Wersja do druku
Kersijana
Złapała nagle Margaret...Nie,,, żartowałam tylko... Margaret.... Trzymała ją za ramię... Nie bądźmy zwierzętami....
Mam przeczucie Królowo, że on jest nam potrzebny.... Mówiłaś że od jakiegoś czasu za nami jeździł i myślę, że gdyby naprawdę chciał którąś z nas siłą brać to już dawno by wziął...
Czego naprawdę chcesz? zapytała Rycerza Anakondy...
Kersijana:
Dlaczego!? Powinnyśmy go zabić, czy on miał litość nad nami? Cholerny, niewykastrowany wąż! Krzyknęła Margaret. Saenred zaś odparł - ssssss wiessssz czego chciałem Noldorko... Wiessssssz dobrze... To ssssssamo chciałem zrobić z tą Veccavianką co i z tobą ssssss...
Kersijana
Spojrzała ze smutkiem na Węża...Zatem wydałeś na siebie wyrok. Puściła Margaret. Zrób to szybko. Zakryła oczy Adeli.
Kersijana:
Adela wtuliła się mocno, nie chcąc na to patrzeć, Lothiriel również przymknęła oczy. Margaret wzięła węża i zaczęła go targać po ziemi oddalając się nieco i mówiąc - nie chcę, by Adela przy tym była.
Catherine:
Jak sobie życzysz pa... Tristan nie skończył mówić, gdy z krzaków usłyszałaś znajome Ci "auć!"...
Kersijana
Popłynęły jej łzy po policzku. Wiedziała że Królowa zna jej myśli. Czemu? dlaczego? Czemu pozwoliłaś mi by dać mu osąd? Przytuliła mocniej Adelę kładąc jej dłoń na tyle głowy i przyciskając do swego ciała.
Catherine
Zakryła dłonią usta i zachichotała cicho,zaraz też dodała głośno - No chodź kochanie,pomożesz mi się przebrać.... - wykonała jeszcze lekki ukłon przed rycerzem,bardziej w ramach żartu z ceremonii niźli jego docelowej roli i oddaliła się za drzewo czekając aż Beatrice do niej dołączy....
Kersijana:
Widzisz z oddali, jak Margaret jednym szybkim cięciem pozbawia głowy klęczącego Saenreda, a następnie sama siada na ziemi płacząc gorzko...
Catherine:
Betty podbiegła do Ciebie mówiąc w trakcie Twego przebierania się - ja tylko przechodziłam przypadkowo, nie podglądałam.
Catherine
Oczywiście,zupełnie przypadkowo.... - powiedziała z uśmiechem i ponownie wybrała jeden z piękniejszych kwiatów i delikatnie włożyła go w jej włosy a następnie czule pogłaskała ją po policzku
Catherine:
Jest piękny... Cathy... Ale jak ja się pokażę w Larii w tej sukni? Spytała Beatrice niegłośno i spuszczając głowę.
Catherine
Kupisz sobie nową kochanie....,przepraszam że przeze mnie zniszczyłaś tą,nie pomyślałam.... - odparła przytulając ją do siebie i całując siostrę w czoło