Wersja do druku
Katarina
Nigdy... Toż to łaska dla takiej grzesznicy jak ja... wyszeptała. Pieszczoty męża doprowadzały ją do niesamowitego podniecenia. Nie kończył tego co zaczął i to właśnie jej się tak podobało. Czuła, że mimo iż znają się tak krótko to wyczuwa czego ona w danej chwili pragnie. To dawało jej pewność że są stworzeni dla siebie... Mimowolnie gdy pieścił ją ustami po udach, rozszerzała je bo kto by dał radę to wytrzymać ale delektowała się każdym jego oddechem i każdym dotykiem warg i ust.....
Spytko:
Po kolejnych pieszczotach musiał zrobić dłuższą przerwę. Widok ciała żony prężącego się w rozkoszy dość potężnie jednak na niego działał. Musiał sam się uspokoić, bo nie chciał zakończyć tortury wcześniej niż Żona wyraźnie nie da mu nie znać, że dłużej już jej nie wytrzyma. Odszedł od madejowego łoża o krok i czekał aż opadnie jego męskość. Widok nagiej Katariny wcale mu w tym nie pomagał.
Katarina
Widząc, że Luby odszedł kawałek i spoglądając na Jego malejącą męskość z której wydobywały się drobinki miłości... Czy miecz Twój panie nie podniesie się do walki już? Rozwiąż mnie a przekonasz się jak potrafię rozgrzać Twój oręż... Jej głos był zmysłowy i lubieżny zarazem. Język mimowolnie oblizywał jej wargi i nie potrafiła... nie chciała go powstrzymywać... Ty też bez grzechu nie jesteś więc daj proszę się na łożu położyć bym karć Cię mogła.....zachęcała kochanka...
Spytko po polsku:
Miecz mój będzie gotowy by torturę zakończyć. Ale dopóki tego nie chcesz Kochana, muszę uważać by... zbyt szybko się nie stępił - roześmiał się i przystąpił do następnej porcji pieszczot.
Katarina(+18)
Spoiler:
Spytko po polsku:
Każda tortura kiedyś musi się zakończyć, by męki do śmierci nie doprowadziły torturowanego wychrypiał między Jej udami, po czym zrobił użytek ze swego "oręża".
Katarina(+18)
Spoiler:
Spytko:
Doprowadził żonę do spełnienia, jednak nie przestał, dopóki sam go nie osiągnął. Wcześniejsze "tortury", doświadczenie całym ciałem jak szczyt rozkoszy osiągnęła, bardzo mu w tym dopomogły. Zmęczony i szczęśliwy uwolnił Jej ręce.
Katarina
Patrzyła Jak Spytko ja rozwiązuje. Najpierw jedna rękę a potem drugą.... Syknęła z bólu, gdyż krew nagle z wielka siłą wpłynęła do jej dłoni... Zacisnęła je odruchowo.... .. Usiadła na łożu i delikatnie mimo bólu gładziła go po ramionach i torsie... Jej palce bardzo powoli i zmysłowo drapały końcówkami paznokci jego skórę.... Moje stopy.... Odwiąż je proszę... A....ale powoli by nie bolały... Twój pocałunek może uśmierzy ból ... Mówiła powoli i spokojnie, jednocześnie patrząc na niego pożądliwie... Nie miała najmniejszej ochoty przestawać się dziś kochać.... Zdawała sobie sprawę z tego, że Możliwe iż mąż będzie potrzebował chwili by dojąc do siebie by znowu "ją karać" ale już jej głowa w tym by ta chwila nie trwała dłużej niż z dwie minuty.. Bo tyle kAsia potrzebowała by się uwolnić całkowicie z więzów i związać Lubego...
Spytko po polsku:
Całując Jej stopy delikatnie zdjął z nich pęta. Trzeba będzie odłożyć tą zbroję tam skąd ją wzięłaś i oddać klucz strażnikowi. No i dowiedzieć się kiedy wyruszać mamy do owej Francji.