PBF Trędowaty rycerz

[Kot]

Charles de Tournemire

Kapłan bez wzruszenia patrzył na całą scenę, jakby uznał tą karę za słuszną.

[Lwie Serce]

Spytko

Czy w dalekim twym kraju, zwyczajem rycerzy jest nie okazywać litości pokonanym tego samego stanu? Leżał bez oręża w dłoni, zaś oko me nie skażone trądem i spostrzegawcze, widziałem iż się nie ruszał i bez przytomności był. Rycerskość chyba co innego każe, czyż nie? Spytał król podchodząc do Ciebie.

[Asuryan]

Spytko (po łacinie)

W moim kraju królu dobija się ciężko rannych by skrócić ich męki. To akt miłosierdzia.

[Lwie Serce]

Spytko

Zaś tutaj ceni się żywot każdego rycerza, bowiem gdyby teraz napadł mnie Saladyn, nie wiem czy zebrać bym zdołał sześciuset konnych nawet. Lepiej jeśli rycerz przez mękę przejdzie i się go ocali, niźli ma bez cierpienia odejść do Pana, służbę swą dla Jego chwały na ziemi przerywając. Zapamiętaj to - rzekł król dość nerwowo. Masz jednakoż okazje zrekompensować się w mych oczach, konstabl zakonu świętego Łazarza, jeden z najbardziej cenionych przez mego ojca ludzi, wyjeżdża dziś ku Blanchegarde, ma zadanie od Wielkiego Mistrza i przyda mu się pomoc rycerza. Powiedz, żem ja cię przysłał do niego. Udaj się do leprozorium tego zakonu i szukaj Boemunda de Moulins. I wiedz... Honor, odwaga, szlachetność i poszanowanie żywota to cnoty, które cenię najbardziej. Nie zawiedź mnie raz drugi.

Gdy młodzieniec do Ciebie przemawiał, to widziałeś w jego oczach bystrość i mądrość.

[Asuryan]

Spytko (po łacinie)

Jak rozkażesz Panie.

[PerWerka]

Katarina do Tomasza zanim podszedł do nich konstabl.

Wybacz panie, że wzroku unikałam. Lecz zapewniam Cię, że nie wstręt czy obrzydzenie mną kieruje. Nie oczekujesz zapewne współczucia jak na rycerza i obrońcę godności niewieściej przystało, ale wiedz że, modlić się gorliwie będę za Twoje zdrowie. Twe słowa świadczą tylko o tym, że ciało masz oszpecone chorobą, ale duszę czystą. Ukłoniła się z szacunkiem.




Po słowach karczmarza gdy wypił kielich kopnęła z całej siły go w krocze.
Po raz ostatni mnie obraziłeś i Bóg mi świadkiem że następnym razem stracisz nie tylko klejnoty rodzinne. Obyś wiecznie miał chęć a brak możliwości. Ostatnie zdanie wypowiedziała w swoim ojczystym języku

[Araven]

Tomasz do Katariny po łacinie

Jako rzekłaś Pani, nie oczekuję współczucia, odbieram to co mnie spotkało jako dopust od Boga. Póki razem wędrować nam przyjdzie masz we mnie obrońcę jako i każdy inny człek, jaki sam nie potrafi się obronić.

[Lwie Serce]

Tomasz, Surija, George, Charles, Katarina

Konstabl rzekł Tomaszowi - już cię wyręczyłem cny przyjacielu, wino z mą śliną wystarczy by skazać go na cierpienie.

Karczmarz po kopniaku od Katariny skulił się i padł twarzą do ziemi krzycząc z bólu niezbyt już męskim głosem... Boemund zaśmiał się widząc to po czym chwycił Charlotte za nadgarstek i oboje poszli do wnętrza leprozorium. Zapewne chce wręczyć jej list do jego żony.

Spytko

Dosiadłeś Trzaskawicy i wyjechałeś z pałacu, odprowadzany wzrokiem wszystkich zebranych rycerzy, mamroczących pod nosami.

[PerWerka]

Katarina

Puściła sznur oddając karczmarza losowi jaki go czeka.
Panie mój wybacz swej służebnicy w gniewie zagubionej. Pokornie proszę o wybawienie duszy tego nieszczęśnika jeśli wola Twoja. Ciężkich grzechów się dopuścił to i ciężka pokuta go czekać może ku Twojej chwale. Miłosierdziem obdarz jego duszę gdy powołasz go do swojego domu. Amen.

[Kot]

Charles de Tournemire

Wykorzystaj swą ostatnią szansę człowiecze na przeproszenie Boga za swe grzechy. Później jej już nie będzie - odparł mu surowo po łacinie po czym położył rękę na rękojeści swego miecza w razie, gdyby ten niedoszły gwałciciel rzucił się na kogoś.

Czyśmy powinniśmy go tak straszliwie karać, panie Jezu? Eh... Prędzej czy później dostaniemy swą odpowiedź, a to co się stało, już nie cofniemy.