Wersja do druku
Kersi... Elrohir westchnął zrezygnowany, pamiętając chyba o pytaniu zadanym jego ukochanej. Masz rację, a co do miecza, muszę się zastanowić... Odparła królewna.
Wyszliście na zewnątrz, a tam Betty okręciła ostrze miecza w materiał i przytroczyła do swego siodła. Na ziemi wciąż siedzi Margaret, przytulająca śpiącą Adelę, bardzo troskliwie...
Kersijana
Gdy wyszła z grobowca podeszła do Margaret i Adeli... Przyprowadziłam ich,,, wyszeptała coby nie zbudzić małej.... Szkoda, że Ciebie tam nie było... wiele Cię ominęło.....
Kersijana:
Tak? Co się działo? Spytała Margaret szeptem, wciąż tuląc małą.
Kersijana
Opowiedziała jej pokrótce o wydarzeniach z Wojownikami Miecza... Zastanawiam się jakie by Ci pytanie zadali? Wiesz oni dobrze wiedzieli o co pytać... Ale mniejsza oto....
Najważniejsze że Betty zdobyła miecz i możemy ruszać dalej....
Catherine
Gdy ujrzała Margaret tulącą śpiącą Adele od razu do nich podeszła,przykucnęła,i uśmiechnęła się promiennie do swojej przyjaciółki mówiąc szeptem - Prześlicznie razem wyglądacie!
Margaret ze zdziwieniem wysłuchała opowieści o wydarzeniach w kurhanie, czerwieniąc się cała. Wolę nie wiedzieć, jakie bym dostała pytanie... Rzekła niegłośno, a po tym odwzajemniła uśmiech Catherine rumieniąc się i podając jej ostrożnie Adelę - proszę, to twoja siostrzyczka.
Catherine
Potrzymaj ją jeśli chcesz.... - wyszeptała z uśmiechem,delikatnie kładąc jej dłoń na ramieniu
Veccavianka znów utuliła Adelę do siebie, głaszcząc ją też po włosach. Cathy... Nie boisz się zostawiać jej ze mną? Wszak wielu ma mnie za... No wiesz... Szepnęła.
Catherine
Słucham? - wyszeptała z niedowierzaniem - Nie jestem jedną z wielu,i nie obchodzi mnie co o Tobie myślą jakieś palanty!Nie jesteś potworem Margaret!Tylko moją słodką,kochaną,szlachetną przyjaciółką i nie chcę nic więcej słyszeć o żadnych innych! - dodała rozgorączkowanym,choć wciąż ściszonym głosem,po czym usiadła obok niej i mocno ją objęła,głowę opierając na jej ramieniu
Margaret wzruszyła się słowami Catherine, roniąc kilka łez. Nic nie powiedziała, obie siedziały tak po prostu przez chwilę... Do momentu, gdy Lothiriel krzyknęła - wsiadajcie na konie, spróbujemy się stąd jakoś wydostać!
Veccavianka pocałowała Catherine w policzek i podeszła do Kersijany, dając jej małą Adelę. Ty nie jesteś ranna jako jedyna, ja i Cathy ledwo na nogach stoimy, poza tym mała to ciebie nazywa ciocią. Zaśmiała się cicho.