Wersja do druku
Aurelia
Gdy tylko poczuła jej dłonie na swoich plecach od razu spojrzała na nią szczerze zdziwiona,nie spodziewała się po niej przede wszystkim tak wielkiej delikatności....,jednak dość szybko zdziwienie zastąpił uśmiech i położyła się odprężona co jakiś czas tylko pomrukując z zadowolenia....
Alda
Po chwili postanowiła się odezwać, dalej szorstkim tonem - nie wiedziałam, jak mam ci się odwdzięczyć za to wszystko. Nawet dzisiejsze polowanie zjebałam całkowicie, ehh... W międzyczasie przeniosła też swe dłonie na kark i ramiona Aurelii.
Aurelia
Nic nie zepsułaś,nie zawsze się udaje coś upolować na stepie....- Co na szczęście przewidziałam.... - odparła,zaś gdy poczuła jej ręce na swym karku i ramionach poczęła lekko wzdychać z rozkoszy i położyła swoje dłonie na dłoniach Aldy
Alda
Jak mi się za bardzo podniecisz to kopa dostaniesz, nie dasz mi się dziewucho nawet spokojnie odwdzięczyć za tą cholerną dobroć - pomyślała dalej masując jej kark i ramiona. Co, nie za dobrze ci? Spytała siląc się na żartobliwy ton...
Aurelia
Zaśmiała się radośnie i powiedziała - Może odrobinkę....- Tylko czemu tak w siebie nie wierzysz? Mam nadzieję że znów znajdziesz szczęście Aldo....
Alda
Po kilku chwilach, które mimo wszystko były miłe i dla niej, choć predzej by się pocięła niż to otwarcie przyznała chociażby przed samą sobą, spytała - to co, jeszcze coś ci wymasować czy już ci wystarczy a zapłacie za dobroć stało się zadość?
Aurelia
To była zapłata?..... - powiedziała z niedowierzaniem - Myślałam,że....- aż zamilkła na chwilę - Nie,stało się zadość,dziękuję,było bardzo miło....- dodała smutnym głosem,siadając i zakładając buty
Alda
Tak... Zawsze pierdolnę jakąś głupotę albo nieudany żart i przez to od dawna jestem samotna, chyba już tak będę do końca życia miała. Wybacz mi - rzekła drżącym głosem i nerwowo odeszła od Aurelii do swego rumaka wtulając się w niego, szlochając...
Morghar
Przedstawiony przez Reginę podał kapłanowi dłoń. Witaj przybyszu, zapewne zjawiłeś się tu, by brać udział w tej samej misji co my, o której to kompletnie nic nie wiemy, prócz tego że gówniana...
Aurelia
Westchnęła ciężko - Nie wiem czy kiedykolwiek ją zrozumiem do końca....- Wstała i podeszła do Aldy przytulając się do niej - Wybaczam....,ale bardzo mnie zasmuciła myśl,że traktujesz to jak odpłatę i robisz to wyłącznie z tego powodu....