Wersja do druku
Hasan
Ta misja może być trudniejsza niż myślałem, już na dzień dobry chcieli rozszarpać królową a teraz ta wizja, nie podoba mi się zwłaszcza ta bestia, rozwścieczony motłoch może okazać się najmniejszym z naszych zmartwień - tak myśląc szedł w stronę basenu.
Angus:
Przez drogę nad basen szeptał Virze do ucha Tak, widziałem, już wcześniej nie podobała się mi ta królowa. No, ale po to tu przybyliśmy, by w zamian za naszą pomoc wsparła rebelię w emiracie. A przecież o zwycięstwo prawego dziedzica Ci chodziło. W każdym razie trzeba będzie bardzo uważać na siebie w tym mieście. Komuś, kto chce zrzucić Ją z tronu, będziemy tylko zawadzać. Może spróbować się nas pozbyć, tak jak tego więźnia.
Kielon do Mehira
Też widziałeś to coś, czy Mi się w głowie tylko miesza, ehh jakieś widmowe stwory, nie wiem jak Ty ale za zamierzam się obwiesić dwimerytem jak choinka bombkami, oby dało się go tu kupić
Vira
Nie wyruszaj sam na miasto, zbyt to niebezpieczne wobec tego. Ehh liczyłam na walkę, nie na intrygi i zdrady... Ale nieważne, nareszcie mamy chwilę odpoczynku i mozemy zapomnieć... Choć na krótki czas.
Haakon:
Idzie do basenu lecz z całym swoim ekwipunkiem. Wizja, którą ujrzał zaniepokoiła go. Miał już wcześniej złe przeczucia co do tej królowej, a ta wizja być może ma coś z nią wspólnego... Mówi w myślach: Lepiej wezmę ze sobą cały ekwipunek. Po tej wizji mam bardzo złe przeczucia co do tej królowej, a zwłaszcza gdy ukazała się ta bestia. Myślałem, że nie będziemy musieli się mieszać w jakieś intrygi, zdrady i inne rzeczy a tu proszę...
Veronika
Szybko wymazała z głowy pamięć o dziwnej, niepokojącej wizji, rozpięła pierwsze guziki kamizelki i szczęśliwa ruszyła w kierunku basenów, swą radością starając suię zarazić resztę pochmurnej Hanzy, myślącej jedynie o swej "wielkiej" "poważnej" misji.
Angus do Viry:
Jaka by taka królowa nie była, to przynajmniej udostępniła nam miejsce, gdzie możemy zapomnieć o całym świecie i zatracić się nawzajem w swym uczuciu uśmiechnął się do narzeczonej.
Isterin
W myślach Muszę być czujny. Cholera, przydałby się dwimeryt.
Vira
Ucałowała z uśmiechem narzeczonego i odrzekła żartobliwie - to weź mnie na ręce i pozwól całkowicie zapomnieć, także o tym że po długim marszu nogi bolą mnie jak cholera.
Angus:
Odwzajemnił pocałunek i spełnił prośbę Viry zanosząc Ją nad sam basen. Przez chwilę kusiło go, by Ją do niego wrzucić, ale tylko uśmiechnął się na myśl o awanturze jaką by mu za ten czyn urządziła i postawił Zerrikankę z powrotem na nogi.