Wersja do druku
Charles:
Pacholik wskazał Ci drogę do Wielkiego Mistrza, podążyłeś więc do jego namiotu. Przed nim stoi osiodłany siwy ogier z czarnym czaprakiem - rozpoznajesz w nim rumaka pana zakonu. Wkrótce też wyszedł Wielki Mistrz i poklepał konia po szyi, szykując się chyba do dosiadu go.
Robert
Przytulił się do niej i powiedział łagodnie uprzednio wydając z siebie ciężkie westchnięcie - Siostro....,ja też tak kiedyś myślałem....,ale dzięki Tobie,Charlotte i innym dobrym ludziom jakich tu spotkałem zrozumiałem że nie mogę żyć przeszłością bo zniszczę siebie doszczętnie wiele krzywdy przy tym wyrządzając.... Ja nie miałem nikogo kto by w chwili rozpaczy głosem rozsądku się stał więc weź naukę z moich błędów i bądź taka jak dotąd a przynajmniej spróbuj....,wierz mi że on też by tego chciał....
Katarina
Uśmiechnęła się tylko do Saracena i nic nie odpowiedziała już... Spojrzała za to na męża... (polski)
Nam chyba czas ruszać.
Charles de Tournemire
Ksiądz podjechał powoli do swego Mistrza, po czym zsiadł z konia i ukłonił się mówiąc - Witaj, Wielki Mistrzu. Nazywam się Charles de Tournemire i jestem jednym z duchownych, jak i medyków w naszym zakonie. Mogę zająć ci panie krótką chwilę?
Spytko po polsku:
Nie strasz, nie strasz, bo się osrasz warknął komentując groźbę księcia.
po łacinie:
Czyżby teraz miał nastać pokój? spytał się Kasima gdy posłowie zostali sami.
po polsku:
Jedźmy do pani Agnes Katarino. Trzeba się wywiedzieć kiedy do tej Francji mamy ruszać.
Katarina(polski)
Tak mój mężu... im szybciej wyjedziemy z tego przeklętego miejsca tym lepiej....
Robert:
Postaram się, postaram... Ale Boemund też mi mówił, że się postara...
Charles:
Słońce przygrzało ojcu głowę? Wiem jak ojciec ma na imię, wiem też co robi na Boga, i tak może mi ojciec zająć krótką chwilę - odparł Wielki Mistrz poirytowany.
Katarina, Spytko:
Jeśli wasz król przyjmie propozycję Salah-al-Dina, owszem, tak Jerozolima jak i Damaszek potrzebuje odetchnięcia. Pokonaliście nas, ale sami gdy stąd wyruszycie nie pokonacie kilku tysięcy mameluków, których sułtan wciąż ma przy sobie.
Spytko po łacinie:
Pokonaliśmy raz, pokonamy i drugi jeśli taka będzie wola Boga - wzruszył ramionami. Jeśli król odrzuci propozycję sułtana, tuszę iż dane będzie nam się spotkać na polu kolejnej bitwy, teraz jednak muszę Cię pożegnać skinął głową Kasimowi.
po polsku:
Jedźmy zatem.
Katarina
Mimo, że wrogami jesteśmy to wiedz Panie że z szacunkiem będę Cię wspominać... Szkoda, naprawdę szkoda, że w innych okolicznościach nie dane nam było sie poznać... Uniosła rękę w geście pozdrowienia.... żegnaj Panie i obyśmy jednak spotkali się bez wrogości... Pozdrów Suriję jeśli ją kiedyś spotkasz..
Jeśli Spytko rusza To Kasia jedzie za nim.
Charles de Tournemire
To prawda, iż uzyskałem zgodę na udanie się do Francji, panie? - odparł mu krótko, widząc, że nie lubi zbędnego przedłużania...