Wersja do druku
Spytko po łacinie:
Nadal niezbyt głośno, tak by go słyszała tylko para przy której się znajduje Dziękuję Wam w swym i Katariny imieniu. Naprawdę pasujecie do siebie, na co mi Luba uwagę zwróciła. Mości Robertowi zaiste fortuna sprzyja, Twa łaskawość bowiem równa Twej urodzie, a oby i mi sprzyjała gdy będę prosił Patriarchę o zawieszenie ślubu celibatu.
Robert
Spojrzał na niego ze zdumieniem i dużym zaciekawieniem po czym odparł mu życzliwie - Dziękuję Panie za dobre słowo.......,liczę że Ci się uda, bowiem prawy z Ciebie rycerz a i widzę że silne uczucie i Was połączyło.....
Spytko po łacinie:
Niestety na drodze naszego szczęścia są przeszkody, ale mamy zamiar je wszystkie pokonać. odkłonił się ponownie i powrócił do Katariny.
Po polsku:
Zamieniłem słowo z Charlotte. Wybaczyła Ci, choć Ją Twe słowa zraniły. Prosiła byś na przyszłość bardziej je ważyła, jeśli Ci na Jej przyjaźni zależy.
Bertrand
Cóż za zrządzenie losu; miłość wszędzie naokół mnie, a ja swej nie mogę uoasabiać... Muszę wypocząć, zanim w bój ruszę. Ulotnił się z dziedzińca, kiedy inni poruszeni pojedynkiem byli i udał się do stajni, gdzie zostawił swego wierzchowca. Następnie podążył do przydzielonej mu komnaty. Zdjął zbroję i położył się wygodnie na łóżku. Panie Boże... Być może moja ostatnia prośba była zbyt próżna i dlatego jej nie spełniłeś... Dziś zatem proszę Cię, byś mym bratom, za którymi tak bardzo tęsknię, szczęście i spokój zesłał. I żeby się moim losem nie przejmowali. Amen.
Techniczny
-1 PL na spokojny sen ;D
Charles de Tournemire
Podjechał do pary, gdy tylko Spytko odjechał do swej ukochanej, zszedł z konia i powiedział - Gratuluję panie zdobycia błogosławieństwa konstabla. Oby Ci się powodziło w życiu wraz ze swoją ukochaną wybranką, a Bóg sprzyjał waszemu związku. Co teraz zamierzacie?
Co teraz zamierzamy? Ciężko powiedzieć, boję się o Jerozolimę, o Boemunda, o Agnes, o Roberta... O wszystko... Odpowiedziała Charlotte.
Robert
Dziękuję ojcze - odparł mu z szacunkiem w głosie po czym wziął rękę ukochanej,złożył na niej delikatny pocałunek po czym odezwał się szeptem tak że tylko ona słyszała - Moja miła ja też się boję.......,najbardziej tym że Cię utracę......., spróbujmy jednak cieszyć się tymi chwilami,które nam pozostały zanim wraz z królem wyruszę na bitwę
Charles de Tournemire
Nie bój się pani niepotrzebnie, bom tylko Ci to na złe wyjdzie, uwierz mi. Spędźcie szczęśliwie i w miłości czas jaki macie, a wtem kiedy nadejdzie odpowiednia chwila martwcie się... -odparł im, po czym po kilku chwilach dodał - Ja natomiast udaję się teraz do grobu pańskiego oddać tam cześć Jezusowi Chrystusowi i zmówić modlitwę do niego jak i Boga. Później się jeszcze zapewne zobaczymy. W każdym razie żegnajcie... - odwrócił się i zaczął zmierzać w kierunku tegoż grobu, dodając jeszcze - Ktoś się zechce tam udać ze mną?
Katarina (polski)
Czy mi zależy, sama nie wiem. Owszem powie się coś czasem niestosownego ale to nie jest powód do obrazy. Za nią stoi wprawdzie obawa o ukochanego, ale nie wiem czy chce mieć coś więcej wspólnego z nią.
łacina
Podeszła do Charlotte i Roberta.
Wybaczcie, moją niefortunna gafę. Nie jest to pewnie w zwyczaju tu... No cóż, mleko się rozlało. Przyjmijcie moje gratulacje i oby wasz związek zaowocował, bo widać, że miłość w was kwitnie.....
Oddaliła sie spowrotem do Spytka
Robert:
Jak więc zamierzasz spędzić ten czas? Spytała panienka.
Bertrand:
Nagle do drzwi twej komnaty rozległo się pukanie, usłyszałeś krzyk po francusku - szukam pana Bertranda z Tuluzy!