Wersja do druku
Dan:
Oj grabisz sobie, grabisz... Poczekaj no tylko jak mi dadzą motykę do ręki - pogroziła ci palcem i wzięła następny łyk wina.
Vito:
Nie przestaniesz jej nagle kochać. Wymaga to czasu, wysiłku, pracy jak i wytrwałości od was obojga. Powiedz jej, iż to ja, we własnej osobie objawiłem ci się we śnie i nakazałem wam tak uczynić.
Vito
Ale dlaczego? Czemu stajesz na drodze miłości dwojga młodych ludzi?
Dan
No wiesz co? Uniosła byś rękę na kogoś tak bezbronnego jak ja? - powiedział z niewinną miną pokazując na siebie swoimi rękami
Dan:
Pfff, taki bezbronny a paraduje z orkowym toporem na plecach - powiedziała obrażalskim tonem.
Vito:
Ponieważ kazirodczy związek, między Tobą, a Twą siostrą jest sprzeczny z mymi naukami, i nie ważne jak wielka jest to miłość... Taki związek nie ma przyszłości.
Dan
Ale to tylko żeby Ciebie bronić....,gdybyś mnie zaatakowała nie miał bym serca by czegokolwiek użyc by temu przeciwdziałać więc w istocie był bym bezbronny jak niemowlę.... - rzekł ze szczerym uśmiechem
Vito
Znów pochylił głowę i pokręcił nią zrezygnowany. Dobrze... Spróbuję... Spróbujemy...
Edward
Cholera! Okradli mnie! Krzyknął i dodał - a w naturze można za pokój zapłacić...?
Dan:
Oh, skoro tak mówisz... Będę o tym pamiętała, gdy mnie zdenerwujesz - odparła ci z wrednym uśmiechem, kończąc swoje wino.
Edward:
Właścicielka gospody zaśmiała się i z uśmiechem ci odparła - O nie nie nie... Tak mnie nie przekonasz, kochanieńki. Musisz trochę bardziej się postarać.
Vito:
A więc słuchaj. Pomogę ci wydostać się z tego więzienia. Kiedy wyjdziesz z tejże kopalni, zabranym, by zostać przemienionym w nieumarłego, me zdradzieckie sługi, które mi kiedyś służyły oszaleją, a ich umysł zostanie stępiony. Będzie to znak, byś zaczął uciekać. Czy to górami, czy to lasami... - wszystko stawało się być nagle coraz to bardziej mgliste i niewyraźnie, aż w końcu, gdy Innos wypowiedział swe ostatnie słowa przed Twymi oczyma zapadła ciemność...
Edward
A specjalny taniec? Spytał puszczając jej oko. Trudno, jak będzie trzeba to pomacham jej fiutem przed nosem, nie będę przecież spał na ulicy, aaaahahaha!
Vito
Ehh, wysoka cena za życie... Nie wiem co ona na to powie. Mam nadzieję, że to nie był tylko figiel mojej wyobraźni.