Wersja do druku
Katarina
O Przenajświętsza Panno... Takich oczu jeszcze żem nie widziała nigdy, Jak błękit nieba słonecznego. Kaśka czuła jak rumieniec jej na twarzy dojrzewa.
Zapomniała na chwilę o zwiadowcach i innych ważnych sprawach. Próbowała włożyć nogę w strzemię ale nie mogła oczu od Spytka oderwać.
Słowa Sir Georga sprowadziły ją jednaj na ziemię..
Gdy myłam się panie jak mi radziłeś za pagórkiem, w oddali spostrzegłam sylwetkę konnego.
Spytko
Nic już nie powiedział, uśmiechnął się tylko jeszcze bardziej, podkręcił wąsa i dosiadł Trzaskawicy.
Charles de Tournemire
Widząc, że inni dosiadają swych koni zrobił sam to samo.
Gdy do potyczki się już wyrychtowaliście, koni swych dosiadając i dłonie trzymając w gotowości do oręża dobycia, wreszcie wszyscy ujrzeliście owego jeźdźca, któren ukazał się wam wyjeżdżając zza pagórka. Możecie się mu dobrze teraz przyjrzeć, saracen to z całą pewnością. Zbrojny w kolczugę, na głowie hełm nosi obwiązany zawojem, a w dłoniach dzierży okrągłą tarczę i włócznię. U pasa ma miecz przypięty, dosiada zaś rumaka arabskiego o siwej maści.
Załącznik 1124
Wbił swą włócznię w ziemię doglądając was bystrymi oczyma i wykonał gest ręką, przesyłając wam pozdrowienie, milcząc na razie.
W tym czasie konstabl Boemund dalej klęczy i się modli, obojętny na to co wokół się dzieje.
Sir George Srogi
Uniósł rękę w pozdrowieniu i idzie w stronę wojownika.
Saracen ozwał się dość łamaną łaciną - jam jest Kasim ibn Haruna al-Mutasi, poddany Al-Mustadiego. Jam wysłannikiem z Bagdadu, zmierzającym ku Al-Arisz. Przyjaciółmi Bagdadu nie jesteście, Frankowie, ale też i nie wrogami, zatem przyjmijcie me pozdrowienia.
Sir George Srogi
Salam alejkum przyjacielu, nie trudź się, ja znam dobrze wasz język. Jestem jak widzisz zakonnikiem św. Jana, w jakim to celu zmierzasz? Napotkaliśmy się po drodze z waszym patrolem, który nie był tak przyjaźnie nastawiony jak Ty. - cały czas mówi po arabsku.
Ukłonił się delikatnie w siodle, gdy Sir George przyjaźnie do niego przemówił po arabsku - alejkum salam, dziękuję kawalerze, mój pan zlecił mi ważną misję, której celu ujawnić nie mogę, ale słowem poręczyć już to dla mnie nie problem, iż z łacinnikami ona nic wspólnego nie ma, także powodu do obaw nie macie. A chyba słowo rycerza respektujecie, bowiem jam farysem, wy nas rycerstwem niewiernym zwiecie. A ten patrol, który jak powiadasz napotkaliście, nie nasz był, pan Bagdadu nie wysyła tu swych żołnierzy wiedząc iż wojny między nim a Frankami nie ma. Byli to może Syryjczycy lub wojownicy Ajjubidów, którzy sposobności na wojnę szukają.
Techniczny
Farys mówi po arabsku do Sir George'a.
Charles de Tournemire
...Witaj. Chcesz się tu zatrzymać? - zapytał araba podejrzliwie
Być może, jak zezwolicie, wszak szlak ostatnio niebezpieczny gdy chmury wojny wiszą nad nami wszystkimi - odparł farys po łacinie Charlesowi.