Wydarzenia Wysokich Elfów

Tura XIII

Księżniczka długo się namyślała jak postąpić w obecnej sytuacji i w końcu podjęła decyzję o ostatniej próbie pokojowego porozumienia się z jaszczurami i osobiście napisała następującą wiadomość :

"Przybyliśmy tu by porozumieć się z Qrex-Yoqatlem nie zaś toczyć z wami wojny. Jeśli jesteście gotowi na rozmowy dajcie odpowiedź w ciągu dwóch tygodni." - tym razem jednak wiedząc jak dziką naturę mają te istoty wiadomóść została przekazana w nietypowy sposób a mianowicie przyczepiona do strzały i wystrzelona z bezpiecznej odległości na terytorium jaszczuroludzi. Księżniczka nie żywiła sobie zbyt wielkich nadziei na to że tak barbarzyńskie istoty będą w stanie ją przeczytać jednak postanowiła zaryzykować gdyż nie miała nic do stracenia a w razie sukcesu wiele do zyskania. Była jednak gotowa na najgorsze i w ramach podniesienia morale wojsk oraz ludności zamieszkujacej Valinor postanowiła zorganizować paradę wojskową na ulicach miasta by żołnierze i jej poddani zdali sobie sprawę z potęgi i liczebności jaką zaczęli dysponować.

Tura XIII
Minęły dwa dni odkąd wiadomość została wysłana. Księżniczka już wątpiła w odpowiedź kiedy do jej komnaty przez okno weszła jaszczurka. Mała, zwykła jaszczurka, która jednak niosła w paszczy list. Upuściła go na podłodze, zasyczała i uciekła spowrotem tą samą drogą zwinnie klejąc się do skały. W środku napisane było:

koślawe pismo, język staroświatowy, ludzki:

Cytat:

---

Przybądź sama na Górę Tun'val, w Krainie Joho, którą Wy zwiecie Morlad. Jest to największy olbrzym spośród uśpionych gigantów. Wtedy nas poznasz.

---

Tura XIII

Księżniczka przeczytała wiadomość kilka razy i zamknęła się w swej komnacie na wiele godzin rozmyślając nad tym jaką decyzję powinna podjąć...Wreszcie, kiedy służba zaczęła się o nią martwić zamaszyście otworzyła drzwi i z zaciętą miną udała się do admirała. Gdy zostali sami oznajmiła - Sylarze jaszczuroludzie odpowiedzieli...Chcą bym samotnie spotkała się z nimi na Górze Tun'val...Być może idę w paszczę lwa,lecz jeśli kładąc swe życie na szali mogę przyczynić się do sukcesu ekspedycji i ocalenia żyć naszych poddanych niechaj tak będzie. Wezmę ze sobą tylko Gamillę a wy wznoście modły do Ishy o mój bezpieczny powrót...Pozostaje mi liczyć na to że te istoty docenią moją odwagę i dotrzymają słowa...

Tura XIII
Roznoszące się wieści o państwie Aelirenn sprawiły, że do Zachodnich Monolitów zaczęło przybywać więcej kupców.

// +600g na turę z Kupieckiego Nabrzeża. Od teraz Twoja frakcja już nie jest odkryta i za każdym razem jak coś odkryjesz to pojawi się to na głównej mapie. Chyba, że sprawisz aby było inaczej.

***
Księżniczka szybując w przestworzach szybko wypatrzyła Tun'val. To była ogromna góra, z której spływał wodospad. Szczyt był płaski co pozwoliło jej i Gamilli łatwo wylądować. Czekała dwa kwadranse kiedy nagle usłyszała syczenie. Przy oddalonej krawędzi wyszły na górę dwa saurusy. Nie miały żadnego odzienia, ale za to miały wielkie tasaki przewieszone przez plecy. Rozeszły się przestrzeni, rozejrzały, zaczęły syczeć, ale nie podchodziły do Aelirenn. Po chwili z tamtej krawędzi ponownie wyszły dwa saurusy niosąc dwóch ludzi na plecach. Po ich wywleczeniu zrzucono ich na ziemię i czekano. Syczenie przerwał nagły powiew wiatru, który zmusił Elfkę do zamknięcia oczu. Gdy je otworzyła na środku skały stał niski i krępy jaszczur przypominający ropuchę. Podpierał się kijkiem i nie ruszał. Co ciekawe, Jaszczur nie miał oczu, a Księżniczce i tak wydawało się, że patrzy się na nią. Po chwili usłyszała go w swojej głowie.

Cytat:

---

- Aelirenn, co jest powodem najeżdżania Świętej Humatry przez Ciebie i Twoich S'urów?

---

Tura XIII

Księżniczka była szczerze zaskoczona tym widokiem a jeszcze bardziej tym że istota znała jej imię...Jednak szybko się opanowała i odparła spokojnie - Najeżdżania Świętej Humatry? Jeśli najechaliśmy wasze święte miejsca było to spowodowane niewiedzą i szczerze za to przepraszam...Jak bowiem zaznaczyłam w swoim liście nie było moją intencją toczyć wyniszczającej wojny z twoim ludem...Pragniemy tylko zbudować tu nowy dom a także zdobyć wiedzę...Nowy dom który wcale nie musi powstawać na gruzach waszych siedlisk i z asurów strony jestem w stanie zapewnić pokojową koegzystencję. Prawdą jest że doszło już do rozlewu krwi między nami jednak było to spowodowane tym że do tej pory nie byliście otwarci na rozmowy,choć być może próbowałam je nawiązać na sposób elfów nie biorąc pod uwagę waszych zwyczajów kulturowych...

Tura XIII
- Święta Humatra to nie miejsce dla Surów. Zło rozległo się na północy. To tam powinien wysłać Cię Twój Pan. Odejdź albo Ciebie i Twoich Surów spotka taki los jak tych dwóch".

Jaszczur wskazał na dwóch ludzi, którzy klęczeli opodal. Teraz Aelirenn zauważyła, że mają na szyi łańcuchy. Popatrzyli się w górę, a w ich widok był widokiem udręczonych dusz. Oboje byli nadzy. Młodszy był krótko ostrzyżonym brunetem. Na szyi miał amulet z dziwnie wyglądającym kawałkiem... mięsa? Starszy natomiast był łysy, a jego ciało pokryte tatuażami z ghal maraz. Miał wydłubane oczy, które zwisały mu na szyi w postaci amuletu.

Tura XIII

Aż wzdrygnęła się na ten widok jednak podjęła ostatnię próbę porozumienia się z jaszczurem choć zbliżyła się już do Gamilli czując że rozmowy spełzną na niczym - Na północy? Mamy porzucić wszystko co zbudowaliśmy? I jak mamy się porozumieć z Qrex Yoqatlem skoro chcecie nas stąd wypędzić? I czemu tak okrutnie potraktowaliście tych nieszczęsnych ludzi?

Tura XIII
Tak świat ułożyli Przedwieczni. Każda istota ma swoje miejsce na świecie. My mamy Świętą Humatrę, Wy Pierścień Feniksów. Uwierz mi Suro, tak samo mocno jak Ty chciałbym wiedzieć gdzie jest Qrex-Yoqatl. - Jaszczur zauważył ruch Aelirenn i się odezwał - Zamierzasz nas opuścić? Zostawisz na śmierć tych biednych ludzi, dla których jesteś jedyną nadzieją?

Tura XIII

Nie chcę ich opuszczać,chciałabym uwolnić wszystkich ludzi których pojmaliście...Gdyż okrutny zgotowaliście im los na jaki nie zasłużyli. Zagroziłeś mi jednak że podzielę ich los i kazałeś mi odejść...A jeżeli tak samo mocno jak ja chciałbyś wiedzieć gdzie jest Qrex Yoqatl czyż naprawdę nie powinniśmy wspólnie działać w tym celu? Czyż nie możemy wspólnie mieszkać na tych ziemiach? Odniosłam wrażenie że jest tu wystarczająco wiele miejsca dla obu naszych ras i tylko dobra wola dzieli nas od porozumienia.

Tura XIII
- Być może jest tutaj pole do rozmów. Na początek okaż dobrą wolę. Wiesz dobrze co znajduje się w wodach na północy. Przynieś mi to, a wtedy będziemy mogli usiąść do rozmów o "wspólnym mieszkaniu na tych ziemiach".