Wersja do druku
Catherine:
Czemu, fajnie spadałaś, żebyś widziała swoją minę hihi - odparła Beatrice chichocząc. Ach... Bym zapomniała, mam coś dla was. Wzięła najpierw na ręce Adelę i usadziła ją na Twej klaczy, po czym założyła na jej kostkę piękny, srebrny łańcuszek. Chwyciła jej stopę i rzekła - mam trzy takie, jeden ja noszę, a chcę by dwa pozostałe miały moje siostry... Cathy? Spojrzała na Ciebie, trzymając drugi łańcuszek w dłoni.
Catherine
Dobrze....,ale tylko dlatego że to będzie symbol naszej więzi,niczego innego nie przyjmę.... - powiedziała niechętnie odbierając od niej łańcuszek,siadając na ziemi,zdjęła buta i założyła go sobie na kostkę,jednak zaraz po tym zaczęła go nakładać z powrotem
Catherine:
Czekaj - Betty usiadła przy Tobie i nim założyłaś but z powrotem, zabrała Ci go by położyć obok. Objęła Cię za szyję i spytała - a na urodziny to prezentu też ci dać nie mogę? Hihi.
Catherine
Nawet nie wiesz kiedy je mam....,podpowiem że nieprędko.... - powiedziała z ciężkim westchnięciem,jednak także objęła ją za szyję i oparła swoje czoło o jej
Catherine:
Spytam mamę, ona mi powie skoro ty nie chcesz a wtedy się nie wymigasz. Dostaniesz piękną sukienkę, a jak już zostanę królową, to dam ci też srebrną koronę, jaką noszą księżne. A moje są za dwa tygodnie, gdybyś chciała wiedzieć hihi.
Catherine
Pokręciła głową przecząco i wstała mówiąc stanowczo - Nie chcę od Ciebie żadnej sukni ani tym bardziej korony....,wystarczą mi siostry i dwie cudowne przyjaciółki....A ode mnie nie spodziewaj się żadnego drogie podarunku,jestem za biedna by coś kupić,ale coś Ci podaruję,nie bój się....
Catherine:
Beatrice spuściła głowę i smutna poszła osiodłać swojego rumaka. Chodź Gerlanie, siostrzyczka nie chce ode mnie prezentów, i jeszcze biedna myśli, że ja chcę od niej coś drogiego - rzekła do niego.
Catherine
Nie to miałam na myśli,wiesz przecież.... - powiedziała całując ją czule w głowę i pomagając osiodłać jej rumaka
Catherine:
A o co! Myślisz, że miło się czuję wiedząc, że nie przyjmiesz żadnej rzeczy, jaką chcę ci podarować?! Tak bardzo zawsze pragnęłam, żeby uszczęśliwiać kogoś mi bliskiego, widzieć jak się cieszy bo mu coś podarowałam...
Catherine
Przepraszam....Betty,ale nie tym mi sprawiasz przyjemność,robisz to swoim sposobem bycia,dobrym sercem i troską,nie zaś prezentami....,te możesz sprawiać Adele.... - tu puściła oko najmłodszej siostrzyczce - I przyjmę urodzinowy,ale te mam za trzy miesiące bo wypadają w połowie sierpnia.... - pocałowała ją jeszcze w policzek i dosiadła z powrotem swojej klaczy