Wersja do druku
Charles de Tournemire
Wstał i obejrzał się co się znowu dzieje... A tu ujrzał konstabla, na rumaku, w KAPLICY. Jego cierpliwość najwyraźniej była wystawiana na próbę przez Boga, skoro tyle przykrości nadarzyło mu się od rana... Nic nie odpowiadał konstablowi, jedynie wpatrywał się niezłomny w jego oblicze.
Katarina
Oj Panie... Z niedowierzaniem spojrzała na ukochanego.... On nic mi nie zrobił złego... Jak mogłeś tak pomyśleć?
Przecie konia czyściliśmy i rozmowa czas zabijaliśmy.. To nieporozumienie jakieś.... Zakryła twarz w dłoniach z przerażeniem.... Zabiłeś go???
Spytko po polsku:
Nie, tylko ogłuszyłem. Miał Ci nie uchybić czci, a gapił się na Twój biust. Ale dość już o tym. Wolny od przysięgi jestem roześmiał się. Możemy brać ślub złapał Lubą w swe mocarne ramiona i okręcił dookoła obsypując pocałunkami..
Robert
Na mruczenie ukochanej popieścił jej stopy jeszcze przez chwilę po czym z trudem wypuścił je z rąk nie chcąc posuwać się dalej w obecności Agnes i nieco zmieszany zabierając się do jedzenia
Katarina
Spojrzała jeszcze na Adriano..... ale widząc jak dycha uspokoiła się trochę...
nagle dotarły do niej słowa śpytka...
och jaka ja szczęśliwa jestem.. skoczyła na lubego i zaczęła go cmokać po twarzy...
nogami go objęła w pasie... Nawet nie wiesz ile szczęścia mi dajesz.. mój ty bohaterze... Dam Ci synów tuzin jak zechcesz... I znowu go zaczęła całować...
Takiej energii i wybuchu szczęścia jeszcze Spytko u niej nie widział
Spytko po polsku:
Może ruszymy się postarać o pierwszego, zanim pójdziemy coś zjeść? wymruczał między pocałunkami.
Katarina
No jak najbardziej..... A zapomniała bym... Błyskawica... Niespokojna była jak tu zaglądaliśmy.. Wiesz co? ja myślę, że saraceni są blisko.... Swoje stado chyba ona wyczuła.. Nie zna nas..co myslisz... Uspokoiłam ja teraz ale obawiam się, że rację mam .. Może konstabla by powiadomić?
A i do Pana Adriano kogoś przysłać.. Naprawdę to ja się zgrzałam i.. wybacz nieostrożna byłam.. choć należało mu się... Bo to grzech w cycki kobiety podstępem zaglądać.. One dla Ciebie i naszego potomstwa tylko... Och miły mój... lepszej nowiny nie mogłeś mi przynieść... mam nadzieję, że Uprzejmie z Patriarcha rozmawialiście?
Spytko po polsku:
No można, choć pewno za jakiś czas sam się ocknie. A co do Błyskawicy, może po prostu zbliżają się Jej dni i w otoczeniu ogierów się nerwowa robi? Udał że nie usłyszał ostatniego pytania.
Katarina
To chodźmy zatem... Pierwszy z potomków musi być starannie robiony... Miałam w prawdzie Grób Pański odwiedzić, ale stoi tu tak długo to postać jeszcze trochę pewnie będzie....
Spytko:
Ruszył za Katariną do ich komnaty, zamykając za sobą drzwi na zamek i wchodząc głębiej.