Wersja do druku
Charles de Tournemire
Podniósł się i spojrzał na niego nieco zmęczonym wzrokiem, wypowiadając krótkie pytanie - Tak? W myślach jednocześnie zastanawiało go czego on znowu chce od niego z uwagi na to, iż poprzednimi razami zignorował go kompletnie lub traktował bez szacunku.
Charles:
Wiesz klecho, że przez ciebie omal nie rozkazałem dziś szarżować na rycerzy de Ibelina? Spytał Boemund, dłoń opierając o rękojeść miecza.
Katarina(polski)
Prędzej bury bym się po nim spodziewała niżli takiej godności dostąpić.... Wzięła wisiorek w dłoń i spojrzała na niego.... Przepiękna rzecz,,,,, Podoba Ci się? uśmiechnęła się do Spytka, ale nie czekała na odpowiedź...... A może tak? I zaczęła znowu rozwiązywać sznureczki przy bluzce. Zreszta doś niezdarnie wcześniej przywiązane.... Bluzka zsunęła jej się z ramion do samego pasa..... O teraz mi odpowiedz......Spojrzała na rycerza namiętnie....
Spytko po polsku
Tak o wiele bardziej wychrypiał podziwiając wdzięki Lubej. Niedługo się zdołał powstrzymać przed obsypaniem ich pieszczotami.
Charles de Tournemire
Poczuł się nieswojo widząc, go wkraczającego do jego namiotu z mieczem i mówiąc mu o tym, lecz ze spokojnym głosem odparł mu - Wiem, ale i ja nie miałem pojęcia jak i inni, że to on, więc i zawiadomiłem was o tym, że jakieś obce wojska się pojawiły, i że to może być Reynald. Więc co teraz postanowisz, konstablu? - wstał i spoglądał na niego, gdzie przez myśli przechodziły mu mnóstwo myśli, co teraz mógłby zrobić mu... Włącznie z zamordowaniem go.
Katarina
Chwyciła jego głowę w swoje dłonie i starała się nimi kierować w taki sposób aby całował ja dokładnie tam gdzie tego pragnęła. Ku dołowi... ;D
Charles:
Mam ochotę cię ubić za to, ale szczególne okoliczności wymuszają szczególne czyny... Pragnę teraz zamknąć wszystkie swoje ziemskie sprawy i zapewnić godziwy byt mej żonie... Zamierzam więc złożyć ci propozycję wyruszenia z nią do Francji, do Moulins. Biegły jesteś w medycynie, a to nieczęste wśród ludzi, przydasz się więc... Gdyby nie to, że widzę iż odwagi nie masz by być w Outremer gdy wojna się rozpoczęła i wiem, iż z chęcią przystaniesz na propozycję i będziesz w zamian z wdzięczności wiernie usługiwał, to nie prosiłbym cię o to...
Spytko
Pozwolił Lubej kierować swymi poczynaniami mrucząc przy pocałunkach jak kot na widok spodka śmietany.
Charles de Tournemire
Tak jak myślałem, że mnie ubić chciałeś... Ale to co mi zaproponowałeś wielce mnie zaskoczyło. Do ojczyzny z Twą żoną, z dala od wojny tutaj... - Do Francji w zamian za usługiwanie Twej żonie? Hm... Dobrze. Przystanę na te warunki i propozycję - odparł mu ze spokojem, chociaż w duchu nawet zaskoczyła go ta propozycja...
Katarina
Gdy poczuła delikatne muskania ust Spytka na skórze brzucha Wydała z siebie jęk rozkoszy. A to dopiero był jej brzuch, Co jeszcze noc przyniesie gdy oboje utoną w zapomnieniu?