Wersja do druku
Ten las i ścieżki w nim leżące do nas należą. Próbowaliście uciec nie zapłaciwszy myta. powiedział ogromny mężczyzna. Chłop ma ponad dwa metry wzrostu i dzierży ogromny łuk, przy którym broń jego czterech towarzyszy, choć tez długie łuki, wygląda jak dziecinne zabawki. Pozostała jedynastka banitów jest już coraz bliżej.
Anna de Loiret
Och... Wybacz, nie wiedzieliśmy. I cóż ja biedna mam począć, ojca mi pewno zmarł, a teraz ostatnie złoto muszę oddać, które miało być na wyprawienie mu godziwego pogrzebu... Rzekła przykładając dłonie do twarzy i szlochając.
Sprzedasz pierścionek, to będziesz miała na jego pogrzeb. Nas tylko złoto obchodzi.
Christophe Leroy
Wyboru to my chyba nie mamy... - wyszeptał do swoich towarzyszy - Ile wynosi te myto?
Aratchena
Zdajac sobie sprawę, że nie mają szans w walce z nimi... Ile tego złota chcecie, bo czas wam zabieramy? A przecie dzień jeszcze się nie skończył i zapewne czekacie tez na innych podróżnych.... Powiedziała do łuczników...
Całe wasze złoto rzekł jeden z nowo przybyłych. Konie i klejnoty możecie zatrzymać, a Ty pani schowaj te noże zanim komuś się stanie krzywda. Liothannea westchnęła i schowała dobyte noże.
Anna de Loiret
Przeklęci plebejusze, nienawidzę ich. Nienawidzę! Wyjęła swoje sakiewki ze złotymi monetami i oddała zbirom.
Arathena
Drogo się cenicie.....
Poczekajcie rzucę wam zaraz sakwę.....
Alessio
Długo byłem przy pieniądzach nie ma co.... - pomyślał ponuro oddając wszystkie jakie miał przy sobie a po chwili widząc jak lądują w łapie olbrzyma....
Christophe Leroy
I pić nie ma za co... Tak smutno. Ehhh, to się źle skończy - pomyślał ironicznie, po czym wyjął swój mieszek i wyszeptał do Aratheny - Co ty wyprawiasz?