Wszystko na biednego Gajusza...

Kilka uwag:
- Zapewne chodziło autorowi o maj 1940 (np Eben-Emael) no ale 1939...
- Straty w czołgach armii czerwonej na terenie krajów bałtyckich. Jest na to wyjaśnienie dość proste. W zachodnich okręgach wojskowych nie stacjonowały wszystkie siły mimo że ugrupowano tam najlepsze jednostki i właśnie tam następowała wymiana na sprzęt nowej generacji w najszybszym tempie. I można by teraz pisać o wielu powodach pancernego pogromu, ale w tym poście ważne jest jedno: po czystkach w armii czerwonej gdy dywizjami, korpusami dowodzili ludzie którzy dwa lata wcześniej dowodzili batalionami, pułkami wszczepiono jedną strategię; naprzód! Nigdy nie ćwiczono na poważnie defensywy, armia mająca świadomość własnej przewagi (i tu znowu użyję zwrotu-na papierze) miała nawet już po 22 czerwca tylko jeden rozkaz: zniszczyć atakiem, zmielić i raz dwa przenieść teatr działań wojennych za granicę. I rzucane świeże dywizje gnano jak stado owiec. Stąd te straty. Kolejne siły wchodziły w ręce armii która współdziałanie wojsk (dzięki priorytetowi łączności!) miało opanowane jak nikt AD 1941. Stąd mniejsza ilość sił stacjonujących w pribaltice, a dużo większe straty ogółem po zakończeniu tam walk (póki co ) - w sensie w 1941.
- Dywizje pancerne. No akurat tutaj to prawda. Po marszu "wyzwoleńczym" na kresach w 39 gdy po drodze gubiono do 30% sprzętu na drogach z powodu braku paliwa, defektów etc uznano że korpusy są zbyt wielkim, niesterownym narzędziem. Ale po czerwcu 1940 (finał we Francji) na powrót łączono siły pancerne w dywizjach pancernych, a te w korpusy pancerne. 22 czerwca 1941 ACz miała... 39 dywizji pancernych! (co prawda o różnych stanach ukompletowania) Niemcy zaś 20, z tego 18 uderzyło na wschodzie. Jak kogoś to ciekawi to tylko dodam że te dywizje w zetknięciu się z doktryną walki Wehrmachtu topniały jak sopel w marcowym słońcu. To z powodu katastrofalnych strat w sprzęcie te dywizje które jakimś cudem zdołano wycofać, zaczęto przerabiać w... samodzielne brygady (więcej nie można było uzbierać sprzętu ad hoc) a te z czasem zaczęto łączyć w korpusy. Do dywizji już nie wrócono. Bodaj jedna przetrwała do 1945, jedyna która nie została ściągnięta z Okręgu Zabajkalskiego.
- Co do państw bałtyckich. W styczniowym numerze

był świetny artykuł http://www.magnum-x.pl/artykul/niewy...yckie-19181941 poznajemy tam szansę tych państw i jej ruinę w momencie gdy jako pierwsza wyłamała się Litwa. Niebagatelną w tym rolą było przekazanie (na moment, ale zawsze) przez Kreml Wilna Litwie. Artykuł o tyle ciekawy że w bardzo wielu aspektach ukazujący te państwa. Dominacja caratu na tych ziemiach przed 1918 nie zrobiła takiego zdebalansowania narodowego jak celowa kolonizacja raptem przez 45 lat (1945-91) władców Kremla spod znaku sierpa i młota. Skutki mamy dziś widoczne... No ale kto rządzi dziś Rosją?
- Dywizje spadochronowe. Akurat tak się składa że Rosjanie nie mieli wtedy dywizji. Mieli brygady łączone w korpusy, natomiast ich użycie podczas WWII to znowu powieść typu: krew, pot, łzy i... piach. A akurat Niemcy AD 1941 mieli coś co sprawiło że i Albion i jankesi zaczęli kopiować. Fliegerdivision 7. I mimo że (z wielu powodów) na Krecie została zdziesiątkowana.

Co do T-34. Mnie już nic nie zaskoczy. Gdy po uruchomieniu dostaw sprzętu dla ZSRR Rosjanie w druga stronę wysłali po jednym egzemplarzu wzorcowym KW-1 i T-34 produkcji 1941 do USA to co tam odkryto można przeczytać w książce:

Ciekawym tematu: polecam.