Wersja do druku
Zasnąć jak zasnąć stwierdziła Liothannea w elfim i mrugnęła okiem, po czym się roześmiała. Ech, nieważne, możne kiedyś Ci opowiem o naszych przygodach Aratheno kontynuowała w tym samym języku nie czas teraz na to. W bretońnskim zaś dodała W tym tempie jeszcze dwie noce nas takie czekają zanim ich dogonimy.
Arathena
Dogląda nadal koni, ale nagle wyprostowała się... Przepuściła przez swe palce włosy i tak jakby je rozczesywała....
Ohhh... Wiecie o czym mażę? O wielkiej balii z ciepłą wodą.... I leżeć.... o, leżeć i marzyć.... Spojrzała tu na Annę i Liothanneę... Nie żebym była rozpustna, ale czasem każda dziewczyna potrzebuje odrobiny rozpieszczania... Prawda? Szukała aprobaty wśród nich.
Anna de Loiret
Och taaaaak... Położyć się w balii, zwłaszcza w towarzystwie serdecznej przyjaciółki, zapomnieć o problemach, o mężczyznach... Chyba zasługujemy na to, by raz na jakiś czas tego doznać, wszak życie kobiety nie należy do łatwych - mówiła do Aratheny okręcając sobie wokół palca swe złociste włosy, mając błogą minę.
Alessio
Na jej słowa wyraźnie posmutniał i powiedział tylko do giermka nieobecnym głosem - Następnym razem ta niewątpliwa przyjemność czeka nas wieczorem,możesz już wracać na swojego konia....
To by musiała być naprawdę ogromna balia stwierdziła w bretońnskim Liothannea i znów parsknęła śmiechem. Dosiadła Trzmiela i ruszyła naprzód
Arathena
Również dosiadła konia, ale zanim ruszyła dalej powiedziała... To nie marudźmy już... Im szybciej dotrzemy do jakiegoś miasta tym szybciej znajdziemy balię... Zaśmiała się i ruszyła za Liothanneą
Anna de Loiret
Zatem naprzód, ihahaaa! Wykrzyczała radośnie poganiając swego konia do galopu, po czym ucałowała wnętrze swej dłoni i chuchnęła w stronę Alessia, przesyłając mu pocałunek.
Christophe Leroy
No nie mogę się doczekać - powiedział marudnie tylko do Alessia, po czym przesiadł się na swojego konia i ruszył za Anną i resztą.
Alessio
Gdy wysłała mu całusa spojrzał na nią z niedowierzaniem a jego smutek jeszcze się pogłębił - To dalej w ramach jakiegoś urojonego karania? Czy kpi sobie ze mnie z czystej złośliwości? Albo co gorsza nie widzi w tym nic złego.... ,sam nie wiem co o tym myśleć.....,chyba kwestia błogosławieństwa to nie największa trudność jaka przed nami stoi w tym związku - pomyślał a gdy tylko giermek opuścił jego konia pognał go wściekłym okrzykiem do galopu
Jechaliście cały dzień, kto musiał zatrzymać się za potrzebą, ten później musiał gonić resztę cwałem. Pod wieczór tropy zboczyły z drogi na zachód. Arathena zauważyła, że ścigani po spędzeniu tam nocy, ruszyli dalej na północny zachód. Także zdała sobie sprawę, że Liothannea pomyliła się w obliczeniach przyjmując chyba, że tamci nie będą się poruszać. Cztery noce miną zanim uda się ich doścignąć na granicy lasu. Alessio znów zaczynają boleć nogi i tyłek od ciągłego siedzenia w siodle.