Cytat Zamieszczone przez Lwie Serce Zobacz posta
No nie wiem... W czym byli gorsi od np. napoleońskich kirasjerów, którzy święcili ogromne sukcesy?
W ten sposób poszerzamy dyskusję poza jakikolwiek nawias tematu. No ale jak już pada mój cytat i wywołuje się mnie do tablicy to odpowiadam. Ciężka jazda zachodnioeuropejska doby renesansu znalazła swą niszę i w niej świetnie sobie radziła reprezentowana przez Dragonów i Kirasjerów długo później. I w tym sęk. Zaczęła panować piechota i wynalezienie bagnetu plus coraz większa skuteczność broni palnej zepchnęła jazdę w pomocniczy rodzaj wojsk. Do takiej roli husaria co najmniej od kiedy wyparła kopijników nigdy nie była przewidywana (a szczególnie przez szlachciców w niej służących). Tak więc łabędzi śpiew husarii mieliśmy pod Kliszowem 1702 (później chyba z Tatarami coś jeszcze było) gdy tymczasem umiejętnie używana kawaleria w postaci ciężkich regimentów miała chwile chwały w specyficznych warunkach w trakcie bitwy (Dobromierz 1745) tyle że nikt już nie przewidywał jej jako główną siłę uderzeniową jakiejkolwiek armii. W dobie napoleońskiej oczywiście mamy Pruską Iławę 1807, ale ona uratowała sytuację po rozstrzelaniu VII Korpusu (bynajmniej nie przez ckm-y...) a nie stanowiła główny czynnik sprawczy w bitwie. Na zdecydowane regimenty piechoty które nie zamierzały podawać tyłów już tak różowo nie było (Waterloo). Tak, wiem. Stan koni w armii francuskiej po hekatombie w roku 1812 był już tematem wielu opracowań. Z drugiej strony to Szwoleżerowie (bynajmniej nie ciężka formacja) akademicko powstrzymali zwycięskie formacje brytyjskiej ciężkiej kawalerii w tej samej bitwie (oczywiście nie sami). W czym byli gorsi. No cóż, jazdę typu ułańskiego kopiowali liczni, husarii nikt... więc widocznie Kirasjerzy byli lepsi po 1700 roku.

Cytat Zamieszczone przez Lwie Serce Zobacz posta
1. Odzyskanie półwyspu Iberyjskiego rzeczywiście długo zajęło, tyle że rycerstwo (nieliczne, jak zawsze) musiało się mierzyć nie tylko z masami lekkozbrojnych, ale i ze znakomitą jazdą muzułmańską, tą ciężką dorównującej zachodnioeuropejskiej, oraz lekką, szybką jak cholera...

2. W czasie wypraw krzyżowych rycerstwo (rycerstwo, nie dowódcy!) ukazywało się zazwyczaj z jak najlepszej strony, mając przeciwko sobie liczną i równie dobrze uzbrojoną jazdę saracenów. A jak się skończyły, to już inny, obszerny temat niezwiązany zbytnio z wartością rycerzy na polu bitwy. Choć pokuszę się o stwierdzenie, że właśnie sprawność rycerstwa pozwoliła utrzymać Outremer przez te prawie 200 lat.

3. Sprawa Osmanów, nie rozumiem co to ma do rzeczy jak ich były dziesiątki tysięcy, zawsze mieli ogromną przewagę liczebną, ogromne bandy zagończyków rabowały cały czas Serbię czy Węgry. A bitwy z walnymi wyprawami Turków chrześcijanie toczyli ze zmiennym szczęściem, zdarzały się wielkie zwycięstwa jak Belgrad czy Chlebne Pole, a także porażki jak Warna...
Ad 1 Przecież to wyznawcy wdeptania w piach legionów uważają ze rycerska jazda była zbyt ciężka dla legionów a tu nagle gdy pasuje, lekkie odpowiedniki mają spory czynnik sprawczy (z czym jak najbardziej się zgadzam) Poza tym z punktu widzenia przeciwnika nie liczy się ilość samego rycerstwa (braci zakonnych) ale wraz z pocztami, niekiedy niezbyt lżej "okrytych". Zauważyłem ze w tej dyskusji gdy to pasuje mówimy o nielicznym rycerstwie lub o ogromnej sile przeciwko której Rzymianie nie mieli nic na przeciwstawienie. I jak już mówiłem, jak przeciwnik nie zacofany (Iberia), ciągle pod górę...
Ad 2 Duża część obiektywnej prawdy kryje się w klimacie. No ale niekorzystny klimat nie był przeciwnikiem podboju świata. Chyba że pojawiał się godny przeciwnik. Wtedy 200 lat (a już na pewno po Hattin) trzymania wąskiego pasa nadmorskiego jest sukcesem armii typu średniowiecznego.
Ad 3 Zmiennym szczęściem ze wskazaniem na Turków (i tak tutaj naciągam na korzyść Europy ale niech już będzie. Mapa i tak mówi sama za siebie). Poza tym od tak świetnie przedstawianych tutaj armii europejskich wypada oczekiwać zwycięstw nie tylko gdy przeciwnika jest mniej lub równo.

Nie jestem jakimś zagorzałym przeciwnikiem średniowiecznego rycerstwa, ba, tak samo się nim pasjonuje jak większość. Ale ten zachwyt "papierowego porównania" sprawia że trochę słabych punktów (nie na papierze, z realnych bitew) należało tutaj pokazać. Klasyczne bitwy z wojny 100-letniej po to były tu wałkowane, żeby sprowadzić na ziemię tych, dla których siły na papierze i ordre de bataille były wyznacznikiem wdeptywania w ziemię.