Wersja do druku
Robert, George:
Sąd Boży panie, oglądaj, bo ciekawie, haha! Odpowiedział Normanowi jeden z członków załogi. Nie sprzeciwiłem się zakazom zakonnym, to ta niewiasta! Ehh... Odparł ksiądz, po czym wziął węgiel, który natychmiast puścił krzycząc z bólu.
Spytko:
Mimo to wolę nie zostawać z panią Agnes sama. Bardzo ją boli strata męża, a pamiętasz, kochany, jaki on nieobliczalny być potrafił. A ona tak go czasem przypomina... Och, ale nie powinnam tak mówić, to nasza seniorka.
Adalbert
Miałem kiedyś piękną wybrankę, ale przez zaistniałe okoliczności musiałem ją opuścić...
Sir George Srogi
Pierwszy grzesznik został ujawniony. Wstyd mi za ciebie. Teraz ty, panno, weź do ten węgiel do ręki aby udowodnić swą niewinność.
Robert
Gardził Aurorą i w jego opinii nie była godna traktowania jak kobieta,księdza zaś było mu nieco szkoda ale co mógł zrobić skoro było już po fakcie... - Nie moja to rzecz...Nie drzyjcie się tak bo panie śpią i je wybudzić możecie... - rzekł głośno tak by wszyscy oglądający tą wątpliwą rozrywkę go usłyszeli po czym udał się z powrotem do kajuty
Spytko po polsku
Pewno zmęczyłaś się oporządzając dwa konie, odpoczywaj więc Kochana, ja zaś pójdę się pożywić i po tem Twoją strawę do łoża przyniosę. Wstał i ruszył w kierunku jadalni.
George:
Aurora wzięła do ręki węgiel, ale również oparzyła się i pisnęła głośno. Oboje winni! Wykrzyczała podekscytowana załoga.
Robert:
Agnes siedzi na łóżku obok śpiącej Charlotte. Niezbyt interesuje się sytuacją na zewnątrz chyba... Bo nie rzekła ani słowa.
Spytko:
Dotarłeś do jadalni, gdzie można za brzęczącą monetę kupić sobie jadło. Ze znajomych osób, widzisz tylko Godwyna popijającego wino z butelki.
Adalbert:
Głupstwo! Jak to prawdziwa miłość, to nie musiałeś! Odparła Sybilla.
Sir George Srogi
Cóż zatem mamy z nimi uczynić? Chrystus był litościwy, ale czyn ten też jest paskudny. Lud Boży niech przemówi.
Robert
Westchnął ciężko siadając obok nich i bez słowa zaczął delikatnie głaskać ukochaną po włosach,skoro Agnes nie pytała to i nie miał zamiaru jej opowiadać co się dzieje na burcie...
Adalbert
Nawet prawdziwa miłość wymaga czasem ustępstw, szczególnie jeśli idzie o najbliższą rodzinę.
Spytko
Dajcie mi jakiejś sytej ciepłej strawy i kubek wina. Przysiadł się do Godwyna. Inni jeszcze głodu nie poczuli? Czy im Sąd Boży nad księdzem Charlesem i panienką Aurorą odebrał apetyt?