Wersja do druku
Kersijana
Zaczęła się uważnie rozglądać. To juz nie był głos w jej głowie, a ktoś faktycznie do niej mówił. Domyślała się, że to ktoś z ''Anakondy'' Wyciągnęła sztylet i przyłożyła go sobie do piersi... Prędzej się zabiję niżli ulegnę komuś z was. Kersi rozglądała się w około coby jej nie podszedł....
Catherine:
Pewnie, obudzę cię, śpijcie dobrze - rzekła niegłośno Rita i poszła do rannych, jeszcze wracając się i zdejmując Ci buty, mrugając przy tym okiem. Ty jednak nie możesz zasnąć... Twoje myśli zbyt obracają się wokół matki i sióstr.
Kersijana:
Ale po co tak drasssstycznie, odłóż ten ssssztylet i mów jak na Noldorkę przysssstało, a nie nawiedzoną idiotkę. Chociaż, kwessstia nawiedzenia jest... Cóż... Hihihiii...
Catherine
Pragnęła wyściskać i wycałować każdą z nich,sprawdzić jak się czują,czy rany im się goją,i najzwyczajniej w świecie z nimi porozmawiać,nie mówiąc o wspólnej zabawie z siostrami....Dlatego gapiła się bezmyślnie w sufit rękami mimowolnie głaszcząc włosy przyjaciółek i rozmyślając o ich wszystkich wspólnych chwilach....Wciąż czuła zmęczenie jednak troska i tęsknota skutecznie powstrzymywały ją przed zamknięciem oczu....
Catherine:
Z rozmyślań wyrwał Cię Tristan, przykucając obok was i szepcąc - i jak się czujesz księżniczko?
Catherine
Źle,tęsknię za nimi tak bardzo....To już dwa dni odkąd je widziałam,i jeszcze w takich okolicznościach się rozstałyśmy.... - odparła zgodnie z prawdą wciąż wpatrując się w sufit i zaraz dodała wreszcie zwracając na niego uwagę - Miałeś odpoczywać,czy Ty w ogóle spałeś odkąd zasnąłeś po moim śpiewie kilka dni temu?
Catherine:
Od jakiegoś czasu nie mogę spać, nie widząc twego oblicza Catherine - odparł Tristan kładąc delikatnie dłoń na Twym policzku. Chcesz, bym pojechał po nie?
Catherine
Chcę byś odpoczął....Ewentualnie coś zjadł i odpoczął,bo tego pewnie też nie robiłeś,prawda? - odpowiedziała stanowczo,mimo iż przez chwilę korciło ją by powiedzieć coś dokładnie odwrotnego to nie chciała go tak bardzo wykorzystywać,wiedziała że to kwestia czasu kiedy Tristan po prostu padnie z nóg i zaśnie jak zabity na kilkanaście godzin....
Kersijana
Nie,,,zostaw mnie w spokoju. krzyknęła nagle... Chcąc zagłuszyć głos w głowie zaczęła śpiewać jakąś tam swoją piosenkę i pobiegła do szpitala....
Catherine:
Są rzeczy ważne i ważniejsze, wrócę niedługo, czekaj cierpliwie - odparł rycerz z uśmiechem i wyszedł ze szpitala.
Kersijana:
Niestety, długo nie dałaś rady biec z powodu wyczerpania. Musiałaś się zatrzymać, by się nie przewrócić... Na szczęście głos przestał Cię gnębić, ale ze szpary między dwoma budynkami, tuż obok Ciebie, wypełzła nagle niewielka żmija...
Catherine
Przewróciła oczyma i westchnęła ciężko choć bardziej na pokaz bowiem podobało jej się to że miała kogoś kto zrobił by niemal wszystko o co by zechciała poprosić i jeszcze się z tego cieszył....Nie miała najmniejszych wątpliwości że Tristan traktował by ją jak boginię po ich ślubie....