Wersja do druku
Dan:
Pewnie - postawiła swój kieliszek obok butelki i dodała z uśmiechem - I co tam dla mnie zaplanowałeś w ramach tej całej... nauki? Chyba mnie nie będziesz za bardzo męczyć, co?
Vito:
Co masz na swoje usprawiedliwienie? - odparł mu, nadal nie zmieniając tonu.
Dan
Nalał jej i odparł zadziornie - Hmm,no nie wiem,zależy jaki będę miał humor,a moje życie jest bardzo stresujące....
Vito
Nie mam usprawiedliwienia, panie, zakochałem się, to wszystko...
Dan:
No nie... I mógłbyś być dla mnie taki zły? Zawiodłam się na Tobie... - odparła ci, spoglądając na Ciebie słodkim wzrokiem, a przy ostatnim zdaniu dodając do tego smutniejący głos.
Vito:
Miłość nie usprawiedliwia Cię ze wszystkiego. A jak bardzo cenisz swoje życie? - powiedział, zaczynając szurać mieczem po podłodze.
Edward
Nie! Idę! Krzyknął biorąc nogi za pas i jak najszybciej wiejąc z koszar. Kieruje się w stronę jakiegoś zajazdu, żeby wynająć pokój na noc a potem z rana udać się pod świątynię, gdzie ma zjawić się Diane.
Vito
Bardzo cenię swoje życie, bo zdaję sobie sprawę z tego, że mam tylko jedno i wystarczy jedna zła decyzja, bym je stracił.
Dan
Kiedy widzę że tak smutniejesz zaczynam mieć wątpliwości....,ale wciąż nie wiem jakim powinienem być nauczycielem....,może mi coś podpowiesz? - odparł z uśmiechem
Dan:
Dobrym, cierpliwym, takim co umie dobrze uczyć... - odparła i napiła się trochę wina.
Vito:
Być może okażę ci łaskę i dam drugą szansę na odkupienie win, o ile ty przysięgniesz już nigdy nie grzeszyć, ani to nie odwracać się ode mnie.
Edward:
Gdy zamawiałeś pokój, w gospodzie "Pod senną sakiewką" zorientowałeś się, że nie masz ani grama złota przy sobie... Czyżbyś wszytko przepił?
Dan
Wymagającym,niecierpliwym,łatwo wpadającym w gniew....,tak chyba to spamiętam.... - odparł złośliwie choć mogła się zorientować że jedynie udaje....
Vito
Podniósł głowę na boga ognia. Mam przestać ją kochać ot tak? Jak mam jej to powiedzieć?
Dan:
Oj grabisz sobie, grabisz... Poczekaj no tylko jak mi dadzą motykę do ręki - pogroziła ci palcem i wzięła następny łyk wina.
Vito:
Nie przestaniesz jej nagle kochać. Wymaga to czasu, wysiłku, pracy jak i wytrwałości od was obojga. Powiedz jej, iż to ja, we własnej osobie objawiłem ci się we śnie i nakazałem wam tak uczynić.
Vito
Ale dlaczego? Czemu stajesz na drodze miłości dwojga młodych ludzi?
Dan
No wiesz co? Uniosła byś rękę na kogoś tak bezbronnego jak ja? - powiedział z niewinną miną pokazując na siebie swoimi rękami
Dan:
Pfff, taki bezbronny a paraduje z orkowym toporem na plecach - powiedziała obrażalskim tonem.
Vito:
Ponieważ kazirodczy związek, między Tobą, a Twą siostrą jest sprzeczny z mymi naukami, i nie ważne jak wielka jest to miłość... Taki związek nie ma przyszłości.
Dan
Ale to tylko żeby Ciebie bronić....,gdybyś mnie zaatakowała nie miał bym serca by czegokolwiek użyc by temu przeciwdziałać więc w istocie był bym bezbronny jak niemowlę.... - rzekł ze szczerym uśmiechem
Vito
Znów pochylił głowę i pokręcił nią zrezygnowany. Dobrze... Spróbuję... Spróbujemy...
Edward
Cholera! Okradli mnie! Krzyknął i dodał - a w naturze można za pokój zapłacić...?
Dan:
Oh, skoro tak mówisz... Będę o tym pamiętała, gdy mnie zdenerwujesz - odparła ci z wrednym uśmiechem, kończąc swoje wino.
Edward:
Właścicielka gospody zaśmiała się i z uśmiechem ci odparła - O nie nie nie... Tak mnie nie przekonasz, kochanieńki. Musisz trochę bardziej się postarać.
Vito:
A więc słuchaj. Pomogę ci wydostać się z tego więzienia. Kiedy wyjdziesz z tejże kopalni, zabranym, by zostać przemienionym w nieumarłego, me zdradzieckie sługi, które mi kiedyś służyły oszaleją, a ich umysł zostanie stępiony. Będzie to znak, byś zaczął uciekać. Czy to górami, czy to lasami... - wszystko stawało się być nagle coraz to bardziej mgliste i niewyraźnie, aż w końcu, gdy Innos wypowiedział swe ostatnie słowa przed Twymi oczyma zapadła ciemność...
Edward
A specjalny taniec? Spytał puszczając jej oko. Trudno, jak będzie trzeba to pomacham jej fiutem przed nosem, nie będę przecież spał na ulicy, aaaahahaha!
Vito
Ehh, wysoka cena za życie... Nie wiem co ona na to powie. Mam nadzieję, że to nie był tylko figiel mojej wyobraźni.
Dan
No nieee,nie wierzę,tak podle to wykorzystasz? Moje dobre serce? - powiedział z niewinną i smutną miną również kończąc swoje wino i nalewając im obojgu
Dan:
Facet musi się słuchać kobiety, zwłaszcza tej mądrzejszej od niego - odparła, dalej z tym samym wrednym uśmiechem.
Edward:
Nie. Nie ma zapłaty, nie ma spania... - powoli uśmiech już schodził z twarzy właścicielki... Zadziorna z niej babka.
Edward
No ale ja chcę zapłacić! Odrzekł i dodał - zapłata w naturze jest lepsza. Pomyśl! Poczujesz w sobie moc prawdziwego żeglarza, i to dosłownie!
Dan
Powinien szanować jej zdanie i ona powinna szanować jego....,tak,myślę że tak jest uczciwiej,nie sądzisz? - powiedział z delikatnym uśmiechem zaczesując jej włosy za ucho
Dan:
Może i uczciwiej... ale mimo wszystko dalej jestem za swoim - odpowiedziała z lekkim uśmiechem.
Edward:
Heh... Myślę, że to co mam na razie mi wystarczy, no ale skoro tak bardzo nalegasz to może i Ci pozwolę u mnie spać... O ile coś dla mnie zrobisz. Jesteś z Khorinis?
Edward
Nie jestem. Ale mogę dla ciebie zrobić wszystko, minety nie wyłączając!
Dan
Hmm,na pewno nie dasz się przekonać? - powiedział z uśmiechem patrząc jej w oczy i kładąc delikatnie dłoń na jej policzku
Dan:
Na pewno... Masz zamiar dalej walczyć o swoje? - odparła, przypatrując się Tobie.
Edward:
Hm... No to miałabym coś dla Ciebie. Chodzi o jednego z moich klientów. Zalega mi z opłatą od co najmniej dwóch tygodni. Straż nie specjalnie chce się tym zajmować, a ten typ na pewno ma z czego zapłacić, w końcu przychodził tu co któryś wieczór pijany. Podobno dalej przepija swoje pieniądze u Kardifa po tym, jak kazałam mu się wynosić z gospody. No więc... Zainteresowany?
Dan
Tak,taki już jestem.... - odparł cofając rękę - Szkoda że się nie dogadamy....
Edward
Utnę szarpidrutowi mendę! Idę do tego Kardiffa, zniszczę go, aaahahaha! Nie czekając więcej, pobiegł natychmiast do karczmy.
Dan:
Próbuj, próbuj... Może ulegnę - odparła ci i napiła się wina - Ostatni kieliszek i mi starczy... Pijana wolę nie wracać do domu.
Edward:
Wszedłeś do karczmy. Jest tu od groma ludzi siedzących przy stołach i żłopiących litrami piwo, rum i inne trunki. Większość z nich to marynarze, ale widać i obywateli i kupców. Teraz tylko pytanie... Kto zasługuje na wpierdol?
Edward
10 sztuk złota dla tego, który wskaże mi tego łachmytę, co zalega z długiem w zajeździe "Pod senną sakiewką"!
Dan
Oczywiście,rozumiem,odprowadzę Cię - odparł wypijając swój kieliszek i ostatni raz napełniając im oba,on też mimo wszystko nie mógł za dużo pić....
Dan:
Sophie upiła trochę i powiedziała - To od czego jutro zaczynamy w ramach tej... nauki?
Edward:
Wszystkie rozmowy ucichły, a po paru chwilach usłyszałeś z jakiegoś stołu znajdującego się w rogu krzyk - O, chyba Hanna wynajęła sobie komornika! Cóż... Kiepsko z Tobą będzie Julian... Mi bardziej zależy na złocie od Ciebie hehe - po czym jedna z osób wypchała z krzesła dłużnika, a ten runął z hukiem na podłogę. Ten od razu wstał i z przestraszonej miny zmienił ją na poważną, najwyraźniej chyba, by udać, że się Ciebie nie boi... - Czego chcesz? Powiedziałem Hannie, że kiedy indziej oddam jej te długi.
Edward
No dobra żarty się skończyły, Hanka nie chciała żebym jej minetę strzelił to muszę wyegzekwować dług, aaaahahahaha! Wziął za fraki nieszczęśnika i przytrzasnął go do ściany. Dawaj pieniądze bo cię zgwałcę kordelasem, aaaahahahaha!
Dan
Hmm,mam kilka pomysłów,ale to tajemnica.... - rzekł puszczając jej oko - O Adanosie....,nie wiem czy to kobieta dla mnie,jest sympatyczna ale te jej drętwe teksty....,myślałem że jak pójdziemy na wino to się nieco otworzy a wcześniej była zestresowana,jak widać myliłem się....ehh....
Dan:
Sophie delikatnie się uśmiechnęła i wypiła trochę wina - No cóż... Ja się powoli będę zbierać. Późno się robi, a wole po nocy nie łazić po porcie, no i wypadałoby wcześnie wstać...
Edward:
Julian próbował się wyrywać i szarpać, lecz nie podołał Twojej sile i powiedział przestraszony - A...Ale ja nic nie mam! Przysięgam!
- A w karty to ma za co grać i chodzić do burdelu hahaha!
- Te, stary. Wytargaj go gdzieś za karczmę, żeby mi się tu straż nie zleciała jak się z nim tam będziesz bawić - rzucił Kardif.
- No i pamiętaj o moim złocie - rzucił kapuś.
Dan
Ahh,szkoda....,ale nie pozwolę Ci samej chodzić po nocy po mieście,odprowadzę Cię - odparł dopijając wino
Dan:
Dopiliście swoje wina i udaliście się pod dom Sophie. Dziewczyna przed pożegnaniem zapytała się - Jutro rano przyjdziesz?
Dan
Tak,oczywiście.... - odparł z lekkim uśmiechem - Dziękuję za miły wieczór.....