Wersja do druku
Aurelia
Nie miała w tej chwili ochoty na masaże i aż kipiała od gniewu,naruszyła honor swej ukochanej dla dobra wszystkich a także dla własnego spokoju,nigdy nie wątpiła w Aldę ale nawet jej rany sprawiły by jej ogromny ból....,dlatego nie mogła darować Reginie tych słów,tego że zmusiła Aldę do rzucenia wyzwania a ją do tych próśb....,pocałowała dłoń wybranki delikatnie ją po tym głaszcząc a następnie otarła swe łzy i z zaciętą miną wróciła do reszty unikając wzrokiem Wessyryjki....
Alda
Przez tą szmatę Aurelia jest nie do poznania, jeszcze nigdy nie widziałam jej takiej... Rozgniewanej. Biedna bardziej to przeżywa ode mnie, nie daruję jej tego.
Maikh
Dosiadł znów wierzchowca i podjechał do Aldy i Aurelii. Rzekł ściszonym głosem, by tylko One go usłyszały. Rozumiem potrzebę obrony honoru zarówno swego, jak i swych najbliższych, przepraszam że w tym przeszkodziłem. Gra jednak o zbyt wysoką stawkę idzie, byście się pozabijały nawzajem przed wykonaniem zadania. Później nie będę się w to wtrącał.
Alda
Nie żywię do ciebie urazy, wojowniku, rozumiem twe intencje. Masz rację, nie podniosę miecza na nią póki jesteśmy jedną drużyną muszącą razem działać. Spróbuję przynajmniej. Odparła skinąwszy głową z uznaniem Maikhowi. Skoro jednak ty nie jesteś w sporze z Reginą, warto byś wyjaśnił jej, że prowokacje sensu nie mają, a kolejnej obelgi w stronę mej matki mogę nie zdzierżyć...
Maikh
Niestety jestem z Nią w sporze, ale nie pora by go teraz rozwiązywać odszepnął Aldzie.
Aurelia
Maikhu,jesteś ostatnim,którego obwiniam....,nie przejmuj się,żadna z nas do Ciebie urazy nie żywi a przepraszać ma za co tylko Regina! - odszepnęła wciąż wyraźnie wściekła choć jej oblicze i głos złagodniały gdy przemawiała do Issara
Alda
Widzę, że nie tylko mi wadzi... Odszepnęła delikatnie się uśmiechając, ale bynajmniej nie wesoło.
Rehlynn
Och ale się dzieje, drużyna nie przypadła sobie do gustu hehe, ale to też źle dla mnie wróży. Ach muszę to jakoś przetrwać.
Maikh
Owszem ma za co. I Was i mnie, choć z innego powodu odszepnął.
Głośno zaś rzekł No to ustaliliśmy, że podajemy się za pielgrzymów do Świątynni Miecza. A pomysł z dziwkami dokonały Aldo, tylko wymaga drobnej zmiany. Któryś z mężczyzn uda się skorzystać z ich usług i obieca zapłatę za wskazanie gdzie znajdziemy tego Astlina. Mogę to być nawet ja, wiara mi tego nie zabrania. A tak swoją drogą, skoro o wierze mówimy, to jakiemu bogu wojny jest poświęcona ta świątynia?
Morghar
Podszedł do Reginy. Pamiętasz co mi mówiłaś? Nie daj się jej sprowokować, szkoda nerwów. Ignoruj ją i wszystko będzie dobrze. Wiem, że to wredne babsko, ale spróbuj zachować przy niej spokój. Powiedział do niej cicho.