Wersja do druku
Katarina
Z Bogiem...
Wzięła klacz za wodze i poprowadziła w ustronne miejsce. jeszcze nie wiem jak cię nazwę ale czuję, że będziemy sobie oddane.
Założyła jej siodło, które wcześniej miała na Baśce. Saraceńskie i tak było porozcinane a i ona zwyczajnie nieprzywykła była do innego.
Nieśmiało, powoli dosiadła Araba...
Techniczny
Pytanie, czy Arab nie zwali Kaski z siodła :P
4 poziom jeździectwo
Tomasz po polsku
Panno Katarino jako nazwiecie to piękne zwierzę ?, może Błyskawica albo Ognista, ale to sama musisz zdecydować Pani.
Katarina:
Klacz parsknęła, gdy do niej przemówiłaś. Zaś gdy włożyłaś nogę w strzemię, jakby kawałek się odsunęła ale szybko przełożyłaś drugą nogę przez jej zad i znalazłaś się na jej grzbiecie. Chwilę postukała kopytami w ziemię ale szybko się uspokoiła.
Katarina
Panie Tomaszu,,, Ogień w jej żyłach to i Ognista może być.
Spięła Ognistą i pognała galopem. Wiatr smugający ją po twarzy i tętent kopyt uderzający w ziemię... to było to co dziewczynie w tej chwili było potrzebne.
Jeszcze nigdy nie dosiadała tak wspaniałego i szybkiego konia. Ale bez namysłu sięgnęła za łuk by sprawdzić jak koń daje się kierować bez wodzy.
O dziwo klacz była posłuszna i jakby wyczuwała intencje jeźdźca. Katarina przechyliła się delikatnie w lewo i koń powoli skręcał w tym kierunku. Powtarzałą manewr jeszcze parę razy, by w końcu stwierdzić, że nie powinna mieć obaw czy klacz ją będzie słuchała. Powoli wróciły do obozu.
Surija
Nie to nie, pomyślała po odpowiedzi Katariny po czym jęła szukać jakiegoś dogodnego miejsca na spoczynek
Katarina
Po powrocie do obozowiczów, poszukała Suriji.... Podeszła do dziewczyny zastanawiając się czy Saracenka już śpi...
Surijo... odezwała się cicho przysiadając koło jej posłania.
Surija
Do uszu Katariny dobiegło tylko ciche pochrapywanie
Katarina
Słysząc jak Surija śpi postanowiła jej nie budzić. Ale woda ja kusiła niesamowicie... Wstała powoli i w ciszy starała odnaleźć Spytka.
Miała nadzieję, że rycerz stojący na warcie będzie wiedział gdzie znajduje się Bożogrobiec.
Mości Panie, chciałam poradzić się w rzeczy dla mnie krepującej ale jednakowoż ważnej. Zwróciła się do Sir Georga.
Sir George Srogi
Słucham cię pani? Nie powinnas spac?
Katarina
No właśnie w tym rzecz panie. Nie przystoi chyba w tej odrobinie wody kąpieli zaznać. Bo i mało jej do picia a i ja rozebrać bym nierada była. Panie nawet myślałam, że grzechem śmiertelnym by było... więc zapytać o rade chciałam... Ty jeden nie śpisz jeszcze a i mądrością tutejszych zwyczajów obeznany....