Wersja do druku
Arstan:
Lepiej postaraj się zmazać swe okrutne uczynki, człowiecze... Powiedziała, a Ty na chwilę nie widziałeś nic poza błękitną poświatą przed swymi oczyma. Po tym jednak wszystko wróciło do normy, poczułeś się całkowicie trzeźwy, jakby moc alkoholu uleciała.
Arstan
Czyniłem je świadomie, i raczej zmazać się ich nie da, ale nieważne odpokutuję w piekle Kolejna popaprana jak większość elfów i do tego czarownica, pewno też w myślach czyta, czyli wie że wisi mi dwa denary za flaszkę, bo takie ładne upodlenie zmarnowała
Arstan:
Gdyby nie przeznaczenie, nie darowałabym ci... Rzuciła jeszcze i odwróciła się, wracając do swojego rumaka. Usłyszałeś w myślach jej głos, mówiący - śmierć w męczarniach ci przeznaczona, choć każdą przepowiednię można zmienić... A jak, to musisz sam odkryć.
Arstan
Skoro to przeznaczenie to pewno jakieś ważne, może tego nie spapram, może. Co do męczarni, no cóż Los da to zginę jak pies, może przynajmniej nie na trzeźwo
Catherine
Bez słowa podała jej buty i stanęła przed nią w wyczekiwaniu z pancerzem,cieszyła się że może jej się jakoś realnie odwdzięczyć za opiekę i troskę ale i niepokoiło ją jej dziwne zachowanie....
Arstan:
Noldorka dosiadła swego konia i pokręciła głową, rzucając Ci jeszcze ostatnie spojrzenie. Po tym wystrzeliła cwałem aż ziemia zadudniła...
Catherine:
Margaret założyła buty i przypięła do nich złote, błyszczące ostrogi. Jesteś bardzo miła, dziękuję ci - rzekła po tym, wyczekując aż pomożesz założyć jej zbroję.
Catherin
Uśmiechnęła się przyjaźnie - Nie masz za co,cieszę się że mogę Ci pomagać - powiedziała zgodnie z prawdą i podeszła do niej aby pomóc jej przywdziać zbroję
Catherine:
Uporałyście się razem z założeniem zbroi Margaret. Ta po tym założyła pas ze swym pięknym mieczem i narzuciła ciemnoniebieski płaszcz, oraz srebrną koronę na głowę. Kobieta wygląda olśniewająco, teraz widać, dlaczego księżniczki z Veccavii uznawane są za prawdziwe piękności. Wzięła w dłoń swe niebieskie rękawice, a drugą ręką chwyciła Twoją i z uśmiechem zaczęła prowadzić na zewnątrz...
Catherin
Poczuła ukłucie zazdrości,wstydu i smutku,zdała sobie sprawę że przy niej czy Beatrice wyglądała jak szara myszka,na chwilę ta mieszanina uczuć odbiła się na jej twarzy jednak błyskawicznie zniknęła i wyszła wraz z przyjaciółką na zewnątrz mówiąc tylko z delikatnym uśmiechem - Cudownie wyglądasz Margaret....
Kersijana
Uśmiechnęła się do niego tylko czule. Zostać i czekać, usychać z tęsknoty, zamartwiając się czy zostanie mi tylko wspomnienie po Tobie? A jeśli nie wrócisz z wojny? A jeśli....Nie Mój Miły.... Jeśli mamy zginąć to zginiemy razem, a jeśli przeżyć przyjdzie jednemu tylko? Czym stanie się ten świat dla mnie albo Ciebie?
Elfka pocałowała Go w usta... Serce elfa można oddać tylko raz i ja Ci swoje ofiaruję. Bić ono będzie wraz z Twoim.