PBF Trędowaty rycerz

Charles de Tournemire

Tak? Więc niech panna Agnes zdecyduje, czy da tę chwilę czasu... - powiedział odsuwając się dosyć wyraźnie od niej.

Nie otworzysz tego, co już otwarte zostało Robercie... Odparła Charlotte dodając - pojadę na swoim, dawno nie jeździłam, dzisiaj dopiero dosiadłam mojego konika. Widzicie z dośc daleka, jak do Agnes podbiegła Aurora kładąc jej dłonie na udzie i coś gorączkowo mówiąc.

Dobrze! Krzyknęła Aurora i pobiegła natychmiast do Agnes. Córka hrabiego położyła obydwie dłonie na udzie pani de Montmirail i zaczęła do niej coś mówić, ksiądz nie słyszy co.

Robert

Jak sobie życzysz moja miła - rzekł po czym pocałował ją delikatnie w usta i dosiadł swojego wierzchowca powoli jadąc w stronę Agnes jednak nie zbliżając się dopóki "panienka" Aurora nie skończy z nią rozmawiać

Charles de Tournemire

Ksiądz pojechał za Aurorą chcąc wysłuchać odpowiedzi - Pierwszy raz ktoś tak gorączkowo błagał mnie o spowiedź... Nie licząc być może tych, którym nic już nie pozostało...

Katarina

Widząc minę Spytka... Wystarczy, że się do niego przytula i już patrzy spod byka.....Oj czekaj no czekaj jeszcze przyjdzie koza do woza....
Nie było sensu pocieszać Baronowej... Znajdzie się bardzo szybko jakiś pocieszyciel i będziesz wiedziała wtedy co masz począć... Nikt nie zostawi zamku bez pana.. Zbyt łakomy kąsek..... A wdówka samotna pocieszenia będzie szukać, to pewne....

Katarina wysiliła się jednak na serdeczny uśmiech do baronowej. Było w nim zawarte współczucie, bo w istocie rzeczy tez jej współczuła... poklepała ją delikatnie po dłoni uprzedni zbliżając się do niej. Przyjdzie Pani kiedyś czas, że rana mniej będzie boleć... Wybacz....

Spytko po polsku:

Dzięki za wybawienie z kłopotu Kochana w który mnie zbyt długi jęzor wpędził. Gotowaś do podróży czy jeszcze coś z komnaty chcesz zabrać?

Katarina(polski)

Prawiem gotowa mój miły...Ino przebrać bym się chciała z tych wojennych zbroi.... Wszak do wytwornych krain sie wybieramy, a nie chcesz bym przy Twoim boku wyglądała jak kocmołuch jaki

Spytko po polsku:

Chodźmy zatem rzekł zsiadając z konia. Dopomogę Ci.

Katarina(polski)

Tak będzie najlepiej. Nie chcę już patrzeć na ten płacz... Mam dość piachu i słońca tak po prawdzie. Konie trza tez do drogi przygotować.. a i imię jakie dla ogiera wybrać... Ty byś mógł je nadać... A ubranie to w zbrojowni moje ,bom tam się przebierała wraz z Agnes gdy za wami ruszałyśmy. Mam nadzieję, że strażnik nie będzie robił kłopotu byśmy tam weszli...

Wiesz na co mam ochotę? Zaśmiała się kokieteryjnie....

Spytko po polsku:

A myślisz że czemu chciałem Ci pomóc w rozdziewaniu ze zbroi? zawtórował śmiechem. Jeno w zbrojowni ktoś może nam przeszkodzić.