Gdyby jeden z tych kandydatów siedział cicho, powiedział że mu się nie chce i że jedyne co będzie robił to co najwyżej pojedzie za granicę nażreć się na koszt obcych podatników to zdeklasowałby swojego konkurenta. Niestety co któryś kandydat otworzy usta to zazwyczaj obiecuje gruszki na wierzbie, co gorsza parszywe gruszki na które wcale ochoty nie mam.

Wydawać by się mogło, że obecna scena polityczna to mistrzowski beton. Ludzie którzy są tak dobrzy w sztuce manipulacji, że potrafią wmówić ludziom że PO i PiS to jedyne na co mogą liczyć. Problem jednak w tym, że oni są kiepscy w tym co robią. PiS daje się wodzić za nos z powodu ich krótkiego okresu rządów, tyle lat minęło, sytuacja się zmieniła, a oni wciąż nie potrafią się od tego odciąć. PO może mówić ludziom jak to gorzej było za rządów PiS-u, a PiS nie potrafi wprost powiedzieć że równie dobrze mogliby się chwalić że jest lepiej niż w PRL-u. Choć pewnie źle to oceniam, jacy wyborcy takie elity, a efekty dobrej kampanii będzie widać w niedzielę. Idą łeb w łeb, wychodzi więc że obaj są tak dobrzy, że szanse są wyrównane. Nawet jeżeli ich jedynym porządnym atutem jest to, że nie są tym drugim.