Wersja do druku
Catherine
Gdy tylko zobaczyła królową podbiegła do niej i objęła ją mocno całując przy tym w policzek,po tym niekontrolowanym wybuchu radości,cofnęła się,zmierzyła ją wzrokiem i powiedziała ze szczerym uśmiechem - Przepięknie wyglądasz Beatrice - ponownie ją ucałowała,postawiła Adele na ziemi i położyła się obok Margaret bacząc jednak by jej nie zbudzić
Adela również ucałowała królewnę i położyła się obok. Beatrice zarumieniła się po tej czułości i komplemencie Catherine oraz jej siostry, otarła pot z czoła i zaczęła mówić. A więc tak... No... Jak wiecie, zbliża się wojna, zamierzamy otwarcie wystąpić naprzeciwko... Naprzeciw... Przeciw Sarleonowi i królowi Ulricośtam, szukamy więc sprzymierzeńców. Takich, co nam pomogą hihi. No, i dlatego, zamierzam udać się do Larii, by porozmawiać z tamtejszym księciem. Ale ta misja nie jest jawna, nikt niepowołany nie może wiedzieć, że tam jestem. Wy przez ten czas zajmiecie się wielkim mistrzem zakonu Stanowczego Wezwania, Kersijano, ty z moją mamą powinnyście sobie poradzić. No eee... To chyba tyle, o czymś zapomniałam? Nie? A! Reszta z was w ramach eskorty, Gryfy nie mogą eskortować bo... Są Gryfami.
Królewna jest wyraźnie zestresowana tym, że musi przemawiać w takiej sprawie. Elrohir tymczasem zerka co chwila z pogardą na Arstana.
Arstan
Smętnie opuścił głowę To już po nas, jestem martwy choć jeszcze chodzę
Kersijana
No, Księżniczka musi się jeszcze wiele nauczyć... Jak ja trema zżera przy takiej mowie to co będzie jak z księciem się spotka? Nie dała po sobie poznać ale w duchu trochę się uśmiechała... Brak jej jednak ogłady swej Macochy....choć urodą jej mało kto dorówna...
Catherine
Z trudem nie wybuchła śmiechem i co jakiś czas delikatnie podśmiewując się z Beatrice podeszła i położyła jej rękę na ramieniu chcąc dodać otuchy,jednak drugą dłonią wciąż zasłaniała usta powstrzymując narastający chichot
No to eee... Gotujcie się do wyruszenia do... Gdzie to było? A! Do Larii! Zaraz do was dołączę! Krzyknęła nagle oświecona Beatrice i opadła na plecy. Kersijanę dobiegł szept Elrohira - Pendor upada zanim się drugi raz narodził... Po tym Noldor wstał i jak burza wyszedł z namiotu.
Arstan
Muszę się napić, ostatni raz w życiu bo będzie ono krótkie po czym wyszedł z namiotu licząc, że znajdzie jakąś gorzałkę po drodze do wierzchowca, jeśli jakąś nabędzie pije, szykuje się do drogi i gdy inni ruszą podąża z nimi
Kersijana(nordolski)
Szeptem do Elohira gdy wyszli. Może nie będzie tak źle? Choć może jej wytłumaczyć różnicę między słowem sprzymierzeńcy a antagonista bo gotowa jeszcze księcia na nas z mieczem posłać.... hi hi hi... zażartowała.
Catherine
Wciąż dusiła w sobie śmiech nie chcąc obudzić Margaret,po jakimś czasie się jednak opanowała,położyła się obok niej i powiedziała poważnym głosem wpatrując się w jej oczy - Beatrice....,czym się tak denerwujesz?
Arstan:
Dostałeś jakąś wyborną gorzałkę za 2 denary.
Kersijana:
Czy ludzie muszą być tacy ułomni? Spytał Elrohir i zaczął całować Cię po szyi namiętnie i zmysłowo. Kersi, to może być nasza ostatnia szansa... Wyszeptał.
Catherine:
To przez ten stres, no przemawiać do tylu osób, ciężko tak... Ehh... Nie wiem czy dobrze wypadnę czy w ogóle... Chyba było okropnie - odparła Beatrice a Adela usiadła okrakiem na Twym brzuchu przyglądając się królewnie.