PBF Trędowaty rycerz

Spytko po łacinie:

Bardziej zabawny od niej tylko koń dęba stojący na tarczy. To jakieś zadośćuczynienie za to, czego natura mości poskąpiła?

Agnes założyła znów rękawicę, ale zdjęła swój hełm ukazując swe oblicze. Odwrociła się po tym i podeszła do Katariny, rzecząc do niej głośno - dziękuję za użyczenie mi rumaka panie Behmenie, nieporozumienie już wyjaśniłam. Znów wsiadła na jej klacz.

Nie widziałem jego kusi, ale nieźle nią wywijał pewnej nocy, w jęków akompaniamencie, ha! Dodał Godwyn rozweselony.

Robert

Gdy się przed wszystkimi odkryła nie bacząc już na swą tożsamość podjechał do niej i powiedział ostrym tonem z którego jednak przebijała wyraźna troska - Co tu robisz?! - po chwili dodał ciszej - I Charlotte....,z kim została? Nie pomyślałaś co się z nią stanie gdy oboje nie wrócimy? Myślisz że jej serce to wytrzyma? I nie mów mi nic o jakichś pieprzonych obowiązkach!

Katarina (Behmen)

Zrobiła uprzejmy ukłon kładąc dłoń na piersi... Nic nie mówiła.... Cmoknęła na konia i oddaliła się kawałek drogi... Chciał w ten sposób odwrócić od siebie uwagę...

Jednocześnie rozglądała się za jakimś koniem, po poległym rycerzu, który by nadawał się pod Agnes...

Pani de Montmirail kolejny to raz zsiadła z konia puszczając Katarinę, by odjechała tam gdzie sama chce, oraz spojrzała na Roberta z wyraźnym smutkiem w oczach. Nie dokładaj mi w smutku, wiesz dobrze że ją kocham. Ale nie potrafiłam zostać, jak wy walczycie, nie potrafiłam... Elisabeth dobrze się nią zajmie. Odparła.

Katarina dostrzegła jednego luzaka, niezły koń, gotowy do jazdy o bułanej maści. Siodło jego zakrwawione.

Spytko

Ruszył do Agnes i Roberta. Nie miał zamiaru dopuścić, by Agnes stała się jakaś krzywda w bitwie. Pewno będzie psioczyła na niego głośno, gdy nie da Jej w tej sposób walczyć, ale były rzeczy ważniejsze niż zadowolenie kobiety, nawet gdy była jego suzerenką.

Robert

Zsiadł z konia mocno ją przytulając i mówiąc już bez gniewu - A czy zdajesz sobie sprawę że ja kocham Was obie? Myślałem że jesteście bezpieczne i się nią zajmiesz jeśli polegnę....,kto daje gwarancję że przeżyjemy? - po czym westchnął ciężko i dodał - Skoro już tu jesteś to nie chcę widzieć żadnej niepotrzebnej brawury,rozumiesz? I od teraz nie opuszczę Cię na krok....,tak ja też bywam uparty - gdy skończył mówić wypuścił ją z objęć i ponownie dosiadł swojego wierzchowca

Katarina

Gdy dostrzegła luzaka podjechała do niego.... Ty będziesz dobry.... z jakiś zwłok lekkozbrojnego Saracena odcięła kawałek czystej koszuli po uprzednim zeskoczeniu z Ognistej, i wytarła siodło luzaka z krwi....

Spytko po łacinie:

Mości Robercie, bierz prawicę, ja wezmę lewicę. Też nie mam zamiaru zezwolić, by Pani Agnes stała się krzywda w bitwie, nawet gdyby mnie miała za to skląć i zwolnić z przyszłej służby.

Robert

Skinął mu tylko głową w odpowiedzi,ale cały czas myślał o nieodpowiedzialnym zachowaniu swojej przyjaciółki,nie potrafił na nią krzyczeć ani besztać przy wszystkich,tyle w życiu przeszła a mimo to teraz sama sobie dodatkowych zmartwień dołożyła....,i po co? Dlatego wciąż się na nią gniewał choć nie chcąc jej wstydu przy wszystkich przynosić w myślach to czynił - Co ona sobie wyobrażała?Myśli że to jest jakaś zabawa?Jej obowiązkiem było zostać z Charlotte nie latać z mieczem po polu bitwy i narażając się w taki sposób,ledwo walka się zaczęła a już konia pod sobą straciła,....,i teraz jeszcze dodatkowe zmartwienie mi dojdzie,bez niej nie ma co wracać bo mej kochanej serce pęknie,bo co jej powiem - "Najdroższa wróciłem,Agnes i Twój brat polegli ale nie przejmuj się,wszystko będzie dobrze",phi,wolne żarty!Nie mówiąc o tym co będzie gdy i ja nie wrócę....