Prędzej odwrotnie, zbroja lamelkowa mogłaby być przodkiem zbroi segmentowanej... :roll:Cytat:
Zamieszczone przez Xavart
Wersja do druku
Prędzej odwrotnie, zbroja lamelkowa mogłaby być przodkiem zbroi segmentowanej... :roll:Cytat:
Zamieszczone przez Xavart
No proszę, jak się ładnie dyskusja rozwinęła. Niektórzy nieco odbiegli od tematu, ale to nic, dowiedziałem się kilku ciekawych rzeczy ;) Mam jeszcze pytanie z innej beczki, nie będę nowego tematu zakładał. Możecie polecić jakieś dobre książki traktujące o Bizancjum, a w szczególności o uzbrojeniu ichniejszej armii? Najlepiej z rycinami i obejmującą cały okres trwania Cesarstwa Wschodniorzymskiego.
Przede wszystkim, to w średniowieczu noszono kolczugi i zbroje łuskowe, a dopiero od końca XIV w. rycerze byli zakuci w zbroje płytowe. Czyli średniowieczni piechurzy i konni raczej by padli pod rzymskimi pilami. Poza tym, las włóczni potrafi skutecznie zatrzymywać konne szarże, co udowodniły szkockie schiltrony w XIV wieku. Choć z drugiej strony Rzymianie chyba nie mieli nadziaków, czyli młotków do rozbijania kolczug (bo ich przeciwnicy nie byli nimi chronieni). I nie polegali na łucznikach, w przeciwieństwie do Persów i Greków oraz średniowiecznych rycerzy, głównie w Brytanii. Więc trudno powiedzieć, kto miał lepszą broń i uzbrojenie.
W sumie to ciekawe, że w starożytności konnica odgrywała rolę drugorzędną, a w średniowieczu i nowożytności - kluczową. W rzymskiej jeździe służyli głównie Galowie, a nie Italikowie. Do Europy jako pierwsi zawodowi konni przybyli chyba dopiero Hunowie w V wieku (Partowie używali wielbłądów jako wierzchowców).
Wielbłądy w boju używano sporadycznie (był taki oddział do obrony karawan z tego co pamiętam), a także do transportu. Główną siłę stanowiła konnica. Podobnie u Persów achmenidzkich i sassanidzkich.Cytat:
(Partowie używali wielbłądów jako wierzchowców).
Zawodowymi (jako plemię) konnymi byli już znani ze swych fantastycznych umiejętności Tesalowie i Scytowie, o ile rzecz jasna mówimy tylko o Europie.
Na potrzeby walki z jazdą pancerną ludów wschodu tworzono oddziały uzbrojone w takie wielkie, solidne pały z kolcem. Matyszak w swej książeczce "Wrogowie Rzymu" wspomina o żydowskich oddziałach pomocniczych użytych do walki z Palmyrskimi katafraktami.Cytat:
Choć z drugiej strony Rzymianie chyba nie mieli nadziaków, czyli młotków do rozbijania kolczug (bo ich przeciwnicy nie byli nimi chronieni)
Kolczuga nie jest najcudowniejszą bronią. Słabo chroni przed ostrzałem i mocnymi pchnięciami, celtowie stworzyli ją zresztą do obrony przed cięciami innych celtów uzbrojonych w długie miecze.
O jakich grekach mowa i w jakim okresie? ;) Znowuż pod koniec istnienia Imperium rzymskiego, gdy stosowano bardziej defensywę niż ofensywę oddziały łuczników i ich ostrzał stanowiły podstawę taktyki.Cytat:
I nie polegali na łucznikach, w przeciwieństwie do Persów i Greków
W średniowieczu kawaleria miała strzemiona dlatego mogła w pełni korzystać ze swych zalet. Rycerz prowadził kopię pod ramieniem która się kruszyła przy uderzeniu. Xyston chyba nie. Np. Hetajrowie byli bardzo potężną kawalerią ale nie mogli tak szybko jechać bo w momencie uderzenia skończyło by się to upadkiem dla nich samych (nie zawsze acz takie ryzyko istnieje). Co do sposobów trzymania kopii to były formacje np. katafrakci którzy trzymali kopię oburącz. Też nie ma to takiej siły jak uderzenie kopią trzymając sposobem rycerzy. A Partowie potrafili rozbijać legiony rzymskie. To nie podlega dyskusji że i rycerze by potrafili to dokonać mając strzemiona skoro wschodnia jazda z mniejszą siłą uderzeniową (aczkolwiek już ogromną) to robiła.Cytat:
Zamieszczone przez Celt
Sęk w tym iż podczas znanej nam dobrze bitwy pod Carrhae wiemy iż to nie konnica pancerna walcząca kontosem była elementem decydującym, a morderczy ostrzał z łuków retrorefleksyjnych, przebijający tarcze i zbroje. Katafrakci przypilnowali aby Rzymianie nie opuścili pola bitwy, żeby się tłoczyli, konni łucznicy wybijali.
Xyston nie miał się kruszyć, była to bowiem włócznia wykorzystywana w walce jako broń główna - przez całą bitwę - do wyprowadzania morderczych pchnięć w twarz i gardło wroga.
Racja. Ale np. pod Magnezją Antiocha III wspomagali Arabowie na wielbłądach, jest to wspomniane w serii Historyczne Bitwy Bellony.Cytat:
Wielbłądy w boju używano sporadycznie
Jeśli weźmiemy np. bitwę pod Carrhae gdzie rzymska jazda już na początku bitwy została przepędzona z pola i Rzymianom została sama piechota legionowa praktycznie, a Partowie mieli ok. 10 tys. konnych łuczników plus ok. tysiąc katafraktów no to... Herod ujął to bardzo trafnie.Cytat:
A Partowie potrafili rozbijać legiony rzymskie.
Btw właśnie przymierzam się do zdobycia książki J. Wolskiego "Imperium Arcasydów."
A właśnie pod Magnezją katafrakci Antiocha rozbili legionistów.
Arabowie i Palmyrczycy to nie Partowie, a ich tyczyła się ma wypowiedź. ;)Cytat:
Racja. Ale np. pod Magnezją Antiocha III wspomagali Arabowie na wielbłądach, jest to wspomniane w serii Historyczne Bitwy Bellony.
Wiedziałem iż to napiszesz. Zwróć uwagę iż na legion rzymski (ówcześnie może 4.5 tysiąca ludzi ze służbami) uderzyło aż 4 tysiące pancernych, agema i kataphraktoi. Rozbili ich, popędzili do obozu, a załoga obozu plus pobici legioniści w oparciu o umocnienia odparli jazdę Antiocha III.Cytat:
A właśnie pod Magnezją katafrakci Antiocha rozbili legionistów.
Sam myślę ją nabyć, ale nie jest to priorytet. Mam Wolskiego"Dzieje i Upadek Imperium Seleucydów", bardzo przyjemna.Cytat:
Btw właśnie przymierzam się do zdobycia książki J. Wolskiego "Imperium Arcasydów."