Ciekawostki z uniwersum Warhammera – Wampiry
Choć podręcznik Wampirów cieszył się sporym zainteresowaniem, nie przedstawiłem tam wszystkiego. Pora zatem na serię ciekawostek o tej rasie – zaczniemy od spojrzenia na tę rasę z różnych stron.Pierwsza z nich to Imperium. Wielu z mieszkańców Imperium oraz ziem pokroju Księstw Granicznych postrzega Wampiry w dość ograniczony sposób. Głównie widzą te bestie jako krwiopijców, wodzów armii nieumarłych, a także jako nieśmiertelne istoty. Dla jednego z Sylvańczyków, Hanskarla Denka, Wampiry przedstawiają się jako „silniejsze, mądrzejsze i piękniejsze” od ludzkich mieszkańców Sylvanii. Głównie ze względu na ich sukcesy w zjednaniu sobie ludzkiej części prowincji. Dlaczego jednak takie opinie wyrażają przeciętni mieszkańcy Imperium?
Religijne organizacje w Imperium traktują publikacje o Wampirach jako zło, rzecz zakazaną i wrzucają je do indeksu ksiąg zakazanych. Na ten przykład w Altdorfie, w skarbcu Wielkiej Świątyni Sigmara, ukryty jest jedyny egzemplarz „Liber Mortis” aut. Frederica van Hela. Żeby móc zajrzeć do zawartości dzieła potrzeba specjalnej zgody Volkmara.
„KsięgiKrwi”, dzieła zakazanego kultu Khaina, porównują Wampiry do bogów, a wręcz stawiają je na równi z bogami, łapczywe na ogromne ilości krwi. Dzieło Odrica z Wurtbadu „Niebezpieczne Stwory” zostało szybko wrzucone do indeksu ksiąg zakazanych, gdyż padło solidne podejrzenie o to, że przy opisie wampirów maczały one same palce. Podobnie było z pracami Maksymiliana Sommersa „Wampiry i ich pomiot”, Gottlieba Surowego „Treatis Necris” i „Encyklopedią Nieumarłych” J. Gottharda Melbera. Warto zaznaczyć, że głównymi świadkami walk z Wampirami byli Gotrek i Felix – swoją drogą przypadkowo wskrzesili Mannfreda von Carsteina – i wodzowie imperialni, którzy zmagali się z von Carsteinami.
W Bretonnii wspomnienia o Wampirach wzbudzają paniczny strach. Nie bez przyczyny – jednym z Wampirów stał się Czerwony Diuk, jak pamiętamy, z ręki samego Abhorasha. W Estalii Wampiry głęboko zakorzeniły się w historii tych ziem – sama kraina do teraz leczy rany po utarczkach z tymi potworami. W Tilei jest z kolei przeciwnie.Choć państwa-miasta nie muszą użerać się z Wampirami, to terytoria wiejskie są narażone na ataki Strigoi. Być może za bezpieczeństwo przed umarłymi odpowiada kult Morra z siedzibą w Luccini. Co nie oznacza, że są oni stuprocentowo skuteczni – być może w Miragliano mają swoje wpływy polityczne i gospodarcze, ale ile w tym prawdy? Nie wiadomo.
W Kislevie Wampiry są równie potworne, co dzikie zwierzęta. Kislevici przekonani są o tym, że na tych krwiopijców najlepszym środkiem jest spożywana regularnie czosnkowa wódka „Czesnoknaja”.Swego czasu Kislevem rządziła nawet wampirzyca – Kattarina Krwawa, bo tak zwała się ta przeklęta władczyni. Do jej upadku doprowadził spisek bojarów oraz carewicza Pawła, który zamroził zwłoki tej wiedźmy w Mroźnym Pałacu jako przestrogę dla innych Wampirów.
Ostatnie z państw ludzkich, a raczej krain, gdzie słyszano o Wampirach to Arabia, Albion i Norska. W Arabii nekromancja nie jest zakazana,jedynym problemem są Krwawe Smoki nawiedzające zachodnie połacie pustyń. Albion i Norska uniknęły zainteresowania Wampirów.Zdarzył się jednak jeden przypadek, gdzie zawiodło Norsmenów przekonanie o tym, że wody powstrzymają Wampiry – Luthor Harkon,który stał się ostatecznie królem piratów z Wybrzeża Wampirów, zdołał zmienić w zombie załogę statku, na którym się znajdował.
marion-kivits-vampire4.jpg
Ciekawe przedstawienie Wampirów jest również w innych rasach – dla Elfów Wampiry są dowodem ludzkiej słabości. Wysokie i Leśne Elfy bezlitośnie niszczą i tropią Wampiry, które ośmieliły się zapuścić na ich ziemie. Mroczne Elfy z kolei traktują je jako wytwór Nagasha, złodzieja tajemnic Druchii.
Krasnoludy mają o tyle farta, że ich zbyt gęsta i mało słodka krew nie nadaje się dla Wampirów. W księdze uraz gości jednak kilka fragmentów związanych z tą rasą. Przykładami są tutaj von Carsteinowie czy Neferata, królowa Wampirów, która zajęła wciągu jednej nocy Srebrną Iglicę.
Skaveni z kolei łapczywie spoglądali na ziemie Sylvanii z racji ogromnej ilości spaczenia. Jednakże klęski w walkach w czasie próby podbicia Starego Świata w 1111 roku oraz zadane im przez Mandreda Szczurobójcę skutecznie odstraszyły szczuroludzi od prób zdobycia kontroli nad tą niegościnną prowincją.
Najciekawiej prezentuje się spojrzenie Chaosu – dla sług Khorna Wampiry są złodziejami krwi, która należy się ich brutalnemu panu. Ich odporność na choroby powoduje, że są też obiektem prześladowań ze strony wyznawców Nurgla. Dla Pana Przemian – Tzeentcha –Wampiry stanowią odrazę ze względu na to, że nie ima się ich ani upływ czasu, ani mutacje. Z kolei zwolennicy Slaanesha są również uprzedzeni do Wampirów z racji tego, że umarłym istotom zależy bardziej na przetrwaniu w idealistycznym zawieszeniu piękna i młodości. Więc wszelkie bzdurki z End of Times, związane z dołączeniem części Wampirów do różnych bogów Chaosu, należy wsadzić między bajki.
Opracowanie:
„Mroczni władcy nocy” II edycja Warhammer Fantasy Roleplay
Odpowiedz z cytatem