Wersja do druku
Kersijana
Pogłaskała Adelę po głowie.... Już dobrze moja księżniczko,,, Nie pozwolę Ci zrobić krzywdy.... to tylko zły sen
Wtuliła usta w jej włosy na tyle głowy i cichutko zanuciła...
Śpij i zamknij oczy śnij - śnij
Śpij i zamknij oczy śnij - śnij
A ja będę twym aniołem
Twą radością, smutkiem, żalem
Będę gwiazdą na twym niebie
Będę zawsze obok Ciebie
Mroczny rycerz nagle poruszył się, podniósł miecz, wstał i zaczął iść w stronę Kersijany... Kompletnie zignorował Catherine. Wpatruje swoje martwe ślepia w Noldorkę i dziewczynkę, którą trzyma... A Adela mimo śpiewu cioci, dalej jest niespokojna, jakby wyczuwała zagrożenie.
Arstan
A nie mówiłem po czym stara się zajechać truposza z tyłu i odrąbać mu łeb
Kersiajna
Szarpnęła wodze konia aż ten stanął dęba... Gdy koń znowu stanął na cztery kopyta zrobiła szybki nawrót... Coś ty za czort? zapytała odjeżdżając trzymając "Zgniłka" na dystans.
Catherine
Ruszyła w ślad za Arstanem tyle że próbuje zajechać nieumarłego z drugiej strony także próbując go unieszkodliwi,liczy że nawet jeśli zablokuje jeden cios to drugim uda sie go powalić....
Arstan trafił rycerza w tył głowy, a Catherine w szyję, aż trysnęła na nich jego czarna posoka. Ten ryknął przeraźliwie i zamachnął się, nie trafiając na szczęście żadnego z nich. Krzyknął potem w stronę Noldorki ochrypłym, przerażającym głosem - masz coś, co należy do mnie, potrzebuję serca młodej dziewicy!
Tristan ruszył na niego galopem wraz z Elrohirem, obydwaj cięli go potężnie, ale nie robiąc zbytniej krzywdy. Następna zaatakowała Beatrice, ale właśnie się okazało, że niezdara nie dopięła popręgu i siodło zsunęło się na bok, a ona wylądowała na ziemi...
Arstan
Widząc, że Betty spadła i truposz ma szansę ją ubić nie miesza mu planów, zawsze to jeden problem mniej
Catherine
Aż westchnęła ciężko widząc że po raz kolejny Beatrice popisała się kompletną bezmyślnością,tyradę jednak zostawiła na potem i natychmiast pognała w jej stronę by zabrać ją na siodło swojego wierzchowca....
Kersijana
Po moim trupie. krzyknęła do Zardzewiałego Rycerza... I nadal prowadziła konia trzymając go na dystans.... Pomóżcie Betti.. Któryś z jej mieczy go chyba może zranić.. krzyknęła do towarzyszy...
Arstan
Chciała oba dla siebie to niech se radzi odparł Kerisjanie