Wersja do druku
Alessio
Teraz się stało bo mam obite plecy....,jazda w tym stanie to katorga będzie....,naprawdę nie mogłyście nic powiedzieć ani dać jakiegoś sygnału? - wyjęczał z lekkim wyrzutem w głosie, po czym wciąż nie podnosząc się z ziemi dodał - To zwykli styganie,żadne tam wojsko,są kobiety i dzieci,zaraz zacznie się jakieś wesele na które nas zapraszają....,ja bym je ominął bo czas nas goni....
Arahena
Wybacz myślałam że Pani Liothannea da Ci panie wcześniej sygnał jakiś... Sama ledwie mogłam domyślać się gdzie ona...
Możesz panie wstać?....
Anna.... Sama tam została....
Jej wzrok aż prosił o ponaglenie
Jak odrzucimy zaproszenie to w złość ich tym wprawimy, wróć do Anny, a my wrócimy po Christopha i nasze konie.
Arathena
Panie Alessio... Styganie wiedzą ilu nas tu jest? Może ktoś z nas by został w ukryciu?... Zaskoczenie przeciwnika dorównuje piątce zbrojnych... Spytała z błyskiem w oku Elfkę..
Zostań Aratheno jeśli chcesz, choć to podejrzane nieco będzie, że tylko we czworo podróżujemy przez odludzie. Z czego tylko jeden wygląda na zbrojnego.
Alessio
Wolicie ojca Ani martwego znaleźć niż grupę złodziei obrazić? - powiedział wstając powoli,krzywiąc się przy tym z bólu - I jedźmy wszyscy,już teraz wiedzieli że reszta z nas została w ukryciu,tym dopiero ich urazimy jak znowu kogoś by im na ręce patrzył zostawimy
Nie, ale wolała bym nie mieć na głowie stygańskiej klątwy, chyba jedna nam w zupełności wystarczy? Wrócimy tylko po konie i już jedziemy. O, Christophe już do nas z nimi podchodzi.
Alessio
Świetnie po prostu świetnie,języka w gębie im zabrakło na mój widok czy co?! Kilka dni jak nic będę jeszcze obolały i dlaczego? Bo sie bawiły w cholerne podchody....... - pomyślał poirytowany po czym próbuje ostrożnie dosiąść konia.
Christophe Leroy
Co jest? - spytał widząc, jak Alessio postękuje i włazi na konia - Usłyszałem rżenie konia i krzyk pana Alessia i przybyłem... Zgaduje, że się wierzchowiec przeraził i tak pan Alessio upadł?
Alessio
Burknął coś pod nosem co chyba miało oznaczać - Dajcie mi wszyscy święty spokój - i począł jechać z powrotem do obozu