-
Społeczeństwo II RP, a III RP
Tak od ostatniego czasu nachodzi mnie ta myśl. Czy różnica między nami, a naszymi przodkami z II RP była tak znaczna? Mam na myśli zachowanie, stosunek do innych ludzi, wartości w życiu itp.
Nie ma wątpliwości, że tamci ludzie byli bardziej patriotyczni, mieli większy szacunek do państwa itd. Ciekawi mnie zwłaszcza, czy współczesne warcholstwo/cwaniactwo jest "cechą narodową", a może to tylko wynik komuny?
-
Re: Społeczeństwo II RP, a III RP
Cytat:
Zamieszczone przez Maximus XI
Ciekawi mnie zwłaszcza, czy współczesne warcholstwo/cwaniactwo jest "cechą narodową", a może to tylko wynik komuny?
Wg mnie , zawsze w większości byliśmy "warchołami" i wybitnie żarliśmy się między sobą ,tak jak i dziś ,jak dla mnie to już tak nasza "cecha narodowa".
-
Re: Społeczeństwo II RP, a III RP
W polityce to chyba zawsze się żarliśmy. Mi bardziej chodzi o stosunki międzyludzkie.
-
Re: Społeczeństwo II RP, a III RP
W stosunkach międzyludzkich w II RP uważam że było o wiele lepiej, nasi żołnierze potrafili dzielnie walczyć i umierać za siebie a dziś... wysadzają na koszt podatnika chałupy w Afganistanie, również o dobrych stosunkach w II Rp świadczy to że społeczeństwo wiele razy robiło zbiórki pieniędzy i zakupywało sprzęt dla armii, po za tym w tamtych czasach gdy uzbrajano armię liczono się z zdaniem społeczeństwa, ostatnio czytałem że ludzie w II RP nie byli zadowoleni jak nasz rząd sprzedawał broń innym krajom np: działka plot. firmy Bofors kaliber 40 mm gdy w każdej chwili Szwaby mogły zaatakować.
-
Re: Społeczeństwo II RP, a III RP
K, ale to też temat około polityczny i trochę inna sytuacja.
Mi chodzi o to, czy panowała w II RP zawiść między ludźmi, co teraz jest często odczuwalne np. historia typu ktoś zakłada restaurację, a wszyscy mu robią na złość itd. Krótko mówiąc, czy mieliśmy zdrowe społeczeństwo, a nie tylko naród?
PS. Cytując Marszałka: "Naród wspaniały tylko ludzie chuje". :P
-
Re: Społeczeństwo II RP, a III RP
wg mnie społeczeństwo w II RP było bardzo tradycjonalistyczne i miało przynajmniej "zasady postępowania".
Było mało subkultur, porównując dzisiejsze to strach pomyśleć w jaką stronę to wszystko idzie.
W tamtym czasach nie istniała poprawność polityczna, która dzisiaj więcej szkodzi niż naprawia.
Cytat:
"Naród wspaniały tylko ludzie chuje"
zle zacytowałeś ;)
-
Re: Społeczeństwo II RP, a III RP
Cytat:
Zamieszczone przez PaskudnyPludrak
Cytat:
Zamieszczone przez Maximus XI
Ciekawi mnie zwłaszcza, czy współczesne warcholstwo/cwaniactwo jest "cechą narodową", a może to tylko wynik komuny?
Wg mnie , zawsze w większości byliśmy "warchołami" i wybitnie żarliśmy się między sobą ,tak jak i dziś ,jak dla mnie to już tak nasza "cecha narodowa".
Coś w tym jest, ponieważ mamy nowe twarze Dyzmy, a w TV Trędowate, a Znachorów (człowiek, który pomaga, nie mylić z szarlatanem) nikt nie uważa. "Gówniarz z Zakopanego" takich ludzi jakoś mniej widzę na ulicach miast chyba dlatego, że mamy plazmy na ścianach. A wolność? Po co nam wolność mamy tv i neta. W sumie nic się nie zmieniło, tylko więcej pacholąt i cieląt włóczy się od budki z zapiekanką do budki z hamburgerem, tzn. od koryta do koryta. Generacja X, tzn. ludzie, którzy osiągnęli lat 18 w roku 1989(pierwsze wybory) zamienili ideały za promocje. Konsumujemy marzenia, a to szkodliwe dla zdrowia psychicznego.
-
Re: Społeczeństwo II RP, a III RP
Cytat:
Zamieszczone przez Witold
Cytat:
"Naród wspaniały tylko ludzie chuje"
zle zacytowałeś ;)
A nie masz racji. Krążą 2 wersje: z kurwami i chujami. ;)
-
Re: Społeczeństwo II RP, a III RP
i właśnie kurwy są wersją oficjalną.
-
Re: Społeczeństwo II RP, a III RP
To, że częściej się używa kurw nie znaczy, że wersja z chujami jest zła, skoro również ją się podaje w tym w "poważnych" publikacjach. Powróćmy jednak do głównego wątku.
-
Re: Społeczeństwo II RP, a III RP
To smutne ale większości dzisiejszych ludzi chodzi nie o to aby coś osiągnąć, zrobić ale zarobić i się dobrze nażreć. Więc czemu by nie mieli tego robić kosztem innych? Nie twierdze że każdy, dla kogo sensem życia jest hedonizm i konsumpcja kolejnych dóbr materialnych jest od razu oszustem i cwaniakiem, ale znam niejeden taki przypadek z własnego doświadczenia.
Niewiele jest osób które swoje postępowanie warunkują wartościami, ideałami, patriotyzmem ale są takie. To nic że w mniejszości i że pośród mnóstwa znajomych znam tylko taką jedną :( .
-
Re: Społeczeństwo II RP, a III RP
W II RP ludzie byli lepsi, bardziej przyjaźni itp. świadczy to że ratowali żydów przed Szwabami nie bojąc się o własne życie. Dziś to duża część Polaków nie zrobiłaby tego, ale dziś naszą złą cechą większości społeczeństwa III RP jest chamstwo, zazdrość i to nie do innych narodów, krajów ale do własnego rodaka, również pewną naszą złą cechą jest głupota ale nie taka w sensie intelektualnym ale w postępowaniu że nie uczymy się często na swoich błędach; przytoczę słowa pewnego pisarza: "i nową przywarę Polak sobie kupi że i przed szkodą jak i po szkodzie głupi". Ale naszymi dobrymi cechami jest to że jak się za coś weźmiemy to zrobimy to porządnie a historia wiele razy to pokazała np. w wielu bitwach, które świadczą też że jesteśmy walecznym i odważnym narodem, i że nie damy aby rządzili nami Ruscy, Niemcy, Austriacy czy jeszcze inni. Jesteśmy również gościnni i co najważniejsze narodem który umie się bawić :D może kiedyś to zawiść między nami zniknie i wtedy w Polsce będzie lepiej.
-
Re: Społeczeństwo II RP, a III RP
To prawda, nie raz pokazaliśmy że Polacy to dumny i waleczny naród. Tylko że kiedyś byliśmy zagrożeni ciągłymi wojnami, rozbiorami i utratą niepodległości, a ludzie wychowani w patriotycznym duchu nie wahali się oddać życia za kraj. Obecnie żyjemy w zupełnie odmiennych czasach. Pewnie jest sporo prawdy w stwierdzeniu że choć zawsze będziemy tłuc się między sobą to potrafimy zjednoczyć się wobec wspólnego zagrożenia ale czy tak by się stało również dzisiaj? Niestety mam pewne wątpliwości
-
Re: Społeczeństwo II RP, a III RP
Cytat:
Zamieszczone przez Centi
To prawda, nie raz pokazaliśmy że Polacy to dumny i waleczny naród. Tylko że kiedyś byliśmy zagrożeni ciągłymi wojnami, rozbiorami i utratą niepodległości, a ludzie wychowani w patriotycznym duchu nie wahali się oddać życia za kraj. Obecnie żyjemy w zupełnie odmiennych czasach. Pewnie jest sporo prawdy w stwierdzeniu że choć zawsze będziemy tłuc się między sobą to potrafimy zjednoczyć się wobec wspólnego zagrożenia ale czy tak by się stało również dzisiaj? Niestety mam pewne wątpliwości
Należy też popatrzeć na jakiej podstawie oba społeczeństwo wyrosło. W II RP mamy powrót państwa z całkowitego niebytu, Polska państwowość musiała się tworzyć właściwie od zera i co najważniejsze od razu po odzyskaniu niepodległości znów musieliśmy o nią walczyć, i to po raz kolejny z dużo silniejszym przeciwnikiem, i właśnie to zwycięstwo dało temu pokoleniu wiarę w swoje możliwości ( przynajmniej taka jest moja opinie ) . Za to 80/90 mieliśmy o tyle prościej, że państwom zachodnim szczególnie USA zależało na upadku ZSRR, więc nie było to już tak trudna walka jak ta w latach 1918/1921. I raczej dość spokojnie przeszliśmy z jednego systemu do drugiego.
-
Re: Społeczeństwo II RP, a III RP
Tak czytam wasze wypowiedzi i naprawde jestem zaszczycony oraz jest mi bardzo miło, że mogę napisać, że są jeszcze ludzie którzy dostrzegają to podobnie jak ja. Zbyt duża wolność - niszczy ludzi... popatrzcie na to całe gówno w USA.... nastolatkowie w USA..... upadek wartości upadek normalności, zapaść kulturowa i w końcu zapaść tych ich pseudo k.wa mózgów... U nas powoli staje sie tak samo, o ile nie gorzej. Popatrzcie na nastolatków dzisiaj. Szczególnie młode kobiety, udowadniające dzisiaj swoją wyższość nad mężczyzną, przy dzisiejszym "podziale obowiazkow" oraz nauczaniu młodej kobiety o jej niezależności i osiąganiu wszystkiego tyłkiem. Czy my sie różnimy od naszych przodków?? DIAMETRALNIE! Mamy super przedków! Ktorzy mieli wartości w najtrudniejszych dla tych wartości okresach. Przeżyli próbe wiary i nie zwątpili w idee. To się tyczy naszych pradziadków (II Wojna Światowa) a potem trudny, często i dla wielu skomplikowany okres Komunizmu. Powiem tak... mój dziadek zawsze powtarzał... że ludziom trzeba wojny, kiedyś tego nie rozumiałem... Wszyscy musimy uczciwie przyznać- w PRLu był porządek... dyscyplina prostych ludzi których kopano po d.pie. Ludzie byli inni, napewno bogatsi, silniejsi i madrzejsi duchowo, bo życie ich tego uczyło. Twardości, dzisiaj a to kombinatorstwa, a to publicznego udawania kretyna (dzisiaj kariere robi w telewizji pedał co pier.doli o stylu ubierania, kazdy wie, ze gada od rzeczy ale to jest dzisiaj w cenie). Kiedyś nastolatek był zamykany w poprawczaku bo chciał ucieć z kraju, poprawić swoje warunki bytu. Dzisiaj nikt nie musi sie takimi rzeczami przejmować... W skrócie - jak w temacie - czy Społeczeństwo II RP i III RP się różni..? Czy różni się tak bardzo..? - w naszym kraju diametralnie się różni... I będzie różnic coraz bardziej. Pozdrawiam
ps przepraszam za słownictwo, temat wzbudza we mnie jednoznaczne emocje i styl dosadniego oraz trafnego w swej bezogródkowej prostocie pisania.
-
Re: Społeczeństwo II RP, a III RP
Tak, trzymać za pysk świnie, niech wiedzą, gdzie ich miejsce!!
-
Re: Społeczeństwo II RP, a III RP
Cytat:
Zbyt duża wolność - niszczy ludzi... popatrzcie na to całe gówno w USA.... nastolatkowie w USA..... upadek wartości upadek normalności, zapaść kulturowa i w końcu zapaść tych ich pseudo k.wa mózgów... U nas powoli staje sie tak samo, o ile nie gorzej. Popatrzcie na nastolatków dzisiaj.
Rzeczywiście, upadek cywilizacji i społeczeństw postępuje ze stulecia na stulecie. Świadectwem tego jest na przykład zniesienie instytucji niewolnictwa :lol:
Ja tam już nie bardzo trafię 3/4 teorii o upadku ludzkości itp. Każda epoka ma po prostu swoje patologie i tyle. Aczkolwiek niestety zwykle odciskają piętno na czasach późniejszych.
Zresztą, owe stare, dobre czasy najczęściej po prostu są wyidealizowane przez ich apologetów i jak się zagłębić, okazuje się, że nie było koniecznie tak różowo.
Co do społeczeństwa II RP- chyba nie napiszę już nic nowego oprócz tego co napisali poprzednicy, wtedy ten temat byłby już zwykłym nudnym lukrowaniem, powinien tu przyjść ktoś nastawiony bardziej krytycznie i wywiązałaby się jakaś sensowna dyskusja 8-)
-
Re: Społeczeństwo II RP, a III RP
Niestety... dzisiaj dajemy młodym złe priorytety - nie mówie, że mamy takie złe czasy, ale... społeczeństwo wychowane na showbiznesie , w którym liczy się skandal - łamanie tych dobrych, społecznie przydatnych norm i zrobienie z siebie w TV idioty do niczego dobrego nas nie może doprowadzić. Przeżywamy upadek sztuki to napewno. Przeżywamy upadek normalności... gdzie dwóch homoseksualistów wychowuje dziecko niszcząc mu psychike (jako pedagog mogę coś o tym powiedzieć...). Czasy nie czasy, troche lepsze troche gorsze - ale zmierzamy w złym kierunku i na to trzeba zwrócić uwagę.
-
Re: Społeczeństwo II RP, a III RP
Cytat:
Wszyscy musimy uczciwie przyznać- w PRLu był porządek... dyscyplina prostych ludzi których kopano po d.pie. Ludzie byli inni, napewno bogatsi, silniejsi i madrzejsi duchowo, bo życie ich tego uczyło. Twardości, dzisiaj a to kombinatorstwa, a to publicznego udawania kretyna (dzisiaj kariere robi w telewizji pedał co pier.doli o stylu ubierania, kazdy wie, ze gada od rzeczy ale to jest dzisiaj w cenie). Kiedyś nastolatek był zamykany w poprawczaku bo chciał ucieć z kraju, poprawić swoje warunki bytu. Dzisiaj nikt nie musi sie takimi rzeczami przejmować...
Mwahahahahahaha! :lol: :lol: :lol: Uhahahhahaa, hihihih, hahahahha, heheheh, hahahwhhhhehahuehaihaiheiah!! Rotfl, omg!! :lol: :lol:
Ekhm... Dobra, zbieram się z podłogi. Znam jeszcze drugi trafny komentarz: o ku***! :shock:
Myślałem, że nic mnie nie zaskoczy już w wypowiedziach tego pana, a jednak!
Cytat:
Przeżywamy upadek normalności... gdzie dwóch homoseksualistów wychowuje dziecko niszcząc mu psychike (jako pedagog mogę coś o tym powiedzieć...).
No to już jest miazga. Tu już nawet komentować się nie da. Drodzy forumowicze, tacy ludzie nam w oświacie pracują a wy się zastanawiacie, że w III RP jest źle?! Nie chcę żebyście mnie źle zrozumieli. Sam mam kilka wątpliwości co do adopcji dzieci przez związki homoseksualne, ale biorąc pod uwagę całość wypowiedzi raskolnikovva i fakt, że pracuje w oświacie nie wiem jak kogo, ale mnie wbija wręcz w podłogę.
Przewaga społeczeństwa polskiego III RP, nad społeczeństwem II RP jest m.in. taka, że jeśli podejdziesz do grupki ludzi w Warszawie i powiesz im, że jesteś Niemcem/Rosjaninem to nikt nie spojrzy na Ciebie jak na wroga.
Kiedy podejdziesz do tej samej grupki ludzi i powiesz, że pochodzisz ze wsi, to nie zostaniesz odebrany jak ktoś gorszej kategorii, jak chłop, którego pan wysłał do miasta żeby towar sprzedać!
Ewentualnie możemy trafić na ludzi ograniczonych (nie będę wskazywał palcem), którzy słowem tolerancja wycierają sobie d***ko, a odmienność traktują jak skazę.
Pokażę tutaj anegdotę znalezioną przeze mnie w gazecie Kurier Poznański z 1918 roku:
Cytat:
Anegdotka białoruska.
Siedzi sobie chłop >>białorus<< na drzewie – na dużej topoli. Rąbie z zapalczywością w samo sedno ogromnej gałęzi, ale zamiast stanąć od strony pnia, usiadł po drugiej stronie… i rąbie… Łapichróst spaść musi, razem z gałęzią zrąbaną… ale on rąbie…
Jedzie drogą Jaśnie Wielmożny Pan Dziedzic.
- He. Janie, głuptasie, co robisz? Stój no. Toć spadniesz i kark sobie skręcisz, siądź bliżej pnia na drugą stronę, bo się zwalisz!
-Proszę Jaśnie Wielmożnego Pana Dziedzica, jo ta się nie zwale!
I rąbie dalej. Jaśnie Wielmożny Pan Dziedzic ledwie z pół wiorsty ujechał, jak chłop z trzaskiem wraz z gałęzią znalazł się w rowie. Ale nic…
- Aha – myśli – to ci… prorok! Jak to trafnie godoł.
I pędem już dobiegł do pańskiego powozu, kłaniał się w pas i pokornie prosił Jaśnie Wielmożnego Pana Dziedzica, żeby mu też powiedział, kiedy jego śmierć nastąpi, bo Jaśnie Wielmożny Pan Dziedzic tak trafnie wyprorokował, że się z drzewa zwali…
- Głupiś. Janie, ja nie prorok!
Ale gdzież, prosił, błagał, całował mu skraj płaszcza i… wyprosił…
- Jak ci się będzie zimno robiło.
- He?
- Jak stygnąć zaczniesz…
Chłop złapał się za łydkę… Oho, ciepła!
- Bóg zapłać Jaśnie Wielmożnemu Panu Dziedzicowi… co chwilę jednak łapał się po sobie, by sprawdzić, że ciepło jakoś nie uchodzi.
Ale przyszła zima, a z nią zawieje, śniegi, zadymki i mróz. Jedzie sobie nasz Jan jednokonką do wioski rodzinnej, a tu tak go mróz ściął, tak skostniał, że ledwo lejce mógł w palcach utrzymać.
Zimno mu było, aż mróz w kości właził, – i już Jan myśleć zaczął o gorącym „czaju” i chlebie ze słoniną, – aż tu mu się przypomniały słowa Jaśnie Wielmożnego Pana Dziedzica: „Jak ci się będzie zimno robiło, rozumiesz?...” Chwycił się za łydkę – zimna!... Westchnął… Ano, niech się stanie wola Twoja Panie – byle prędko!
Przystanął, postawił szkapinę i sanie na poprzek drogi, w śniegu wykopał dół i leży. Zdrowaśki jedna po drugiej, jak w młynie, lecą mu z gęby.
- A żeby to – prędzej!
Leży tak już z pół godziny, modli się i jęczy. Trafunek sprawił, że Jaśnie Wielmożny Pan Dziedzic jechał tamtędy. Woźnica już zdała krzyczy:
- Hej tam, z drogi, - ale nic.
- Borowicz! Zejdź-no z woza, bo tam jakiś chłop-biedota pewnie w śniegu leży.
- A ty co tu robisz, Janie?
- Anoć nic, umieram, zimno mi się zrobiło, a Jaśnie Wielmożny Pan Dziedzic mówił, że to śmierć.
- Głupiś! Zmarzniesz, gdy jeszcze dłużej poleżysz, właź na sanie i do domu!
- Adyć niema co, niech się już raz skończy!
Borowiczowi coś na myśl przyszło.
- Janie, słuchaj! Ja ci ciepło przywrócę i życie, ale co dasz za to?
Chłop dał co miał, trzy ruble, ostatki z kiebzdy, byle życie… Borowicz nie odrzekł nic, przyniósł bat z powozu i zaczął okładać chłopa, że aż miło! Po ósmym razie, jak chłop podskoczy…
- Już ciepło… ciepło!
Jaśnie Wielmożny Pan Dziedzic tylko śmiał się do rozpuka, że aż się trząsł powóz.
Wilno K.S.
To tyle jeśli chodzi o poczucie wspólnoty i wzajemny szacunek ludzi z II RP.
Polska II RP zasadniczo wciąż miała spięcia ze swymi sąsiadami, dlatego społeczeństwo stawało się zamknięte i nietolerancyjne (zbyt mała siła przebicia koncepcji federalistycznej też zrobiła swoje), aczkolwiek oczywiście przepełnione patriotyzmem i wartościami odpowiednimi do chrześcijaństwa
Polska III RP natomiast nie boi się już swych sąsiadów, a nacisk współczesnego świata kładziony jest na kosmopolityzm i multikulturowość ERGO mamy społeczeństwo otwarte i w gruncie rzeczy tolerancyjne (tu można by isę oczywiście dużo spierać czy tak w istocie jest), bo tylko społeczeństwa o takich cechach mają szansę rozwoju w dzisiejszych czasach. Oczywiście w związku z tym poczucie patriotyzmu i wartości odpowiednie dla chrześcijaństwa spadają (z tym pierwszym bym się kłócił, chyba, że przez patriotyzm rozumiemy nacjonalizm mylony zbyt często z tym pierwszym). A to, że coraz mniej ludzi nie akceptuje wartości wyznawanych przez kościół nie znaczy, że tych wartości w ogóle nie ma!
Oczywiście to wszystko w OGROMNYM skrócie. Ludzie jak ludzie - w każdym społeczeństwie będą fujary, wazeliniarze i prostacy.
Pozdrawiam - członek V kolumny niemieckiej prosto ze Śląska.
-
Re: Społeczeństwo II RP, a III RP
@Carlos
Zgoda niemal we wszystkim.
Ten Pan wyżej 'raskolnikovv' się zwie, niestety wyjątkiem nie jest, z takimi ludźmi co gorszę człowiek często zmuszony jest egzystować. W szkole nie raz otwarcie sprzeciwiałem się temu krótkowzrocznemu prostactwu, no ale to walka z niczym, co najwyżej rówieśnikom można dać przykład.
-
Re: Społeczeństwo II RP, a III RP
zostan moim mistrzem, prosze.
-
Re: Społeczeństwo II RP, a III RP
Jesteś tego pewien.? :lol: :lol:
Pierwszy kurs - styl pijanego mistrza :lol:
ps. sorry za offtop pff
-
Re: Społeczeństwo II RP, a III RP
Cytat:
Zamieszczone przez Knecht
ostatnio czytałem że ludzie w II RP nie byli zadowoleni jak nasz rząd sprzedawał broń innym krajom np: działka plot. firmy Bofors kaliber 40 mm gdy w każdej chwili Szwaby mogły zaatakować.
Kilka dni przed wybuchem dostaliśmy z włoch nowiuśki samolot a całe zamówienie było w drodze ;) mam na myśli lotnictwo obrony wybrzeża.
Cytat:
Zamieszczone przez Witold
wg mnie społeczeństwo w II RP było bardzo tradycjonalistyczne i miało przynajmniej "zasady postępowania".
Sam jestem tradycjonalistą i właśnie zauważam że owe "zasady postępowania" zaczęły znikać kiedy po IIwś "wiatr" zaczął wiać na lewo.
Cytat:
Zamieszczone przez Knecht
W II RP ludzie byli lepsi, bardziej przyjaźni itp. świadczy to że ratowali żydów przed Szwabami nie bojąc się o własne życie. Dziś to duża część Polaków nie zrobiłaby tego
No nie wiem chyba że ktoś jest nerwowy i przeczytał ksiązki Grossa...
Cytat:
Zamieszczone przez Knecht
Austriacy czy jeszcze inni.
Ja tam nie miałbym nic przeciwko temu żeby panował nam Franciszek Józef...chciał monarchii absolutnej za co mu chwała i cesarstwa w wersji federacyjnej. Moim skromnym zdaniem naród nie musi mieć własnego państwa byle się jako tako rządził i był szanowany ;) lekki skrót myślowy.
-
Re: Społeczeństwo II RP, a III RP
Cytat:
Sam jestem tradycjonalistą i właśnie zauważam że owe "zasady postępowania" zaczęły znikać kiedy po IIwś "wiatr" zaczął wiać na lewo.
Hmm, a jakie to mieliśmy zasady postępowanie, która tak drastycznie zanikły za komuny?
Przykłady co było? od okresu między wojennego, po przez wojnę, aż po dzisiejsze czasy..
Najlepiej wspominać dawne czasy, których z autopsji się nie zna, co najwyżej przez źródła historyczne, i opowiadania przodków.. Świat się zmienia, i gwarantuję ci że nie wolałbyś żyć w tamtych czasach, a już na wsi tym bardziej. odczuł byś te 'zasady'...
-
Re: Społeczeństwo II RP, a III RP
Upadek moralny zachodu?
Tak na wszelki wypadek nazwa domeny to ironia! :mrgreen: to jest niejako o społeczeństwie w II RP no ściślej polityce ale to się przenika.
http://mi.rydzyk.net/0006/zasoby/11.html
-
Re: Społeczeństwo II RP, a III RP
Świat przechodzi rewolucję - światopoglądową, informacyjną oraz kulturową. My jesteśmy w wielu aspektach dopiero u progu, dopiero pewne rzeczy poznajemy, nabieramy doświadczenia. Demoralizacja jest, ale gwarantuje ci za czasów Napoleona było gorzej, i owym okresie miedzy wojennym również. Co powiesz np. na to, że jeszcze u początków II RP upowszechniony na wsi był stereotyp, w którym to nie mycie się rzekomo miało przedłużać życie? Takich kwiatków było więcej, nie tylko na wsi.
-
Re: Społeczeństwo II RP, a III RP
Cytat:
Zamieszczone przez Idill`a (MZ)
Świat przechodzi rewolucję - światopoglądową, informacyjną oraz kulturową. My jesteśmy w wielu aspektach dopiero u progu, dopiero pewne rzeczy poznajemy, nabieramy doświadczenia. Demoralizacja jest, ale gwarantuje ci za czasów Napoleona było gorzej, i owym okresie miedzy wojennym również. Co powiesz np. na to, że jeszcze u początków II RP upowszechniony na wsi był stereotyp, w którym to nie mycie się rzekomo miało przedłużać życie? Takich kwiatków było więcej, nie tylko na wsi.
Jakby to powiedzieć czasy napoleona...to efekt rewolucji francuskiej (tradycjonalizm odwołuje się raczej do średniowiecza i czasów wcześniejszych) i wiosny ludów...wtedy właśnie szło na lewo. W okresie międzywojennym i po wiośnie ludów (raczej elity, tak mi się wydaje) zwrócono się na prawo.
"Leczenie" rewolucji i liberalizmu królestwa kongresowego trochę trwało ale widać było efekty w 39 BTW porównajmy to do wolności (liberalizmu niejako) w XVIIIw kiedy magnateria nas sprzedawała. Ok walczono...Co do Kościuszki 8-) miał własne hasło "przeciw" "wolność, równość, braterstwo" No mam nadzieję że wyraziłem się zrozumiale.
-
Re: Społeczeństwo II RP, a III RP
Cytat:
zostan moim mistrzem, prosze.
Ja mogę, ale biorę dychę od godziny :twisted:
Cytat:
po wiośnie ludów (raczej elity, tak mi się wydaje) zwrócono się na prawo.
Ba, bo te same elity krwawo rozprawiły się ze swymi narodami. Sorry, ale za takie "prawo" to ja naprawdę dziękuję ;)
Cytat:
Sam jestem tradycjonalistą i właśnie zauważam że owe "zasady postępowania" zaczęły znikać kiedy po IIwś "wiatr" zaczął wiać na lewo.
Nie wiem czy czytałeś coś takiego jak "Buddenbrookowie" Tomasza Manna. Opowiem w skrócie. Otóż książka traktuje o XIX wiecznej rodzinie mieszczańskiej, wciśniętej w gorset tradycji i właśnie w "zasady postępowania". Dokładniej opisuje tejże rodziny upadek. I powiem Ci, że nie było za różowo: pewna bohaterka - Tonia dla "dobra rodzinnego" zrezygnowała ze swojej miłości (niższego stanem, ale za to studiującego medycynę i ogólnie obrotnego chłopaka) i wyszła za mąż za "dobrą partię" (czyt. koleś miał dużo kasy po prostu i oczywiście ani wyglądem ani zachowaniem uczuć w dziewczęciu nie wzbudzał, no ALE "dobro rodzinne", "zasady odpowiedniego postępowania", "tradycja", że kobiety do własnych uczuć przywiązywać wagi nie mogą, bo to przeciwne "zasadom postępowania" i "dobru rodzinnemu" i w ogóle "tradycja", "dobra partia" bla bla bla). No więc, wniosła ze sobą piękny posag i ryp! Okazało się, po niedługim czasie, że ten człowiek to po prostu prostak i oszust. Tonia wylądowała z dzieckiem znowu w domu rodzinnym, później jeszcze raz wyszła za mąż i po raz kolejny nieszczęśliwie. Bla bla bla.
Takich postaci było tam więcej, ale nie będę się rozdrabniać, bo czas mnie dziś coś goni...
Nie neguję tradycji - w żadnym razie. Myślę, że o takie rzeczy każdy powinien dbać - ale nie tak bardzo, żeby przez to zmarnować swoje życie.
Finito ;)
EDIT:
Cytat:
BTW porównajmy to do wolności (liberalizmu niejako) w XVIIIw kiedy magnateria nas sprzedawała.
Ym. Nie mylmy złotych czasów wolności szlacheckiej z wolnością narodu. Bo społeczeństwo RONu nie było bynajmniej wolne. Wtedy wolnością cieszyły się tylko elity. I sprawa polegała na tym, że im więcej wolności i przywilejów miała szlachta, tym mniej jednego i drugiego miało chłopstwo i mieszczaństwo, więc myślę, że to nie jest dobry przykład ;)
EDIT 2:
@Idill`a (MZ)
Nie wiem czy mi tak wypada z Sosnowczaninem gadać :twisted: :twisted: :twisted:
-
Re: Społeczeństwo II RP, a III RP
Co do wolności w XVIIIw to elity miałem na myśli, napisałem że magnateria...
Cóż moim zdaniem stan przy talencie odgrywa mniejszą rolę tzn. jeśli jest "obrotny" to czemuż nie miałby być wyższego stanu w końcu o to chodzi :P jak jest to do góry...tu można by dyskutować czy od urodzenia z możliwością "zdobycia" stanu za talent (to dobro rodziny to akurat zły zwyczaj) czy od talentu jak np. w IIRP (element hierarchiczności) bo niejako do głosowania można było iść z odpowiednim wykształceniem i to było dobreee rozwiązanie aczkolwiek dzisiaj inetligencyja....Koniec o hierarchizacji bo to dużo dyskutowania z zaznaczeniem że ten model społeczeństwa nigdy nie został doprowadzony do właściwego stanu (nie do końca właściwie funkcjonował)
Ehhh tradycjonalizm to nie jest ślepe klepanie tradycji bo tak jest fajnie. Po pierwsze to tradycja w specyficznym znaczeniu po drugie "tradycjonalizm który jest formą zwiększonej wrażliwości na sacrum"
Był taki fajny cytat albo mi się tak kilka nałożyło w głowie hm fajnie cytować samego Siebie 8-) ale dla jasności to wynika z kilku różnych stwierdzeń na ten temat. "tradycja choć błędna skupia się na sacrum w przeciwieństwie do modernistycznego profanum"
-
Re: Społeczeństwo II RP, a III RP
Cytat:
EDIT 2:
@Idill`a (MZ)
Nie wiem czy mi tak wypada z Sosnowczaninem gadać
Jaki ja tam Sosnowiczanin, uczę się tylko blisko więc czasowo się przeniosłem. Mam nadzieje, że jest mi wybaczone. :lol: ;)
Cytat:
Ehhh tradycjonalizm to nie jest ślepe klepanie tradycji bo tak jest fajnie. Po pierwsze to tradycja w specyficznym znaczeniu po drugie "tradycjonalizm który jest formą zwiększonej wrażliwości na sacrum"
Był taki fajny cytat albo mi się tak kilka nałożyło w głowie hm fajnie cytować samego Siebie ale dla jasności to wynika z kilku różnych stwierdzeń na ten temat. "tradycja choć błędna skupia się na sacrum w przeciwieństwie do modernistycznego profanum"
Tradycjonalizm, bym powiedział to 'podstawowa droga', jakby pierwsza narzucająca się alternatywa szczególnie jeszcze w naszym dość 'zacofanym' społeczeństwie.
Sfery społeczno-polityczne, kulturalne, artystyczne czy spojrzenie filozoficzne na świat ewoluuję z różnych powodów, głównie za sprawą rozwoju nauki, oraz ogólnie rozwoju cywilizacyjnego. Co do 'sacrum', to wyznawanie jednej religii przez większość społeczeństwa uważam za podstawową postawę irracjonalną.( chyba nie wierzysz, w to, że większość ludzi wyznaję katolicyzm z przekonań). To kolejny przykład zacofania, a nie wyznawania tradycjonalistycznych 'wartości'.
-
Re: Społeczeństwo II RP, a III RP
Cytat:
Co do wolności w XVIIIw to elity miałem na myśli, napisałem że magnateria...
No ja wiem, że chodziło Ci tylko o magnaterię. Ale mi chodziło o to, że nie można traktować jakiejś grupy społecznej odrębnie (w sensie nie uwzględniając innych stanów) i na podstawie tego uogólniać (a do tego tylko sprowadza się nasza gadka ;) ). Bo wynik takiego myślenia zawsze jest skazany na pewne zakłamanie. Zakłamanie to może nie jest dobre słowo, ale mam nadzieję, że wiesz o co mi chodzi ;)
Cytat:
Ehhh tradycjonalizm to nie jest ślepe klepanie tradycji bo tak jest fajnie. Po pierwsze to tradycja w specyficznym znaczeniu po drugie "tradycjonalizm który jest formą zwiększonej wrażliwości na sacrum"
Strasznie i niebezpiecznie przypomina mi to komunizm. Sam piszesz, że ten model nigdy nie doszedł do prawidłowego stanu. No to wiesz, idea niby szczytna, słowa niby wielkie, teoretyzowanie na 5 z plusem. Ale rzeczywistość to rzeczywistość. Ot to taka luźna dygresja.
Zastanawia mnie tutaj coś innego: otóż piszesz
Cytat:
"tradycja choć błędna skupia się na sacrum w przeciwieństwie do modernistycznego profanum"
tradycja choć błędna skupia się na sacrum... Aha i skoro skupia się na sacrum, to nawet fakt, że jest błędna zostaje wybaczony tak? Czyli analogicznie człowiek choć zły, to jeśli tylko skupia się na sacrum jest automatycznie autorytetem godnym naśladowania? No sorry, ale mnie już bardziej ciągnie do modernizmu w takim razie ;D
Cytat:
Ehhh tradycjonalizm to nie jest ślepe klepanie tradycji bo tak jest fajnie. Po pierwsze to tradycja w specyficznym znaczeniu
Hmm... Myślę i myślę i wymyślić nie mogę. Jakie specyficzne znaczenie? O co chodzi?! Wybacz mi, mój chłopski umysł działa dość prosto. Nie wiem co chciałeś mi przez to przekazać, ale, no nie udało Ci się ;)
Cytat:
fajnie cytować samego Siebie
O Ty narcyzie ;D
Cytat:
[quote:923arshj]
EDIT 2:
@Idill`a (MZ)
Nie wiem czy mi tak wypada z Sosnowczaninem gadać
Jaki ja tam Sosnowiczanin, uczę się tylko blisko więc czasowo się przeniosłem. Mam nadzieje, że jest mi wybaczone. [/quote:923arshj]
Huh, no chyba że tak :P
W takim razie :D
Cytat:
Co do 'sacrum', to wyznawanie jednej religii przez większość społeczeństwa uważam za podstawową postawę irracjonalną.( chyba nie wierzysz, w to, że większość ludzi wyznaję katolicyzm z przekonań).
I tu się z Tobą cholera zgodzę. Pod tym względem Polska XVI wieczna była istnym marzeniem ;)
A tak wracając na chwilkę do tematu powiem, że cale szczęście, że w naszym dwudziestoleciu III RP nie mieliśmy takiego kryzysu jak w II RP bo pewnie wtedy byłoby zupełnie, zupełnie inaczej ;)
Co jak co, ale wyrzekania się własnego dobra dla dobra ojczyzny moglibyśmy tylko swoim przodkom pozazdrościć... albo cieszyć się, że my do tego nie jesteśmy zmuszeni ;)
-
Re: Społeczeństwo II RP, a III RP
Aż nie wiem od czego zacząć :mrgreen:
Nie cytuję bo za dużo tego... :P
To tak. Dlaczego sacrum utożsamiasz z jedną religią? najwięksi myśliciele tego nurtu vide Julius Evola chwalili tak: islam, starokatolicyzm, buddyzm, poganizm...
Wiem wiem pięć plus...demokracja też ma pięć plus a jak wygląda :lol:
Niedokładnie błędna raczej nieuzasadniona jak np. ryt trydencki bo co za różnica to czy mszał rzymski...ano ta sakralna ;) itp.
Specyficzne to znaczy nie np. topienie marzanny a wartości tradycyjne czy jakieś zwyczaje patrz np. "otoczka" towarzysząca monarchii ;)
Wrócę jeszcze do tego.
"Ba, bo te same elity krwawo rozprawiły się ze swymi narodami. Sorry, ale za takie "prawo" to ja naprawdę dziękuję"
Ja dziękuję za taką "wolność, równość, braterstwo" jak w Wandei http://pl.wikipedia.org/wiki/Wandea_%28departament%29 Swoją drogą wzorowali się na tym Pol - Pot i Lenin...spędzili tam trochę czasu studiując tą historię. Co do wiosny ludów...bunt i rebelia :P jak powstania kozackie w końcu oni byli "niesprawiedliwie traktowani"
„Artykuł 2 dekretu Konwentu z 2 sierpnia 1793 mówi: ‘Ministerstwo wojny wyśle do Wandei, materiały palne różnego rodzaju, by podpalać wszelkie lasy’; zaś Artykuł 7: ‘Lasy zostaną wycięte, kryjówki rebeliantów zniszczone, plony ścięte a bydło zabrane. Dobra rebeliantów będą zadeklarowane jako należące do Republiki’. Inny dekret tak jest sformułowany: ‘Żołnierze wolności, trzeba, by przed końcem października bandyci z Wandei zostali wytępieni. Ocalenie ojczyzny tego wymaga, niecierpliwość ludu francuskiego tego żąda, jego zaś odwaga powinna tego dokonać’. Inny dekret zarządzał, aby wszystkie miasta, które poddadzą się Wandejczykom zostały zrównane z ziemią. Reprezentanci ludu uchwałą z 21 grudnia, zorganizowali kompanię podpalaczy. Sformowano sławetne kolumny piekielne. W chwili, gdy miały wymaszerować, jeden z generałów przemówił: ‘Towarzysze, wchodzimy do kraju opanowanego powstaniem; daję wam rozkaz wydać płomieniom wszystko, co będzie możliwe do spalenia i przebić ostrzem bagnetu wszystko co napotkacie żywego na waszej drodze’. Zauważyć należy, że przed tym rozkazem prawie wszystkie miasta Wandei zostały spalone i że do podpalenia pozostały już tylko najmniejsze wioski i samotne chaty. Współczesny historyk mówi: ‘W pięć dni, cała Wandea pokryta została szczątkami i popiołami. Sześćdziesiąt tysięcy ludzi żelazem i płomieniem w ręce, przeszło ją we wszystkich kierunkach, nie pozostawiając nic, co by stało na nogach, nic żyjącego. Wszelkie okrucieństwa uprzednio popełnione były tylko niewinną grą w porównaniu do tych obrzydliwości. Te armie, naprawdę piekielne, zmasakrowały mniej więcej ćwierć pozostałej przy życiu ludności’.”
To tyle :lol:
Edit. Dla jasności powstanie w Wandei było przeciw dopiero co powstałej republice w obronie królestwa i to chłopi je wszczęli ;)
-
Re: Społeczeństwo II RP, a III RP
Cytat:
Zamieszczone przez Knecht
W stosunkach międzyludzkich w II RP uważam że było o wiele lepiej, nasi żołnierze potrafili dzielnie walczyć i umierać za siebie a dziś... wysadzają na koszt podatnika chałupy w Afganistanie, również o dobrych stosunkach w II Rp świadczy to że społeczeństwo wiele razy robiło zbiórki pieniędzy i zakupywało sprzęt dla armii, po za tym w tamtych czasach gdy uzbrajano armię liczono się z zdaniem społeczeństwa, ostatnio czytałem że ludzie w II RP nie byli zadowoleni jak nasz rząd sprzedawał broń innym krajom np: działka plot. firmy Bofors kaliber 40 mm gdy w każdej chwili Szwaby mogły zaatakować.
W II RP to przede wszystkim wielka bieda, syf, ubóstwo, wielkie światowe kryzysy gospodarcze. Jedna para butów na kilka osób jak było w rodzinie w miarę dobrze, to nie komunistyczna propaganda, tylko fakt, jak było dobrze, a jak źle to głód zaglądał w oczy. W tym co piszesz spełnia się powiedzenie, wszędzie lepiej, gdzie mnie nie ma :) II RP to nie bajka, kraj zniszczony przez I WŚ, który większość budżetu przeznaczał na armię z powodu silnych i nielubiących nas sąsiadów. Swoją drogą armię mieliśmy niezłą, ale to jak zorganizowali swoją Niemcy, to mistrzostwo świata, mieliśmy pecha, gdyby sami Rosjanie nas zaatakowali to nie zdziwiłbym się jakbyśmy odzyskali tereny II rozbioru, bo byśmy ich rozjechali :) Co do armii może się mylę, ale co do życia, to mam te informacje z pierwszej ręki ;) Przynajmniej na wsi tak było. Choć moja rodzina była dość bogata to większość ludzi ledwo wiązała koniec z końcem. Dziadek mi opowiadał, że jak dostawał od ojca (który miał rzeźnię) do szkoły kanapki z paszczetem, to koledzy się tak na niego patrzyli, niektórzy widać było bardzo wygłodniali, że większość im rozdawał...
-
Re: Społeczeństwo II RP, a III RP
Cytat:
Zamieszczone przez Maximus XI
K, ale to też temat około polityczny i trochę inna sytuacja.
Mi chodzi o to, czy panowała w II RP zawiść między ludźmi, co teraz jest często odczuwalne np. historia typu ktoś zakłada restaurację, a wszyscy mu robią na złość itd. Krótko mówiąc, czy mieliśmy zdrowe społeczeństwo, a nie tylko naród?
PS. Cytując Marszałka: "Naród wspaniały tylko ludzie chuje". :P
Dziadek mi opowiadał, jak z nim trochę o historii rozmawiałem (byłem pozytywny co do Polaków jako ludzi :) ) , że jak jego wujek się dorobił, to bał się stawiać nowego domu, tylko remontował stary, co wychodziło drożej i gorzej, bo się bał zawiści ze strony ludzi.
Coś jeszcze o patriotyźmie, mówił, że przed wojną podczas świąt tylko część ludzi wywieszała flagi itp, a jak niemcy/ukraińcy, których tu Niemcy sprowadzili powyrzucali ludzi i zamieszkali w najlepszych domach i co święto wystawiali swastyki itp To wszyscy narzekali jakby to oni też chcieli tak polską flagę wywiesić ;)
-
Re: Społeczeństwo II RP, a III RP
No, nie rozpędzajmy się za fes :P
Akurat dawanie Wandei jako przykładu nie jest zbyt fortunnym pomysłem :roll:
Cytat:
To tak. Dlaczego sacrum utożsamiasz z jedną religią? najwięksi myśliciele tego nurtu vide Julius Evola chwalili tak: islam, starokatolicyzm, buddyzm, poganizm...
Ale gdzie ja to utożsamiłem z jedną religią?
Dla dobra tego tematu definitywnie kończę paplaninę nt. modernizmu i tradycjonalizmu. Dziękuję. Dobranoc. ;)
-
Re: Społeczeństwo II RP, a III RP
Nie Ty ;) sosnowiczanin. Ale racja koniec.
-
Re: Społeczeństwo II RP, a III RP
Cytat:
Coś jeszcze o patriotyźmie, mówił, że przed wojną podczas świąt tylko część ludzi wywieszała flagi itp, a jak niemcy/ukraińcy, których tu Niemcy sprowadzili powyrzucali ludzi i zamieszkali w najlepszych domach i co święto wystawiali swastyki itp To wszyscy narzekali jakby to oni też chcieli tak polską flagę wywiesić
Jeśli można spytać - skąd jesteś ?
-
Re: Społeczeństwo II RP, a III RP
Cytat:
Zamieszczone przez Aquila
Cytat:
Coś jeszcze o patriotyźmie, mówił, że przed wojną podczas świąt tylko część ludzi wywieszała flagi itp, a jak niemcy/ukraińcy, których tu Niemcy sprowadzili powyrzucali ludzi i zamieszkali w najlepszych domach i co święto wystawiali swastyki itp To wszyscy narzekali jakby to oni też chcieli tak polską flagę wywiesić
Jeśli można spytać - skąd jesteś ?
Małopolska, powiat Wadowicki.
-
Re: Społeczeństwo II RP, a III RP
A gdzie się ONR podziewał :P
-
Re: Społeczeństwo II RP, a III RP
Żeby z moich postów nie wychodził tak bardzo negatywny widok, to z tego co wiem w mojej (przynajmniej) rodzinie wszyscy się bardzo wspierali i pomagali, więc takie, hm, wartości rodzinne były w cenie i ludzie się w rodzinach wspierali ;)