PBF Trędowaty rycerz

Spytko po polsku:

Ojciec wyjątkowo charakterny i uparty w literze przestrzegania przykazań albo liczy na ochronę którą mu daje habit. W przypadku konstabla może się jednak okropnie przeliczyć odrzekł równie cicho ukochanej.

Agnes, moja miła - rzekł konstabl zsiadając z konia i łapiąc za rękę ukochaną. Oboje po tym podeszli do ołtarza, a z ich twarzy można wyczytać wiele, wiele uczuć...

Katarino, Spytko, macie wy obrączki? Spytał nagle Oswald.

Bertrand:

Nie, nie... Naprawdę mnie boli, może z tych nerwów, wszak ojciec chce mnie do zakonu jako zgwałconą niewiastę oddać... Do zakonu św. Klary...

Bertrand

Przepraszam raz jeszcze, że jeszcze więcej stresu Ci przysporzyłem pani... Przykro mi, że do zakonu chce Cię ojciec posłać.

Spytko po łacinie:

Niestety nie mości Oswaldzie. Będziemy się musieli zadowolić na jakiś czas przewiązaniem rąk stułą.

Templariusz z sakiewki wyjął dwa pierścienie, jeden z nich wręczył Katarinie a drugi Spytkowi. Nie pytajcie skąd je mam, i tak miałem zamiar je sprzedać, nie jestem do nich przywiązany. A wam widzę się przydadzą. Chastelneuf, ojciec hehe... Pierścionki są srebrne, bardzo ładnie wykonane i chyba wartościowe.

Bertrand:

Możesz mi zatem rozmasować ten brzuch? Ja naprawdę tylko pragnę uśmierzenia bólu...

Spytko po łacinie:

Pokłonił się przed rycerzem. Jestem Ci Panie dozgonnie wdzięczny.

Katarina

Spojrzała na Oswalda i na Spytka... Potem spojrzała na obrączkę.... Przepiękne.... Nie wiemy panie jak Ci dziękować..... Uśmiechnęła się do niego wdzięcznym uśmiechem... Troszkę sie zarumieniła....

Bertrand

Dobrze, ale tylko tyle. Zrozum pani, że kocham inną... Rozbierz się zatem i zakryj kocem. rzekł odwracając się tyłem.

Spytko:

Ujął Katarinę za dłoń i poprowadził Ją do ołtarza za Boemundem i Agnes.

Katarina

Wzruszona ale i szczęśliwa.... Dzięki Ci panie Mój, że miłość i szczęście pozwoliłeś odnaleźć. Spraw bym warta była tej miłości i by moja była silna..