Wersja do druku
Alessio
Powiedział cicho i łagodnie - Nie Aniu,wiesz że nie o tym mówię.......,nigdy byś mnie nie zdradziła......,chodzi mi o to że to co zrobiłaś dzisiaj to......,naprawdę brakuje mi słów by to opisać.....,wiem że taka już jesteś i nawet przez chwilę nie chciałaś mnie zranić ale........cały czas z tyłu głowy mam co by było gdyby jakiś szlachetny rycerz odwzajemnił Twoje uczucie? Od razu byś się opamiętała i odrzuciła go bez chwili wahania?
Anna de Loiret
Nie wiem co by było... Ale na pewno bym cię nie zostawiła, prędzej bym się zabiła by żadnego z was nie ranić! Odkrzyknęła z płaczem.
Alessio
I naprawdę myślisz że Twoja śmierć by nie obeszła żadnego z nas? Otóż obeszła by i to bardzo,a wiem jak bardzo przywiązujesz wagę do danego słowa i że gdybyś mi to obiecała to i Tobie było by łatwiej się przed tym powstrzymywać....Nie zabraniam Ci kontaktu z innymi mężczyznami......,po prostu to co zrobiłaś dzisiaj było przekroczeniem granicy,udało Ci się nawet wywołać zazdrość w jego narzeczonej....Postaw się na moim miejscu i wyobraź sobie że tak flirtuje z jakąś kobietą na oczach Twoich,Twojego ojca i Twoich wszystkich przyjaciół kompletnie nie zwracając na Ciebie uwagi i zapominając o boskim świecie.......
Anna de Loiret
Przysięgam ci, że nigdy cię nie zdradzę, przysięgam ci na mego brata skoro aż tak tego pragniesz. Ale nie przysięgnę, że przestanę okazywać należny szacunek rycerzom... A to zaś co robiłam, to nie był flirt, tylko... Przywołanie dawnych wspomnień, dawnych marzeń...
Alessio
Westchnął ciężko delikatnie ocierając jej łzy - Wciąż nie rozumiesz o co mi chodzi....,nie potrzebuję od Ciebie przysięgi wierności....,prędzej byś sobie żyły podcięła niż oddała się innemu mężczyźnie....,nie,nie potrzebuję na to przysięgi....Chodzi mi o to co nazwałaś szacunkiem....,to było znacznie więcej niż szacunek....,gdyby było jak mówisz nie zranił by Cię fakt że ma inną kobietę....
Anna de Loiret
Ty też mnie nie rozumiesz... A tyle razy tłumaczyłam... Alessio daj spokój, wiesz jaka jestem i nie zmienię siebie nigdy...
Alessio
Pokręcił głową ze smutkiem nic już nie mówiąc....- Jeżeli jej wybaczę to kwestią czasu jest aż znów dojdzie do podobnej sytuacji i nie ma pewności że to będzie kolejny facet w szczęśliwym związku a nie napalony na naiwną dziewczynę rycerz....a jeżeli jej nie wybaczę to wiele czasu minie nim do siebie po tym dojdę....,i tak ucierpię i tak,świetny wybór,nie ma co....
Anna de Loiret
Znów zaczęła szlochać opierając głowę o kolana...
Alessio
Ehh,i co ja mam do cholery zrobić....,dawno nie byłem tak rozdarty,chciałbym ją teraz przytulić i pogłaskać ale to równoznaczne z podjęciem decyzji o zostaniu w związku....,bogowie dopomóżcie....- pomyślał i delikatnie położył jej dłoń na ramieniu z ciężkim westchnięciem
Anna de Loiret
Spojrzała na niego swymi zapłakanymi oczętami, tak słodko, uroczo i niewinnie...