Wersja do druku
Dan:
Ojciec wzdychnął ciężko i odparł ci - Dan... Przecież wiesz, że nie mogę od tak zatrudniać nowych pracowników, bo inaczej zbankrutowałbym. Przecież je trzeba w coś ubrać, dać im jeść, miejsce do spania i zapłacić. Dodatkowo nauczyć je życia na farmie. Poza tym decyzja nie tylko należy do mnie, bo jeszcze Kate ma tu coś do powiedzenia. Więc nie wiem jak chcesz to wszystko pogodzić...
Dan
Także westchnął ciężko - No wiem.....,wiem......ale nie będziesz jej musiał nic płacić skoro już dach nad głową i wyżywienie im zapewnisz......,poza tym mówiłem że ta dziewczyna jest bystra,na pewno sobie poradzi,no i przecież nie będzie pracować w polu.....,w kuchni sobie już teraz umie dobrze radzić,jedyne czego by jej trzeba nauczyć to opieki nad zwierzętami a to oznacza że miał byś jednego chłopaka więcej do pracy w polu....,ubranie robocze też tylko dla jednej z nich a z mamą ja sam porozmawiam jak Ty się zgodzisz......
Dan:
Tyle, że nie znam ich nawet... Zobaczymy. Najpierw jednak chciałbym z nią porozmawiać. Jak dobre wrażenie na mnie zrobi to porozmawiasz z Kate o tym. Jeżeli i ona się zgodzi to przyjmę je. Ale opiekować się zwierzętami i innymi bibelotami będziesz ją uczyć ty.
Dan
Aż jęknął na wzmiankę o nauce,jednak wiedział,że nie mógł się teraz wycofać,dlatego westchnął ciężko i powiedział wyciągając przed siebie rękę - Dobrze,niech tak będzie,i tak dziękuję że w ogóle zechcesz ją przyjąć.....,zatem mamy umowę?
Dan:
Zgoda, choć widzę, że nie bardzo widzi Ci się nauka hehe, nie wnikam czemu - uścisnął dłoń Dana - No nic. Ja wracam na farmę. A ty gdzie teraz się udajesz? I dlaczego jesteś taki usmalony? Niedawno usłyszałem tu jakieś krzyki, więc w końcu poszedłem tu trochę popilnować farmy.
Dan
Ahh,wpadłem na pewnego szaleńca hehe.....,spokojnie,już siedzi za kratkami pod okiem wielebnego Vatrasa....,a udaję się zaraz z powrotem na ścieżkę a potem do Orlana i na farmę Onara,to zadanie do którego zleceniodawca przydzielił mi partnera......,pewnie to on się tak darł....a,byłbym zapomniał,straż przyśle tu niedługo kilku ludzi,zająłem się tym.....
Dan:
Szaleńca? Miejmy nadzieję, że więcej kłopotów nie będziemy mieli z tymi całymi magami. Ale znając życie ta kopalnia to nic, a coś większego się tu szykuje. No nic, niech się tym wojsko zajmie, albo zakon, bo oni są w końcu od takich magicznych spraw. Ja wracam na farmę. Żegnaj, synu...
Dan
Żegnaj ojcze....,jeszcze dziś postaram się zajrzeć tu ze swoją znajomą.....,no i mam nadzieję że Twój nowy miecz nie będzie Ci potrzebny,uważajcie tam na siebie.... - powiedział podając mu dłoń na pożegnanie a po tym udając się na miejsce spotkania z piratem
Edward
Gdzie Dan! Gdzie Dan! Ma mój rum w mieczach! Wykrzyknął do siebie, przechadzając się nerwowo po miejscu spotkania.
Edward i Dan:
Niedługo po twoim krzyku, zauważyłeś, iż Dan zbliża się do miejsca spotkania. Ma chyba też z sobą miecz po szkielecie. Po kilkunastu chwilach spotkaliście się.
Vito:
Widzisz jak twoi "ukochani koledzy" powoli wracają w kierunku koszar. Ale chyba za specjalnie im się nie śpieszy, dodatkowo rozmawiają z sobą przy tym...