Wersja do druku
George:
Przerażony kapłan ukląkł pytając drżącym głosem - chyba mnie nie zabijesz bracie? Boże... Nie czyń tego!
Spytko:
Ło! To mało ci tej pochlipaji jeszcze? Będziesz tak się zażerał, to koń pod tobą się przepołowi i zada z miejsca nie ruszy, ha!
Adalbert:
Na pijaków nie wyglądali - Sybilla wzruszyła ramionami.
Robert:
Agnes ochoczo przytuliła się do Ciebie, kładąc nogi na łóżku. Okazujesz mi więcej ciepła niż mój brat... Kiedyś było inaczej, zdawał się bardziej mnie kochać.
Robert
Twój brat dalej Cię kocha...Jemu też jest trudno,tyle się nie widzieliście...Myślę że powinnaś spróbować z nim porozmawiać,jestem pewien że też chce Twojego dobra tak jak ja czy Charlotte...
Sir George Srogi
Wybacz - po czym szybko uderzył.
Adalbert
No to czarownica. Równieź wzruszył ramionami i kontynuował podróż w ciszy.
Spytko
Roześmiał się. Jak będziesz się tak samotnie opijał, miast podzielić się trunkiem z kompanem z jednej chorągwi, to i konia po pijaku nie dosiądziesz. A ta druga pochlipaja nie dla mnie, tylko dla mej żony.
Robert:
Po co? Żeby znowu mi mówił, że wpędziłam ojca do grobu?
Sir George:
Ksiądz upadł bez życia na pokład, tryskając krwią. Stała się wola Boża! Rozległy się okrzyki. Dostrzegłeś spomiędzy członków załogi templariusza Oswalda, który patrzy na Ciebie groźnie...
Adalbert:
Wróciliście do Tulonu. A więc, co zamierzasz teraz, panie?
Spytko:
A! No tak, wybacz mi, zamyśliłem się trochę. Chlej kompanie, ha! Tak w ogóle zastanawia mnie, jak to będzie wyglądać we Francji. Bo żona pod bokiem trochę będzie mnie wstrzymywać w eeee... Sztuce wojennej, ha!
Robert
Chcesz żebym z nim porozmawiał? - zapytał poważnym głosem,kładąc jej dłoń na policzku
Adalbert
Wrócę do karczmy i będę czekał na kolejne zlecenia. Oczywiście odpowiednio dobierając pracodawców. Odpowiedział nieco mocniej akcentując ostatnie zdanie i lekko uśmiechając się.
Spytko
Podniósł kubek napełniony przez Duńczyka. No to byśmy z następnej bitwy zwycięsko i z całą skórą wyszli. Wychylił wino jednym duszkiem, tak jak powinno się spełniać toasty. Ciekawym z kim przyjdzie nam w tej Francji walczyć.
sir George Srogi
Podszedł do ciała joannity i wytarł miecz, schował do pochwy po czym odszedł nie zwracając uwagi na załogę.