak chęć wyróżnienia się, wyróżnienia sukcesora oraz wykorzystanie możliwości podwyższenia swojego statusu wobec innych.

Cytat:

---

Zamieszczone przez Samick

I w przeciwieństwie do tego co stwierdził Gaeth:

Cytat:

---

Zamieszczone przez Gaeth I

Nie do końca się zgodzę, że to tylko tytuły honorowe. W krajach chrześcijańskich, aby zostać królem trzeba było mieć jakieś poparcie Kościoła co od razu stawiało króla na wyższą pozycję od księcia. Podobnie zapewne było w krajach muzułmańskich gdzie odpowiednikiem księcia był emir, a króla kalif.

---

Uważam, że Kościół nie był potrzebny w krajach chrześcijańskich do koronacji królewskiej. Oczywiście, Piastowie są tego najlepszym przykładem, ale tylko dla pewnego okresu średniowiecza. Czy Wiktoria potrzebowała zgody kościoła by zostać cesarzową Indii? Czy Habsburgowie potrzebowali zgody Kościoła na zmiany nazwy swojego tytułu cesarskiego? Czy Bawaria, Saksonia czy Prusy potrzebowały Kościoła do przejścia z księstw/elektoratów do rangi królestw? Czy Rzeczypospolita potrzebowała Kościoła do powołania króla w drodze wolnej elekcji? (pomijam rolę interrexa)
Reasumując - Kościół mógł decydować o nadaniu tytułu lub też nie do wieku XIV-XV. Po reformacji wpływ Kościoła w tej materii jest niewielki, szczególnie w krajach protestanckich, gdzie głową kościoła była osoba władcy lub krewny z dynastii. Pomijam basileusów. :)

---

No właśnie chodziło mi o średniowiecze, zapomniałem o tym napisać :D I dzięki za wytłumaczenie, zawsze mnie ciekawiła hierarchia władzy (zaznaczam, że chodzi mi przeważnie o średniowiecze i początek renesansu) :)

Pozostałym pozostawiam kwestie miast włoskich, rządzonych przez tyranów, rady miejskie, bogate domy kupieckie czy dożów i ich miejsca w świecie średniowiecznym jak i nowożytnym. ;)

Zgodzę się z Samick'iem że tytuły przede wszystkim nadawały prestiżu ale trzeba też zaznaczyć że w różnych zakątkach świata tytuły miały swoje odpowiedniki i tak wykonawca tej samej funkcji czyli rządzenia państwem w przypadku Polski nosił tytuł Króla a u tatarów Chana. Hierarchia władzy była zawsze taka sama(Król, książę, hrabia itd.) a tytuły występowały zamiennie i tak na czele państwa stał król, cesarz lub wielki książę jednak nigdy nie występowały na raz trzy osoby w kraju noszące te trzy tytuły. Tytuły były także dziedziczone więc po paru pokoleniach ktoś mógł być królem i księciem na raz. Jeśli chodzi o różnice między księstwem, wielkim księstwem a arcyksięstwem, sprowadza się do tego że w pierwszym przypadku władca był najczęściej zależny od kogoś innego będąc np. jednym z wielu księstw wchodzących w skład rzeszy choć niezależne księstwa też istniały tak jak pomorze zachodnie. Wielki książę i Arcyksiążę są głowami państw czyli stoją na równo z królem, chanem czy cesarzem tytuły jak wspominałem miały odpowiedników w innych kulturach. Nie skłaniałbym się też do tego że tytuły były zależne od kościoła gdyż królów mieliśmy także pogańskich w historii np. gotów. Wspomniany wyżej cesarz był nadawany za pośrednictwem papieża z powodu że wywodził się już ze starożytnego Rzymu(Cezar) a po zajęciu Konstantynopola przez Turków i zjednoczeniu wszystkich ziem ruskich jego odpowiednikiem(Car) zaczęli się tytułować władcy wszech rusi(Moskwy) jako spadkobiercy starożytnego Rzymu a później cesarstwa Bizantyjskiego(dwugłowy orzeł w herbie). Podsumowując tytuły wyznaczały prestiż więc każdy władca w Europie zapewne chciał zostać cesarzem jednak nie wpływały zbytnio na pełnione przez nich funkcje każdy w końcu sprowadzał się do rządzenia krajem choć słabych przeciwników pewnie bardziej odstraszył by król aniżeli zwykły książę a będąc królem łatwiej by było się obronić z roszczeń wroga do tronu niż księciu. Mam nadzieje że za bardzo nie namieszałem i post może się jeszcze komuś przydać mimo iż od ostatniego upłynęło około 1,5roku ;)