Wersja do druku
Charles:
Dobrze klecho, dziękuję - odparł konstabl, zostając nad jeziorem, wpatrując się jak zaczarowany w wodę. Wróciłeś do reszty...
Tomasz:
Konstabl jest jakoś podejrzanie spokojny, nawet z niejaką sympatią w głosie zwraca się do znienawidzonego księdza. Gdy tak obserwowałeś go podszedł do Ciebie jeden z lazarytów, pytając - ciebie też intryguje ten rycerz bracie? Z jednej strony szlachetny wobec dam, do szaleństwa odważny, a z drugiej skory do okrucieństwa i zemsty żądny.
Katarina(polski)
Masz racje. A badanie nie zając, nie ucieknie. Starała się żartem, rozluźnić nieco atmosferę.
Prośbę jeszcze jedną mam jeśli wolno.... nie dokończyła zdania
Surija
Co mnie przywiało pytasz, ot zrządzenie losu, moja rodzina popadła w kłopoty i jedynym ratunkiem była ucieczka, tak trafiłam do leprozorium w Jeruzale, a potem jakoś tak wszystko się potoczyło
Spytko po polsku
Wolno, choć o pewne sprawy nie musisz prosić...
Charles de Tournemire
Łooo... Podziękował. Gdyby jeszcze mnie klechą nie nazywał... - podszedł do swego konia i rozkulbaczył go, po czym napoił go i sam udał się gdzieś na odpoczynek pod jakimś drzewem, z dala od innych, blisko jeziora.
Katarina(polski)
Roześmiała się szczerze... Wiem.... Wyjęła spod tyłka koszulę Spytka na, której dokonali aktu i pokazała czerwoną plamę. Uprać ja muszę a i sama umyć się bym chciała. A naga nie wyjdę z namiotu... To widok przeznaczony jeno dla Ciebie. Przy ognistej uwiązany garniec znajdziesz i jeśli możesz to wodę bym prosić w nim chciała.
Spytko po polsku
Już idę spełnić prośbę uśmiechnął się i założył portki. Wyszedł z namiotu by spełnić życzenie Katariny.
Tomasz do Lazaryty po łacinie
Ano intryguje mnie, to człek zagadka i pełen sprzeczności jako rzekliście Panie, nie wiem czy nam przystoi za zemstą gonić, ale posłuszeństwo święta rzecz, a co wasz Baron uważa i Ty Panie na temat konstabla?
Surija:
Niezbadane są wyroki Allaha, jeśli będziesz chciała wrócić po tym wszystkim w rodzinne strony, to mogę ci pomóc... Odparł farys, patrząc na Ciebie pytająco.
Tomasz:
Co baron uważa to nie wiem ale zdaje się być mu przychylny, a cóż ja sądzę... To rycerz jakich nam potrzeba, jego imię w trwogę saracenów wprawia. Nigdy nie odstąpi od zamierzonego czynu, ale w rozpacz wpadł jak mu mariaż z panią de Montmirail unieważnili, wtedy stał się okrutny i mściwy. Teraz jest hojny i szlachetny dla przyjaciół, ale straszliwy i bez litości dla wrogów, lepiej w drogę mu nie wchodzić - odparł lazaryta.
Surija
Dziękuję Panie za propozycję, ale nie wrócę w rodzime strony, po wszystkim może udam się dalej, gdzieś gdzie oczy poniosą