Wersja do druku
Vito:
Twój zapijaczony przyjaciel chyba posłuchał się i zaczął powoli iść na kolanach w kierunku portu. Żołnierze natomiast wybuchnęli śmiechem słysząc Twoją reakcję, a po chwili jeden z nich rzucił - Grzeczniej synek, bom żeśmy ci pomogli dopiero co haha!
Vito
Pomogli? Że niby jak pomogli? spytał strażników już trochę spokojniejszym tonem.
Vito:
Ano żebyś dotarł do koszar bo byś pewnie tam godzinę lazł na kolanach - usłyszałeś, powoli żołnierze opanowywują swój śmiech.
Vito
Ale bym w końcu dolazł! A teraz do roboty, pilnować tego cholernego magazynu, bo mam już tego kurestwa po dziurki w nosie, przez Waszą głupotę tu sterczę, dać się tak obrabować! wykrzyczał stukając się palcem w czoło.
Vito:
A żeby ci żyłka w dupie nie pękła! Hahaha - krzyknął ci jeden z rozbawionych strażników
Vito
Uciszył się już i usiadł z powrotem na ziemi, obserwując magazyn.
Dan:
Po chwili, gdy się zaśmiałeś ojciec od razu wrócił się i spojrzał kto to tam się chichra. Gdy tylko zobaczył Ciebie rzucił - Ah, to ty zagoniłeś tego goblina mi tutaj? Hehe. Całkiem niezły miecz miał przy sobie. Chyba, że to Twój?
Edward:
Jak dotąd nic Cię nie próbowało zaatakować, okraść, zabić ani zgwałcić. To chyba dobrze... Przypomniałeś sobie za to, że nie przeszukałeś z Danem szkieletów, a być może miały przy sobie jakieś całkiem niezłe miecze. Teraz nadzieja w nim, że je ma i podzieli się z Tobą zyskiem, gdy je gdzieś sprzedacie... Złota na rumu nigdy nie za wiele.
Dan
Nie,nie,proszę,weź go jako.......zaliczkę wobec długu jaki chcę u Ciebie zaciągnąć......- powiedział patrząc ojcu w oczy i wyczekując reakcji na tak nieoczekiwane słowa
Dan:
Hmmm? O co chodzi? - spojrzał zaintrygowany słowami swego syna.
Dan
Bo widzisz ojcze.....,moja znajoma z miasta ma poważne problemy.....,straciła pracę,ma chorą matkę na utrzymaniu,nie ma ojca......,a nigdzie nie może znaleźć porządnego zatrudnienia które by jej pozwoliło wyżywić je obie......,no i ja....,no pomyślałem że może Ty byś je tu przyjął na farmę....To naprawdę dobra dziewczyna,mogła by sprzątać i gotować,mamie przecież przyda się pomoc w kuchni a i bystra jest więc to kwestia czasu aż i zwierzętami by się nauczyła zajmować.....
Dan:
Ojciec wzdychnął ciężko i odparł ci - Dan... Przecież wiesz, że nie mogę od tak zatrudniać nowych pracowników, bo inaczej zbankrutowałbym. Przecież je trzeba w coś ubrać, dać im jeść, miejsce do spania i zapłacić. Dodatkowo nauczyć je życia na farmie. Poza tym decyzja nie tylko należy do mnie, bo jeszcze Kate ma tu coś do powiedzenia. Więc nie wiem jak chcesz to wszystko pogodzić...
Dan
Także westchnął ciężko - No wiem.....,wiem......ale nie będziesz jej musiał nic płacić skoro już dach nad głową i wyżywienie im zapewnisz......,poza tym mówiłem że ta dziewczyna jest bystra,na pewno sobie poradzi,no i przecież nie będzie pracować w polu.....,w kuchni sobie już teraz umie dobrze radzić,jedyne czego by jej trzeba nauczyć to opieki nad zwierzętami a to oznacza że miał byś jednego chłopaka więcej do pracy w polu....,ubranie robocze też tylko dla jednej z nich a z mamą ja sam porozmawiam jak Ty się zgodzisz......
Dan:
Tyle, że nie znam ich nawet... Zobaczymy. Najpierw jednak chciałbym z nią porozmawiać. Jak dobre wrażenie na mnie zrobi to porozmawiasz z Kate o tym. Jeżeli i ona się zgodzi to przyjmę je. Ale opiekować się zwierzętami i innymi bibelotami będziesz ją uczyć ty.
Dan
Aż jęknął na wzmiankę o nauce,jednak wiedział,że nie mógł się teraz wycofać,dlatego westchnął ciężko i powiedział wyciągając przed siebie rękę - Dobrze,niech tak będzie,i tak dziękuję że w ogóle zechcesz ją przyjąć.....,zatem mamy umowę?
Dan:
Zgoda, choć widzę, że nie bardzo widzi Ci się nauka hehe, nie wnikam czemu - uścisnął dłoń Dana - No nic. Ja wracam na farmę. A ty gdzie teraz się udajesz? I dlaczego jesteś taki usmalony? Niedawno usłyszałem tu jakieś krzyki, więc w końcu poszedłem tu trochę popilnować farmy.
Dan
Ahh,wpadłem na pewnego szaleńca hehe.....,spokojnie,już siedzi za kratkami pod okiem wielebnego Vatrasa....,a udaję się zaraz z powrotem na ścieżkę a potem do Orlana i na farmę Onara,to zadanie do którego zleceniodawca przydzielił mi partnera......,pewnie to on się tak darł....a,byłbym zapomniał,straż przyśle tu niedługo kilku ludzi,zająłem się tym.....
Dan:
Szaleńca? Miejmy nadzieję, że więcej kłopotów nie będziemy mieli z tymi całymi magami. Ale znając życie ta kopalnia to nic, a coś większego się tu szykuje. No nic, niech się tym wojsko zajmie, albo zakon, bo oni są w końcu od takich magicznych spraw. Ja wracam na farmę. Żegnaj, synu...
Dan
Żegnaj ojcze....,jeszcze dziś postaram się zajrzeć tu ze swoją znajomą.....,no i mam nadzieję że Twój nowy miecz nie będzie Ci potrzebny,uważajcie tam na siebie.... - powiedział podając mu dłoń na pożegnanie a po tym udając się na miejsce spotkania z piratem
Edward
Gdzie Dan! Gdzie Dan! Ma mój rum w mieczach! Wykrzyknął do siebie, przechadzając się nerwowo po miejscu spotkania.
Edward i Dan:
Niedługo po twoim krzyku, zauważyłeś, iż Dan zbliża się do miejsca spotkania. Ma chyba też z sobą miecz po szkielecie. Po kilkunastu chwilach spotkaliście się.
Vito:
Widzisz jak twoi "ukochani koledzy" powoli wracają w kierunku koszar. Ale chyba za specjalnie im się nie śpieszy, dodatkowo rozmawiają z sobą przy tym...
Vito
Szybciej przychlasty... rzekł do siebie przez zaciśnięte zęby. Był wyraźnie wkurzony całym tym dniem, dostał bełtem w brzuch, przeżył próbę gwałtu pijaka i wyśmiali go byle knechci spod magazynu... Oby miał czas z Anabelle pobyć po pracy...
Dan
Cześć......,patrz co znalazłem........ - powiedział wykręcając sprawnego młynka mieczem a po nim kilka cięć w powietrzu na rozgrzanie ramienia - patyk ale w dobrym stanie,musimy go pokazać Vatrasowi,obawiam się że któryś z bogatych dupków zaopatruje tych miłośników trupów w broń,zresztą sam zobacz,niemal jak nowy - dodał przekazując mu miecz
Edward
Vatrasowi oddawać takie perełki? Spytał, biorąc miecz do ręki i wymachując nim finezyjnie kilka razy. Fajnie by wyglądała wystająca rękojeść, jakbym komuś ostrze w dupe wsadził - skomentował dodając - mam nadzieję, że nam je odda potem.
Vito:
W końcu tu dotarli do Ciebie. Falmir od razu rzucił - Nikt nic nie wie, niestety. Jedynie znowu pojawiło się to, że komuś "czas szybciej minął".
Dan
Powinien,pokażemy go,sprzedamy i podzielimy się zyskiem hehe
Vito
"Czas szybciej minął" wymamrotał naśladując Falmira. No to pozostaje nam siedzieć i czekać na usraną śmierć...
Vito:
Tiaaa - odpowiedział ci marudnym, ale zarazem ironicznym głosem i usiadł gdzieś na murku.
Dan i Edward:
Dotarliście po kilku dłuższych chwilach pod karczmę Orlana "Pod martwą harpią". W okół niej roztacza się mała polanka i kilka odnóg, prowadzących co do innych miejsc. Z daleka także widać już początki ziemi Omara - wielkie połacie ziemi, obsadzone już czy to zbożem, czy to innymi roślinami. Widać także od czasu do czasu farmerów trudzących się pracą na polu.
W okół gospody siedzi kilka robotników z okolicznych farm, z środka dobiegają zaś liczne krzyki, śmiechy i rozmowy. Najwyraźniej właściciel tego miejsca ma spory ruch.
Dan
Wejdźmy do środka i się czegoś przy okazji napijmy..... - rzekł do Edwarda od razu wcielając swój pomysł w życie,podchodząc do Orlana i mówiąc - Hej,trochę czasu minęło odkąd ostatni raz tu zajrzałem.....,widzę że interes kwitnie?
Edward
No, nareszcie jakiś dobry pomysł tego dnia! Wszedł do karczmy za Danem i przysiadł się koło niego, czekając aż skończy gadać z właścicielem przybytku...
Dan i Edward:
Ano. Pełno tu wędrownych kupców jak i podróżników ostatnio. Farmerów wieczorami też nie brakuje. A ty widzę, że dalej bawisz się w najemnika, no nie?
Dan
Skrzywił się za nazwanie tego zabawą,jednak nie skomentował tego wprost - Tak dalej pracuję jako najemnik......,a miałeś tu ostatnio jakichś dziwnych gości albo słyszałeś jakieś ciekawe plotki? U takich najłatwiej o pracę.....
Dan i Edward:
Nie, nie miałem "dziwnych gości" tutaj. Chyba, że za dziwnych gości można uznać żołnierzy, którzy tu lubią wpaść po tych swoich patrolach. A plotki... Ludzie gadają, że przybyli tu w sprawie orków. Albo szukają czegoś na wyspie. Czego to tego nikt nie ma pojęcia. No i lasy coś ostatnio bardziej niebezpieczne się zrobiły. Zaginęło paru myśliwych jak i farmerów podobno, nawet zwierzęta zaczynają tam padać bez przyczyny. Ba, nawet Sagitta zaczęła się niepokoić tym wszystkim i chyba ma zamiar ewakuować się ze swojej jaskini tu do mnie na jakiś czas. I się nie bocz już tak za tamte słowo, nie chodziło mi w końcu o to, żeby Ciebie obrazić.
Dan
Hmm,zaginęło powiadasz....,a są tu na sali jacyś ludzie którzy kogoś bądź coś stracili? No i przydało by się pomówić z Sagittą....,a co do mnie to się nie przejmuj....po prostu poważnie traktuję to co robię,może nawet zbyt poważnie hehe
Dan i Edward:
Właśnie nie. Ci myśliwi, którzy mieli jakiekolwiek rodziny to są teraz w mieście. Musisz popytać dokładnie u Bospera, on powinien wiedzieć o których myśliwych chodzi. Co do farmerów to na farmie Onara spytaj się o Erica, Anthoniego i Williama. Anthony stracił syna, co do tamtej dwójki to zaginęli im bracia. Tylko tyle wiem. Jeden z farmerów poleciał do miasta powiadomić straż o tym wszystkim tak poza tym.
Vito:
Myślałeś, że zaraz uśniesz z nudów na tych murach. Na szczęście pojawiła się dla Ciebie iskierka nadziei - przyszedł do was strażnik z koszar mówiąc - Kapitan Wulfgar ma dla Was Vito i Rhen jakąś inną robotę na ten czas. Macie się do niego wstawić. Stwierdził, że nie ma sensu, żebyście sterczeli i nic nie robili.
- O pięknie... - powiedział pod nosem marudnym tonem Falmir.
Vito
Może mnie nie postrzelą. Albo nie pomylą z Heleną, kimkolwiek by nie była. Chodźmy. odparł mu i udał się do koszar. Jeśli kapitana nie ma na dziedzińcu to wchodzi do jego biura.
Dan
Dzięki wielkie,bardzo nam pomogłeś....,a Ty Edwardzie jak chcesz to sobie coś zamów....,ja niestety teraz nie mogę,ciężki dzień przede mną......- rzekł wzdychając ciężko
Vito:
Kapitan czekał już na dziedzińcu na Ciebie. Gdy tylko Cię zobaczył podszedł i powiedział - Mam dla was inne zadanie. Jeden z was wystarczy, by pilnować tego magazynu. Zresztą i tak nie mogę nic z tym żołnierzem zrobić, poza kierowaniem sprawy z magazynem, ale do rzeczy. Kilku farmerów z farmy Onara zaginęło jak i kilka myśliwych pochodzących z naszego miasta. Eric i William stracili swych braci, zaś Anthony syna. Pierwszy nazywał się Paul, drugi David, a trzeci Daniel. Bospera myśliwi zaś nazywali się Martin, Milo, Chris oraz Joseph. Tylko ten ostatni miał rodzinę, dokładnie żonę i dwójkę dzieci. Ma swój dom niedaleko Ciebie, więc chyba skojarzysz drogę, no nie?
Techniczny:
Vito kojarzy gdzie mieszka ten myśliwy.
Vito
Tak, znajdę ten dom szefie. A pojmaliście może tego Victora, jeszcze odbiegając do tego magazynu?
Vito:
Nie. Uważaj na drogi i nie wchodź na bezdroża. Mogą się czaić tam czarni magowie. Przy okazji - mag wody Vatras współpracuje wraz z pewnymi najemnikami i po części starają się wyjaśnić sprawę z tymi nekromantami, więc gdybyś się na nich natknął to możesz spokojnie z nimi współpracować. Niejaki Dan i Edward. Obie sprawy zapewne są powiązane z sobą. I nie mów o tym nikomu. Nie ma co rozsiewać strachu wśród mieszkańców miasta.
Vito
Znam Dana. Dobrze, od razu wezmę się do roboty. Ukłonił się lekko kapitanowi i udał się do tego domu.