PBF Trędowaty rycerz

Bertrand:

Agnes spojrzała na swe dłonie, trzymane przez Twe ręce. Zwróciła po tym swój wzrok na Twe oczy i rzekła - chodźmy więc, dziękuję ci za okazane serce, za to że mnie utuliłeś...

Bertrand po francusku

Uśmiechnął się Masz siłę by przejść, czy też mam Cię zanieść na miejsce?

Spytko po polsku:
+18

Spoiler: 

Bardzo podoba wymruczał. Gdy już zbliżyła swą kobiecość do jego ust, bardzo dokładnie zaczął ją całować, spijając przy tym jej soki. Po chwili zaś do pieszczot ustami dołączył swój język.

Katarina

+18

Spoiler: 

Rozkosz jaką doznawała była czymś najpiękniejszym w jej życiu. Wiedziała, że Spytko da jej więcej tej rozkoszy gdy sama nie będzie jej skąpić. Nawet nie zdawała sobie sprawy z jaka łatwością obróciła swe ciało i pochyliła się nad jego przyrodzeniem. Pieszcząc je w dłoni przybliżyła do niego swe usta..... Wiedziała, że daje mu taką samą rozkosz jaką on dawał jej....

Bertrand:

Możesz zanieść - odparła, nieco się rozchmurzając. Wziąłeś więc panią de Montmirail na ręce i udałeś się z nią do jej komnaty. Tam ułożyłeś ją delikatnie na łożu.

Bertrand

Daj, zmienię Ci jeszcze ten opatrunek na stopie, nim pójdę... rzekł siadając na brzegu łoża i ściągając zakrwawiony bandaż.

Bertrand:

Agnes uśmiechnęła się i ułożyła wygodnie, jedną nogę zgięła też w kolanie. Gdy zdjąłeś jej zakrwawiony bandaż, zobaczyłeś że rana już się praktycznie zagoiła, wokół jest tylko zaschnięta krew. Twą uwagę przyciągnęło też to, co zobaczyłeś pod suknią kobiety, za sprawą tego, że jedną nogę zgięła i odsłoniła Ci przypadkowo nieco...

Bertrand po francusku

Przygryzł wąsa i starał się odwrócić wzrok od pokusy, koncentrując się na przemywaniu stopy. Nie ma co bandaża z powrotem zakładać bo rana się zasklepiła. Mogę jeszcze coś dla Ciebie zrobić, Agnes?

Bertrand:

Już nie... Odpowiedziała, położyła się na boku i zmrużyła lekko oczy.

Bertrand po francusku

Pogłaskał ją jeszcze po włosach, powstał i rzekł na odchodne Zatem śpij spokojnie, ja pójdę szukać noclegu...