Mehir
Nagle spochmurnial - przypomniał sobie że dziś ma urodziny, i że zawsze z żoną świętowali to nad jeziorem wraz z ich małym synkiem Ehrarem. - pewnie oboje nie mają pojęcia co sier ze mną dzieje... pocieszające jest ze patrzymy na ten sam księżyc... - usiadł ciężko pod murem i dumal zasmucony.
Hasan
Hehe, widzę że nie tylko ja za nim nie przepadam - odparł cicho do Haakona, ano myślę że możemy już wejść, a co do zapoznawania się to cóż...., powodzenia Ci życzę - klepnął mocno maga w plecy i poszedł na kwatery.
Veronika
Siedząc tak myśli ją złapały.
O co Ty płaczesz głupia? Przecież nawet nie masz do czego wracać. Ojciec poległ, brat poległ, matki nawet nie znałam... w miłości szczęścia nigdy nie miałam. No... może ta bidulka Iola, choć lepiej mogłam ją traktować. Ech... do niczego się nie nadaję.
Fear not, my kin, of the Ragnarók,
For Fimbultýr truly has won;
He saw his own death at the end of time
And whispered this to his son.
Mehir
Bił się z myślami - muszę stąd odplynac, oczyścić się z zarzutów... pogadać z pulkownikiem, on wie że ja nigdy... nieee... nie mogę ściągać niebezpieczeństwa na rodzinę... muszę o nich zapomnieć... - wziął głowę w obie dłonie i delikatnie sie kiwal.
Isterin
Patrzy się w niebo i w myślach słyszy śpiew Neoine.
"Madness you say! Do you fear me? Are you afraid of what I might do, of what I might say? What a fascinating reaction''
Haakon
Hehe, będę go potrzebował. Dzięki. Wszedł do fortecy po czym po kilku minutach wrócił z niej z atramentem w buteleczce i piórem, które schował do swojej torby. Następnie udał się do kwater, zasiadł w cichym, zapalił świecę i ustronnym miejscu po czym wyjął ze swojej torby jakąś księgę, którą po chwili otworzył jakąś inkantacją i zaczął spisywać swoje myśli. Zapisał już w niej całkiem sporo ale nadal zostało bardzo dużo pustych kartek do zapisania. Obecnie zapisuje wszystko od czasów jego pojmania do teraz. Gdy już skończył po jakiś 30 minutach, wziął i zamknął księgę i buteleczkę korkiem, a następnie schował wszystko do plecaka.
Veronika
Widząc nieszczęsne zachowanie Mehira, dziewczyna przysunęła się do niego przyglądając się mężczyźnie dłuższą chwilę. - Co jest Nilfgaardczyku? Ciebie też to piekielne słońce dopiekło, że tak głową kiwasz ha ha!
Fear not, my kin, of the Ragnarók,
For Fimbultýr truly has won;
He saw his own death at the end of time
And whispered this to his son.
Angus
Poproszę Nasirze o przydzielenie mi wspólnej kwatery z narzeczoną, najlepiej oddzielnej od innych.
Techniczny
Kontynuacja najszybciej w poniedziałek wieczorem. Wesołych Świąt Wszystkim.
Mehir
Może to i przez słońce... widziałem na jawie to co jeszcze kilka lat temu było codziennością... - odparł pochmurnie.
Uprawnienia umieszczania postów
Odpowiedz z cytatem
